1762/2010 ΣΕ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2010, με την ακόλουθη σύνθεση : Γεώργιος – Σταύρος Κούρτης, Πρόεδρος, Ευστάθιος Ροντογιάννης, Ιωάννης Καραβοκύρης, Χρήστος Ντάκουρης, Νικόλαος Αγγελάρας, Γεώργιος Κωνσταντάς και Θεοχάρης Δημακόπουλος, Αντιπρόεδροι, Ηλίας Αλεξανδρόπουλος, Μιχαήλ Ζυμής, Ευφροσύνη Κραμποβίτη, Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Γαρυφαλλιά Καλαμπαλίκη, Ευάγγελος Νταής, Χρυσούλα Καραμαδούκη, Μαρία Βλαχάκη, Σωτηρία Ντούνη, Νικόλαος Μηλιώνης, Γεώργιος Βοΐλης, Γεωργία Μαραγκού, Μαρία Αθανασοπούλου, Ασημίνα Σαντοριναίου, Ελένη Λυκεσά, Σταμάτιος Πουλής, Κωνσταντίνα Ζώη, Δέσποινα Καββαδία – Κωνσταντάρα, Γεωργία Τζομάκα, Αργυρώ Λεβέντη και Στυλιανός Λεντιδάκης (εισηγητής), Σύμβουλοι (οι Αντιπρόεδροι Φλωρεντία Καλδή και Διονύσιος Λασκαράτος και οι Σύμβουλοι Άννα Λιγωμένου, Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, Βασιλική Ανδρεοπούλου, Ευαγγελία – Ελισσάβετ Koυλουμπίνη, Δημήτριος Πέππας, Αγγελική Μυλωνά και Αντώνιος Κατσαρόλης απουσίασαν δικαιολογημένα).
ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ : Γεώργιος Σχοινιωτάκης.
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ : Ιωάννα Αντωνογιαννάκη, Επίτροπος, Προϊσταμένη της Γραμματείας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Για να δικάσει την από 26 Μαΐου 2006 (αριθμ. κατάθ. 273/29.5.2006) αίτηση για αναίρεση της 177/2006 οριστικής αποφάσεως του ΙΙ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της Ηρώς θυγ. Κωνσταντίνου – Γερασίμου Παγουλάτου, κατοίκου Ληξουρίου Κεφαλληνίας (οδός Ριζοσπαστών αριθ. 47 – Τ.Κ. 282 00) και ταύτης αποβιωσάσης την 6.2.2008 των συνεχιζόντων τη δίκη κληρονόμων αυτής 1) Μαρίας Παγουλάτου του Κωνσταντίνου – Γερασίμου, 2) Κορίνας – Ναυσικάς Βουτσινά του Γεράσιμου, 3) Δημητρίου Βουτσινά του Γεράσιμου και 4) Πιέρου Βουτσινά του Γεράσιμου, κατοίκων Ληξουρίου Κεφαλληνίας, οδός Ριζοσπαστών 47 – Τ.Κ. 282 00, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν.
Κ α τ ά 1) του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπεί ο Υπουργός Οικονομικών, που παραστάθηκε δια του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κωνσταντίνου Κατσούλα και 2) του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπεί νόμιμα ο Διοικητής του, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Άγγελου Κατσίμπα (ΔΣΑ/9038).
Με την 306/2002 απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων (Ε.Ε.Π.Κ.Σ.) του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) απορρίφθηκε ένσταση της αποβιωσάσης αναιρεσείουσας Ηρώς θυγ. Κωνσταντίνου – Γερασίμου Παγουλάτου (τακτικής υπαλλήλου του Ι.Κ.Α.) κατά της Σ.03/31671/874/2001 πράξης του Διευθυντή της Δ/νσης Συντάξεων Προσωπικού ν.π.δ.δ. του Ι.Κ.Α., απορριπτικής αιτήσεώς της για αναγνώριση προϋπηρεσίας της στο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και στον Ο.Π.Α.Π. από 1.7.1980 έως 18.10.1984, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. ιζ΄ του ν. 2227/1994.
Με την αναιρεσιβαλλόμενη 177/2006 απόφαση του ΙΙ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, απορρίφθηκε ως αβάσιμη έφεση της αρχικώς αναιρεσείουσας κατά της ανωτέρω απόφασης (306/2002) της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γ.Λ.Κ..
Με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της προαναφερόμενης απόφασης του ΙΙ Τμήματος.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το Δικαστήριο άκουσε :
Τον Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, για το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, που ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο, για το αναιρεσίβλητο Ι.Κ.Α., που ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
Το Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη με παρόντες τους δικαστές που έλαβαν μέρος στη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός από τους Αντιπροέδρους Ευστάθιο Ροντογιάννη, Νικόλαο Αγγελάρα και τις Συμβούλους Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Σωτηρία Ντούνη και Μαρία Αθανασοπούλου που απουσίασαν λόγω κωλύματος.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα και
Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο,
Αποφάσισε τα εξής :
Ι. Από το προσκομιζόμενο αντίγραφο υπ’ αριθμ. πρωτ. 623/3.8.2009
αποσπάσματος ληξιαρχικής πράξης θανάτου, που έχει συνταχθεί από τη Ληξίαρχο του Δήμου Παλικής Ν. Κεφαλληνίας, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα, Ηρώ Παγουλάτου του Κωνσταντίνου – Γερασίμου (άγαμη), υπάλληλος του Ι.Κ.Α., απεβίωσε στις 6.2.2008. Η αναιρεσείουσα κατέλιπε ως κληρονόμους 1) την αδελφή της, Μαρία Παγουλάτου, μόνη εξ αδιαθέτου κληρονόμο (βλ. το υπ’ αριθμ. πρωτ. 2575/20.3.2008 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών της Δημάρχου του Δήμου Παλικής Ν. Κεφαλληνίας) και 2) τα ανήψια της (παιδιά της ως άνω αδελφής της) : α) Κορίνα – Ναυσικά Βουτσινά του Γερασίμου και της Μαρίας, β) Δημήτριο Βουτσινά του Γερασίμου και της Μαρίας και γ) Πιέρο Βουτσινά του Γερασίμου και της Μαρίας, μόνους εκ διαθήκης κληρονόμους (βλ. την από 30.10.2007 δημόσια διαθήκη της διαθέτριας, Ηρώς Παγουλάτου του Κωνσταντίνου, νομίμως δημοσιευθείσα στα υπ’ αριθμ. 33/1.4.2008 πρακτικά συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας). Συνεπεία του ληξιαρχικού αυτού γεγονότος, που έλαβε χώρα πριν από τη συζήτηση της ένδικης υπόθεσης, επήλθε βίαιη διακοπή της δίκης (άρθρ. 74 επόμ. π.δ. 1225/19810, η οποία ήδη επαναλαμβάνεται από τους άνω κληρονόμους της αναιρεσείουσας με την κλήτευσή τους για συζήτηση, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου τούτου (άρθρο 74 παρ. 1 π.δ. 1225/1981).
ΙΙ. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται η αναίρεση της 177/2006 απόφασης του ΙΙ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη η, από 7.2.2002, έφεση της τότε εκκαλούσας και ήδη αποβιωσάσης αναιρεσείουσας, Ηρώς Παγουλάτου του Γερασίμου (πρώην τακτικής υπαλλήλου του Ι.Κ.Α.) κατά της 306/2006 απόφασης της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων (Ε.Ε.Π.Κ.Σ.) του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) με την οποία απορρίφθηκε ένστασή της κατά της Σ.03/3167/874/2001 πράξης του Διευθυντή της Διεύθυνσης Συντάξεων Προσωπικού ν.π.δ.δ. του Ι.Κ.Α., απορριπτικής επίσης αιτήσεώς της για αναγνώριση της προϋπηρεσίας της, στον Σύνδεσμο Ελληνικών Αθλητικών Σωματείων Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και στον Οργανισμό Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (Ο.Π.Α.Π.), από 1.7.1980 έως 18.10.1984, ως συντάξιμης, σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. ιζ΄ του ν. 2227/1994.
ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 8 παρ. 1 του π.δ. 1225/1981, διάδικοι στη δίκη ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου, είναι το Δημόσιο και το φυσικό ή νομικό πρόσωπο υπέρ ή κατά των οποίων εκδόθηκε ή έχει συνέπειες η πράξη ή απόφαση. Παρέπεται δε ότι κύριοι διάδικοι στην ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου δίκη, νομιμοποιούνται, πλην άλλων, και οι καθολικοί διάδοχοι του φυσικού προσώπου, στο οποίο αφορά και έχει άμεσες έννομες συνέπειες η πράξη ή απόφαση που προσβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση από το προαναφερόμενο αντίγραφο της ληξιαρχικής πράξης θανάτου, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα (Ηρώ Παγουλάτου), απεβίωσε στις 6.2.2008, δηλαδή μετά την άσκηση της υπό κρίση αίτησης αναιρέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στις 29.5.2006. Ενώ, περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου της δικασίμου που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και τα λοιπά στοιχεία της δικογραφίας, οι προαναφερόμενοι κληρονόμοι της αποβιωσάσης αναιρεσείουσας, κλητεύθηκαν με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου αυτού, να παραστούν στη συζήτηση της αιτήσεως κατά τη σημερινή δικάσιμο για να επαναλάβουν και συνεχίσουν τη δίκη στο όνομά τους (βλ. από 30.12.2009 έκθεση επίδοσης κλήσης στη Μαρία Παγουλάτου της υπαλλήλου Δήμου Παλικής Φωτεινής Ζαφειράτου για να παραστεί στην παρούσα δικάσιμο). Πλην, όμως, από τα προσκομιζόμενα προς απόδειξη της ενεργητικής νομιμοποίησής τους έγγραφα, προκύπτει ότι η αδελφή της αποβιωσάσης, Μαρία Παγουλάτου, είναι εξ αδιαθέτου κληρονόμος της, δεν έχει όμως την ιδιότητα του καθολικού διαδόχου (κατ’ άρθρ. 1710 Α.Κ.) και ως εκ τούτου δεν νομιμοποιείται για επανάληψη και συνέχιση της δίκης αυτής και συνακόλουθα στην άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως και πρέπει ως προς αυτή, η αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Αντίθετα οι, ως άνω, λοιποί κληρονόμοι, ανήψια της αποβιωσάσης α) Κορίνα – Ναυσικά Βουτσινά, β) Δημήτριος Βουτσινάς και γ) Πιέρος Βουτσινάς, είναι καθολικοί διάδοχοί της (βλ. την, από 30.10.2007 δημόσια διαθήκη της αποβιωσάσης αναιρεσείουσας, νομίμως δημοσιευθείσα, με την οποία εγκαθίστανται τα άνω ανήψια της, κληρονόμοι σ’ ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία της) και ως εκ τούτου νομιμοποιούνται, κατ’ αρχήν, για την επανάληψη και συνέχιση της δίκης αυτής. Επομένως η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της 177/2006 οριστικής απόφασης του ΙΙ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για τη συζήτηση της οποίας καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το υπ’ αριθμ. 6606/29.5.2006 διπλότυπο είσπραξης τύπου Α΄ της Δ.Ο.Υ. Α΄ Αθηνών) ασκήθηκε εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, έστω και αν απολείπονται οι ανωτέρω συνεχίζοντες τη δίκη, καθολικοί διάδοχοι της αρχικώς αναιρεσείουσας, αφού αυτοί κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν κατά την παρούσα συνεδρίαση, όπως προκύπτει από τις, από 30.12.2009 εκθέσεις επίδοσης (τρεις συνολικά) της Φωτεινής Ζαφειράτου, δημοτικού υπαλλήλου του Δήμου Παλικής Νομού Κεφαλληνίας (άρθρα 27, 65 και 117 π.δ. 1225/1981).
ΙV. Κατά τη διάταξη του άρθρου 58 παρ. 2 του Οργανισμού του Ελεγκτικού Συνεδρίου (π.δ. 774/1980) «Η αίτησις αναιρέσεως ασκείται παρά παντός έχοντος έννομο συμφέρον ή παρά του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας παρά τω Συνεδρίω ή παρά του αρμοδίου Υπουργού ή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου» και κατά το άρθρο 110 παρ. 1 του π.δ. 1225/1981 «Περί εκτελέσεως των περί Ελεγκτικού Συνεδρίου διατάξεων» «Η αίτησις αναιρέσεως ασκείται υπό παντός έχοντος έννομο συμφέρον ή υπό του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας παρά τω Ελεγκτικώ Συνεδρίω …».
ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ = ΤΟ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΒΛΑΒΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΑ ΩΣ ΑΜΕΣΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ.
Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος για την άσκηση αναίρεσης αποτελεί προϋπόθεση του παραδεκτού αυτής. Υπάρχει δε έννομο συμφέρον, όταν από το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι επήλθε βλάβη στον αναιρεσείοντα ως άμεση συνέπεια αυτής.
ΕΝΕΣΤΩΣ ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ : ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΧΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΛΛΑ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
Το έννομο συμφέρον, ως προϋπόθεση του παραδεκτού της αναίρεσης, πρέπει να υπάρχει τόσο κατά την άσκηση, όσο και κατά τη συζήτηση αυτής και έως την έκδοση της απόφασης. Έτσι στην περίπτωση που ο αναιρεσείων αποβιώσει, μετά την άσκηση της αναίρεσης, το συμφέρον αυτό, η ύπαρξη του οποίου ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, πρέπει να υφίσταται και κατά τη συζήτησή της, στο πρόσωπο του κληρονόμου (καθολικού διαδόχου), που συνεχίζει τη δίκη, υπό την έννοια ότι ο τελευταίος, πρόκειται να αποκομίσει περιουσιακό όφελος από την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης (βλ. σχετ. αποφάσεις 1806/2007, 161 και 1261/1996 Ολομ. Ελεγκτικού Συνεδρίου). Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις του άρθρου 5 του π.δ. 166/2000 «Κώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων» που κατ’ άρθρο 1 του ν. 3163/1955 εφαρμόζονται αναλόγως και επί των τακτικών υπαλλήλων του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Ι.Κ.Α.) και των μελών οικογενείας που δικαιούνται συντάξεως εξ αυτού, προκύπτει ότι αν αποβιώσει υπάλληλος του Ι.Κ.Α., που είχε αποκτήσει δικαίωμα σε σύνταξη, δικαίωμα κατά μεταβίβαση σύνταξης από το Ι.Κ.Α., έχουν τα μέλη της οικογενείας που αναφέρονται στο ως άνω άρθρο 5 π.δ. 166/2000 με τίτλο «Χήρα σύζυγος και ορφανά» με τις ειδικότερα επί μέρους προϋποθέσεις που αναφέρονται σ’ αυτό. Μεταξύ αυτών (μελών), δεν περιλαμβάνονται ανήψια του αποβιώσαντος.
V. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ως άνω κληρονόμοι – καθολικοί διάδοχοι (ανήψια) της αποβιωσάσης αναιρεσείουσας (εν ζωή τακτικής υπαλλήλου του Ι.Κ.Α.), δεν πρόκειται να αποκομίσουν συνταξιοδοτικό όφελος από την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης και την τυχόν αναγνώριση της προϋπηρεσίας της στα ανωτέρω ν.π.ι.δ. (Σ.Ε.Γ.Α.Σ. και Ο.Π.Α.Π.), ως συντάξιμης και τούτο διότι, κατά τα αναφερόμενα στην αμέσως προηγούμενη σκέψη, οι ανωτέρω (ανήψια της αποβιωσάσης), δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των μελών της οικογενείας που έχουν δικαίωμα κατά μεταβίβαση σύνταξης. Ως εκ τούτου, οι ανωτέρω, δεν έχουν έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της παρούσας δίκης και συνακόλουθα στην άσκηση της ένδικης αναίρεσης, το οποίο (συμφέρον) όπως ήδη προεκτέθηκε για το παραδεκτό αυτής, πρέπει να υφίσταται και κατά τη συζήτησή της. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, πρέπει κατά την κρατήσασα στο Δικαστήριο γνώμη να απορριφθεί ως προς αυτούς (καθολικούς διαδόχους της αποβιωσάσης) ως απαράδεκτη λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος. Ένα όμως μέλος του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα η Σύμβουλος Αργυρώ Λεβέντη είχε διαφορετική γνώμη και ειδικότερα είχε τη γνώμη : Ότι, με την δίκη, που επαναλαμβάνεται, το δικαίωμα του αποβιώσαντος είναι εκείνο που έρχεται σε κρίση ενώπιον του δικαστηρίου, και οι κληρονόμοι του απλώς συνεχίζουν τη δίκη, για την αυτή εκκρεμή διαφορά, με την υπεισέλευσή τους στα δικαιώματα αυτού (αποβιώσαντος) ενώ τα στοιχεία του εννόμου συμφέροντος είναι αμεσότητα και η ατομικότητα αυτού. Ότι η ατομικότητα απαιτεί σύνδεσμο ορισμένου προσώπου για συγκεκριμένο δικαίωμα ή έννομη σχέση (βλ. και Α.Π. 505/75 ΝοΒ 23, 1251 και Ερμ. Κ.Πολ.Δ. Βασ. Βαθρακοκοίλη άρθρο 68 Κ.Πολ.Δ., σελ. 412 Τομ. Α΄). Ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος ο οποίος απεβίωσε ενώ εκκρεμούσε η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, είναι ατομικό αυτού έννομο συμφέρον, σε σχέση με την συγκεκριμένη δίκη και έτσι ο θάνατός του δεν επέφερε την έκλειψη του εννόμου συμφέροντός του για την δίκη αυτή στην οποία υπεισήλθαν οι κληρονόμοι του δια σχετικής δηλώσεώς των, ότι συνεχίζουν αυτή (δίκη). Εξάλλου, το έννομο συμφέρον πρέπει να υφίσταται καθ’ όλη την διάρκεια της δίκης, αλλά το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος και όχι των καθολικών διαδόχων του, οι οποίοι υπεισέρχονται στην δίκη εκκρεμούσης της υποθέσεως. Συνεπώς, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, για την οποία, οι συνεχίζοντες την δίκη, κληρονόμοι του αναιρεσείοντος, έχουν έννομο συμφέρον ήτοι αυτό του αρχικού διαδίκου (αναιρεσείοντες), έχει ασκηθεί παραδεκτώς και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή.
VΙ. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με όσα προπαρατέθηκαν, πρέπει ν’ απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η κατάπτωση του παραβόλου που η αναιρεσείουσα κατέθεσε για την άσκησή της υπέρ του Δημοσίου (άρθρ. 61 παρ. 3 και 117 του π.δ. 1225/1981).
Για τους λόγους αυτούς
Δικάζει ερήμην των συνεχιζόντων τη δίκη 1) Μαρίας Παγουλάτου του Κωνσταντίνου – Γερασίμου, 2) Κορίνας – Ναυσικάς Βουτσινά του Γερασίμου, 3) Δημητρίου Βουτσινά του Γερασίμου και 4) Πιέρου Βουτσινά του Γερασίμου και κατ’ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.
Απορρίπτει την, από 26.5.2006, αίτηση αναίρεσης της Ηρώς Παγουλάτου του Κωνσταντίνου – Γερασίμου τη δίκη την οποία συνεχίζουν οι ως άνω κληρονόμοι. Και
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου της αναίρεσης υπέρ του Δημοσίου.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 2010.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΥΡΤΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΛΕΝΤΙΔΑΚΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΙΩΑΝΝΑ ΑΝΤΩΝΟΓΙΑΝΝΑΚΗ
Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στις 30 Ιουνίου 2010.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΡΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΑ ΑΝΤΩΝΟΓΙΑΝΝΑΚΗ