1962/2014 ΤΜΗΜΑ IV
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 12 Νοεμβρίου 2013, με την ακόλουθη σύνθεση: Φλωρεντία Καλδή, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Τμήματος, Μαρία Αθανασοπούλου και Δέσποινα Καββαδία – Κωνσταντάρα, Σύμβουλοι, Κωνσταντίνος Κρέπης (εισηγητής) και Ευθύμιος Καρβέλης, Πάρεδροι (με συμβουλευτική ψήφο).
Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας: Παρέστη ο Αντεπίτροπος της Επικρατείας Ιωάννης Κάρκαλης, ως νόμιμος αναπληρωτής του Γενικού Επιτρόπου, ο οποίος είχε κώλυμα.
Γραμματέας: Ολυμπία Κωνσταντακοπούλου, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (κατηγορίας ΠΕ με βαθμό Γ΄).
Για να δικάσει την από 11.9.2011 (Α.Β.Δ. 172/23.9.2011) έφεση του Αγησίλαου Σιγανού του Γεωργίου, κατοίκου Αβδήρων Ξάνθης, ο οποίος παραστάθηκε με δήλωση του άρθρου 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας του πληρεξουσίου δικηγόρου του Σπυρίδωνα Κωνσταντόπουλου (Α.Μ. 2809/Δ.Σ.Θ.).
Κατά του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (Ο.Γ.Α.), που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Πατησίων 30) και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος παραστάθηκε διά του Συμβούλου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κωνσταντίνου Κατσούλα και
κατά της 793/12.7.2011 καταλογιστικής απόφασης του Διοικητή του Ο.Γ.Α..
Το Ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπεί νόμιμα ο Υπουργός Οικονομικών, παραστάθηκε διά του Συμβούλου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κωνσταντίνου Κατσούλα.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε:
Τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου και του Ο.Γ.Α., ο οποίος ζήτησε την απόρριψη της έφεσης. Και
Τον Αντεπίτροπο της Επικρατείας, που πρότεινε την παραδοχή αυτής.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, με την παρουσία και της Γραμματέως του.
Αφού μελέτησε τη δικογραφία
Σκέφθηκε κατά το νόμο και
Αποφάσισε τα ακόλουθα:
Ι. Με την υπό κρίση έφεση ζητείται η ακύρωση της 793/12.7.2011 απόφασης του Διοικητή του Ο.Γ.Α., με την οποία ο εκκαλών, ιατρός του υπαγόμενου στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης Περιφερειακού Ιατρείου Αβδήρων, καταλογίσθηκε με το ποσό των 15.001,81 ευρώ, κατά το οποίο φέρεται να ζημίωσε τον Οργανισμό, εκδίδοντας συνταγές επ’ ονόματι ασφαλισμένων του Ο.Γ.Α. εν αγνοία τους και χωρίς αυτοί να παραλάβουν τα αναγραφόμενα στις συνταγές φάρμακα. Επί της εφέσεως αυτής εκδόθηκε η 156/2013 απόφαση του Τμήματος τούτου, με την οποία αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης και διατάχθηκε η συμπλήρωση του φακέλου με τα αναφερόμενα σε αυτή έγγραφα και στοιχεία. Ακολούθως, μετά την εκτέλεση όσων διατάχθηκαν με την ανωτέρω προδικαστική απόφαση, νόμιμα επαναφέρεται για συζήτηση η κρινόμενη έφεση και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητά της.
II. Στο άρθρο 6 παρ. 2 της σύμβασης που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950 «για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών» (ΕΣΔΑ), η οποία κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (ΦΕΚ Α΄ 256), ορίζονται τα εξής: «Παν πρόσωπον κατηγορούμενον επί αδικήματι τεκμαίρεται ότι είναι αθώο μέχρι της νομίμου αποδείξεως της ενοχής του». Το κατά το παραπάνω άρθρο της ΕΣΔΑ τεκμήριο αθωότητας ισχύει και για το Ελεγκτικό Συνέδριο, στις περιπτώσεις που τα ίδια πραγματικά περιστατικά και η ίδια προσωπική συμπεριφορά στοιχειοθετούν εκτός από ποινικό αδίκημα και την αιτιολογία του επιβληθέντος καταλογισμού. Συνεπώς, στις περιπτώσεις που ένα πρόσωπο αθωώνεται τελεσιδίκως από τα ποινικά δικαστήρια, ακόμα και λόγω αμφιβολιών, η αθωωτική απόφαση πρέπει να γίνεται σεβαστή, διαφορετικά παραβιάζεται το τεκμήριο αθωότητας (βλ. την από 27.9.2007 απόφαση του ΕΔΔΑ, υπόθεση Β. Σταυρόπουλου κατά Ελλάδας, αποφ. IV Τμ. 2351/2009, 2504/2013, V Τμ. 3028/2010, 2703/2011). Η κατά τα ανωτέρω δέσμευση του Ελεγκτικού Συνεδρίου από την αθωωτική ποινική απόφαση συντρέχει αποκλειστικά και μόνο υπό την προϋπόθεση ότι τα πραγματικά περιστατικά, για τα οποία διώχθηκε ποινικά το προτεινόμενο προς καταλογισμό πρόσωπο, αλλά αθωώθηκε έστω και λόγω αμφιβολιών, ταυτίζονται πλήρως με αυτά στα οποία στηρίζεται ο καταλογισμός του (πρβλ. ΣτΕ 1670/2009, 2690/2008, ΔΕφΠειρ 1311/2008).
IΙΙ. Στην υπό κρίση υπόθεση, από το σύνολο των στοιχείων του φακέλου της δικογραφίας αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Κατόπιν ελέγχου διενεργηθέντος από Επιθεωρητές του Ο.Γ.Α. (σχετική η από 20.12.2006 αναφορά), διαπιστώθηκε, μεταξύ άλλων, ότι εντός του έτους 2006 ο εκκαλών, που υπηρετούσε ως Επιμελητής Β΄ Γενικής Ιατρικής στο υπαγόμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης Περιφερειακό Ιατρείο Αβδήρων, είχε προβεί στην έκδοση πενήντα τριών (53) συνταγών φαρμάκων, στο όνομα είκοσι οχτώ (28) ασφαλισμένων του Οργανισμού, οι οποίες παρουσίαζαν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα ελαττώματα: 1) Είχαν εκδοθεί με τη στρογγυλή σφραγίδα του Περιφερειακού Ιατρείου (Π.Ι.) Σελέρου, στην οργανική δύναμη του οποίου δεν ανήκε ο εκκαλών και, μολονότι φέρονταν όλες εκτελεσθείσες στο ίδιο φαρμακείο – αυτό της Δέσποινας Μεραμβελιωτάκη – στο Σέλερο, οι ασφαλισμένοι κατέθεσαν στους Επιθεωρητές του Ο.Γ.Α. ότι δεν γνώριζαν τον εκκαλούντα, δεν έπασχαν από τις ασθένειες για τις οποίες είχαν εκδοθεί οι συνταγές και δεν είχαν παραλάβει τα εκεί αναγραφόμενα φάρμακα, 2) ουδέποτε ο εκκαλών συνταγογράφησε τις εν λόγω συνταγές μέσα στο χώρο του Π.Ι. Σελέρου, 3) ορισμένες από αυτές είχαν αφαιρεθεί από τα συνταγολόγια των ασφαλισμένων, ενώ και τα κίτρινα αντίγραφα βρέθηκαν άγραφα, 4) στο κίτρινο αντίγραφο δεν είχαν αποτυπωθεί όλα τα φάρμακα της συνταγής, 5) σε πολλές συνταγές υπήρχε αναντιστοιχία ημερομηνίας έκδοσης και αύξοντος αριθμού αυτής (π.χ. η συνταγή με αριθμό 20 προηγείτο ημερολογιακά της συνταγής με αριθμό 10), 6) ο εκκαλών υπέγραφε σε συνταγολόγια ή λευκά αντίγραφα συνταγών που του προσκόμιζαν συμπληρωμένα η Ζωή Παπαδάτου, εργαζόμενη στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», και η φαρμακοποιός Δ. Μεραμβελιωτάκη, χωρίς να έχει εξετάσει τους ασθενείς, 7) στηριζόμενος σε μετρήσεις χοληστερίνης που έκανε ιδιωτική εταιρεία, με τη συνεργασία προσώπων του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», συνταγογράφησε τα φάρμακα σε όσους βρέθηκαν να πάσχουν από χοληστερίνη, χωρίς προηγουμένως να έχει εξετάσει τους ασφαλισμένους, 8) εξέδωσε συνταγές για ανύπαρκτους ασφαλισμένους, γραμμένες σε συνταγολόγια άλλων ασφαλισμένων, χωρίς οι τελευταίοι να το γνωρίζουν, 9) εξέδωσε συνταγή σε ασφαλισμένο μετά το θάνατό του και 10) εξέδωσε συνταγές από συνταγολόγια ασφαλισμένων τα οποία είχαν παρακρατηθεί από τη φαρμακοποιό Δ. Μεραμβελιωτάκη στο φαρμακείο της. Οι εν λόγω παράτυπες συνταγές, ανά ασφαλισμένο, σύμφωνα με τη συνημμένη στην προσβαλλομένη απόφαση κατάσταση, είναι οι ακόλουθες: 1. Σουρτσέ Ναζήφ (συνταγή Νο 1137222 Α16, ποσού 173,72 ευρώ), 2. Χασάν Φαχρεντίν Ερέν (συνταγή Νο 25418 Β4, ποσού 113,29 ευρώ), 3. Ιωάννης Χονδρός (συνταγές Νο 2860277 Α45, Α42, Α41 και Α40, συνολικού ποσού 352,67 ευρώ), 4. Χουσεϊν Ογλου Ραημέ (συνταγές Νο 2860346 Α43 και Α44, συνολικού ποσού 269,07 ευρώ), 5. Φουντικτσή Ογλου Χαλημέ (συνταγές Νο 25481 Β45, Β46, Β47, Β50 και Νο 127582 Γ06, συνολικού ποσού 384,17 ευρώ), 6. Δεμερτζή ή Ντεμερτζή Ρασήμ (συνταγή Νο 025299 Β24, ποσού 171,96 ευρώ), 7. Χιμέτογλου Σαλή (συνταγές Νο 302510 Β10, Β11, Β13, Β14 και Β20, συνολικού ποσού 660,38 ευρώ), 8. Ουρουτσόγλου Χουσεϊν (συνταγή Νο 127487 Γ04, ποσού 249,24 ευρώ), 9. Αλή Δαή Νασμιέ (συνταγές Νο 302665 Β14 και Β25, συνολικού ποσού 491,47 ευρώ), 10. Κενάρ Αϊχάν (συνταγή Νο 302521 Β02, ποσού 138,15 ευρώ), 11. Αχμέτογλου Σαδικά (συνταγές Νο 302709 Β30 και Β31, συνολικού ποσού 159,36 ευρώ), 12. Σιακήρογλου Μουζεγιέν (συνταγές Νο 302701 Β28 και Β32, συνολικού ποσού 396,91 ευρώ), 13. Ντελή Ογλου Σιουκράν (συνταγές Νο 2708339 Α26 και Α29, συνολικού ποσού 197,49 ευρώ), 14. Ιμάμ Μουμίν (συνταγή Νο 302708 Β25, ποσού 195,07 ευρώ), 15. Οσμάνογλου Σαμπρή (συνταγή Νο 2793594 Α48, ποσού 169,09 ευρώ), 16. Κοτζά Μεμέτ Αχμέτ (συνταγή Νο 127448 Γ12, ποσού 248,02 ευρώ), 17) Χουσέμ Ογλου Χατιέ (συνταγή Νο 127465 Γ03, χωρίς αναφορά ποσού), 18) Φυντικτσή Ογλου Τζαχίτ (συνταγή Νο 127548 Γ22, ποσού 44,72 ευρώ), 19. Δερμανόπουλος Στέργιος (συνταγή Νο 274138 Β28, ποσού 280,56 ευρώ), 20. Θεοδωρίδου Ευτέρπη (συνταγή Νο 1159426 Α38, ποσού 223,23 ευρώ), 21. Σαββοπούλου Πασχαλιά (συνταγή Νο 290562 Γ02, ποσού 272,45 ευρώ), 22. Τσίρκα Κωνσταντινιά (συνταγές Νο 225248 Β25, Β09 και Β11, συνολικού ποσού 492,25 ευρώ), 23. Ασλανίδου Βασιλική (συνταγές Νο 221827 Β17 και Β23, συνολικού ποσού 167,57 ευρώ), 24. Αραμπατζή Γιαννούλα (συνταγή Νο 221833 Β30, ποσού 173,72 ευρώ), 25. Κετσετσίδου Κυριακή (συνταγή Νο 127585 Γ05, ποσού 52,96 ευρώ), 26. Τσιφουδάκου Ευαγγελία (συνταγές Νο 1140363 Α07 και Νο 225386 Β04, συνολικού ποσού 330,92 ευρώ), 27. Χρήστου Βαγγέλης (συνταγή Νο 387224 Β50, ποσού 190,21 ευρώ) και 28. Θεοδωρίδης Στέργιος (συνταγές Νο 1158849 Α26, Α27, Α28, Α29, Α30 και Α31, συνολικού ποσού 8.403,76 ευρώ). Η συνολική δαπάνη των συνταγογραφηθέντων φαρμάκων, με την οποία, ενόψει των ανωτέρω διαπιστώσεων του ελέγχου, επιβαρύνθηκε χωρίς νόμιμη αιτία ο Οργανισμός, ανήλθε στο ποσό των 15.001,81 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε σε βάρος του με την ήδη προσβαλλόμενη απόφαση. Στην απόφαση αυτή αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι «ο γιατρός Αγησίλαος Σιγανός σε συνεργασία με τη φαρμακοποιό Μεραμβελιωτάκη συνταγογραφούσαν τα φάρμακα», ότι «με το πρόσχημα της εξυπηρέτησης των ασφαλισμένων, κατά τη διαδικασία διακίνησης συνταγολογίων και συνταγογράφησης φαρμάκων, γινόταν πλασματική συνταγογράφηση φαρμάκων», ότι «η φαρμακοποιός η οποία είχε πρόσβαση στα συνταγολόγια των ασφαλισμένων αφαιρούσε φύλλα από αυτά και σε συνεργασία με τον γιατρό Σιγανό Αγησίλαο εξέδιδαν συνταγές εν αγνοία των ασφαλισμένων με τη σφραγίδα του Π.Ι. Σέλερου στο οποίο ωστόσο δεν υπηρετούσε» και ότι «ο κ. Σιγανός, ο οποίος είχε πρόσβαση στα συνταγολόγια όταν οι ασφαλισμένοι προσήρχοντο στο Αγροτικό Ιατρείο Αβδήρων, αφαιρούσε τα φύλλα των συνταγών (συνήθως παρατηρείτο ότι η αφαίρεση γινόταν στα τελευταία φύλλα του συνταγολογίου, Νο 49-50), συνταγογραφούσε τα φάρμακα εν αγνοία των ασφαλισμένων και στη συνέχεια παρέδιδε τις συνταγές στην κ. Μεραμβελιωτάκη προς εκτέλεση». Παραλλήλως, για την έκδοση των ίδιων συνταγών, πλην εκείνων με αριθμό 1137222 Α16 (Σουρτσέ Ναζήφ), 2860277 Α45 (Ιωάννης Χονδρός), 25481 Β45 (Φουντικτσή Ογλου Χαλημέ), 302521 Β02 (Κενάρ Αϊχάν) και 387224 Β50 (Χρήστου Βαγγέλης), δηλαδή για τις σαράντα οκτώ (48) από τις πενήντα τρεις (53) συνταγές, ο εκκαλών παραπέμφθηκε να δικαστεί ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης, με τις κατηγορίες της από κοινού με τη φαρμακοποιό Δέσποινα Μεραμβελιωτάκη και κατ’ εξακολούθηση πλαστογραφίας με χρήση και απάτης σε βάρος του Ο.Γ.Α., απηλλάγη, ωστόσο, κατά πλειοψηφία, σε πρώτο βαθμό, με την 520/2011 απόφαση του Δικαστηρίου. Εν συνεχεία, κατά της αθωωτικής αυτής απόφασης ασκήθηκε έφεση από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ξάνθης, επί της οποίας εκδόθηκε η 26/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, η οποία ήδη κατέστη αμετάκλητη (βλ. την από 23.9.2013 βεβαίωση της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Θράκης). Με την απόφαση αυτή κρίθηκε ομόφωνα ότι πρέπει: «Α) αμφότεροι οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν αθώοι της α΄ αποδιδόμενης σ’ αυτούς πράξης (πλαστογραφία με χρήση από κοινού και κατ’ εξακολούθηση), διότι απεδείχθη ότι οι υπογραφές επί των συνταγών των ασφαλισμένων του ΟΓΑ (επί του λευκού φύλλου του συνταγολογίου) ετίθεντο όχι από τους κατηγορούμενους, αλλά από τους ίδιους τους ασφαλισμένους ή, κατόπιν συναίνεσης αυτών, από συγγενείς τους ή γείτονές τους ή άτομα του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», οι οποίοι εξυπηρετούσαν τους ασφαλισμένους και ιδίως όσους απ’ αυτούς είχαν κινητικά προβλήματα, και αγόραζαν για λογαριασμό τους τα φάρμακα από το φαρμακείο της β΄ κατηγορουμένης, Β) αμφότεροι οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν αθώοι λόγω αμφιβολιών της β΄ πράξης του κατηγορητηρίου (απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση), διότι τα αποδεικτικά στοιχεία δεν κρίνονται ικανά να στοιχειοθετήσουν πέραν πάσης αμφιβολίας το αδίκημα αυτό, εφόσον καταλείπονται αμφιβολίες περί του ότι τα συνταγογραφούμενα από τον α΄ κατηγορούμενο – ιατρό του ΟΓΑ φάρμακα αφορούσαν ή όχι πραγματικές παθήσεις των ασφαλισμένων ασθενών, διότι πολλοί απ’ αυτούς δεν προσήρχοντο στον εν λόγω ιατρό προς εξέταση, αλλά έστελναν για την επανειλημμένη συνταγογράφηση συγγενή τους ή γείτονα ή πρόσωπο του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», εφόσον δεν ήταν απαραίτητη εν προκειμένω η εξέταση του ασθενούς, καθόσον η συνταγή του α΄ κατηγορουμένου – ιατρού αποτελούσε απλή επανάληψη προηγούμενης συνταγής για χρόνιο νόσημα ή συνταγής ειδικού ιατρού, την οποία όφειλε να επαναλάβει ο ειδικότητας γενικής ιατρικής ιατρός α΄ κατηγορούμενος, ούτε απεδείχθη πέραν πάσης αμφιβολίας ο δόλος αμφότερων των κατηγορουμένων για αποκόμιση παράνομου περιουσιακού οφέλους με παράλληλη πρόκληση οικονομικής βλάβης σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος ΕΟΠΥΥ (τότε ΟΓΑ), ενώ οι καταθέσεις ορισμένων μαρτύρων ότι δεν λάμβαναν ορισμένα φάρμακα, που τους είχαν συνταγογραφηθεί, δεν κρίνονται ως αξιόπιστες, διότι επρόκειτο συνήθως για υπέργηρα άτομα με πολλά προβλήματα υγείας που περιέπεσαν σε αντιφάσεις κατά την επ’ ακροατηρίου κατάθεσή τους (π.χ. η μάρτυς Αραμπατζή Γιαννούλα αρχικά κατέθεσε ότι δεν είχε οστεοπόρωση, αλλά κατόπιν ερωτήσεων παραδέχθηκε ότι το 2002 λάμβανε φάρμακο για οστεοπόρωση, ενώ η ίδια μάρτυρας στην εξέτασή της ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου παραδέχθηκε ότι «φάρμακο για την οστεοπόρωση πήρα το 2002-2004»), πέραν του ότι, όπως παραδέχθηκε η μάρτυρας κατηγορίας – υπάλληλος του ΟΓΑ Θεοδώρα Παπαδοπούλου, οι ασθενείς που είχαν καρκίνο δεν ενημερώνονταν σχετικά από τον ιατρό τους ή την οικογένειά τους, με αποτέλεσμα να παίρνουν φάρμακα, χωρίς να γνωρίζουν για ποια αρρώστια τα παίρνουν, ο δε έλεγχος του ΟΓΑ με αυτοψία των φαρμάκων στο σπίτι των ασφαλισμένων που περιέγραψε η ίδια μάρτυς, δεν αποτελεί ασφαλές αποδεικτικό μέσο, γιατί μπορεί οι ασφαλισμένοι να έδειχναν και φάρμακα που λάμβαναν όχι μόνον αυτοί, αλλά και άλλα μέλη της οικογένειάς τους (π.χ. όλα τα φάρμακα του σπιτιού σε μια σακούλα), είναι δε χαρακτηριστικό ότι η κατάθεση της ανωτέρω μάρτυρος του ΟΓΑ ότι η ασφαλισμένη Αλή – Δαή δεν έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη και κακώς της συνταγογραφήθηκε από τον α΄ κατηγορούμενο ινσουλίνη, ανατρέπεται από την κατάθεση της νύφης της ως άνω ασφαλισμένης μάρτυρος Αλή – Δαή Ντεντιμπέ, που κατέθεσε: «Για την πεθερά μου πήγαινα που είχε …ζάχαρο…». Πέραν των ανωτέρω, οι αναμφισβήτητες παρατυπίες στην τήρηση των συνταγολογίων του ΟΓΑ δεν μπορεί να αποδοθούν άνευ αμφιβολίας σε ενέργειες ή σε δόλο των κατηγορουμένων, δεδομένου μάλιστα ότι οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι που συνήθως ήσαν υπέργηρα και χαμηλής μορφώσεως άτομα, συνέβαλαν στις παρατυπίες αυτές, διότι απεδείχθη ότι δεν διατηρούσαν τα συνταγολόγια καθαρά και ακέραια, οι δε αποκοπές φύλλων δεν απεδείχθη πέραν αμφιβολίας ότι οφείλονται σε ενέργειες των κατηγορουμένων ούτε απεδείχθη πέραν αμφιβολίας ότι η συνταγογράφηση συνταγής στο συνταγολόγιο του ασφαλισμένου Ντεμερτζή Ρασήμ μετά το θάνατό του μπορεί να αποδοθεί σε δόλο του ιατρού – α΄ κατηγορουμένου, εφόσον δεν απεδείχθη ότι το τρίτο πρόσωπο, που προσκόμισε σ’ αυτόν το συνταγολόγιο, τον ενημέρωσε για τον επισυμβάντα θάνατο του ασφαλισμένου».
Με τα δεδομένα αυτά, ενόψει και των όσων έγιναν δεκτά στη δεύτερη σκέψη της παρούσας αναφορικά με το τεκμήριο αθωότητας, εφόσον οι ποινικά κολάσιμες πράξεις, για τις οποίες αθωώθηκε ο εκκαλών από το ποινικό δικαστήριο (πλαστογραφία με χρήση από κοινού και κατ’ εξακολούθηση και απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση), έχουν την ίδια αντικειμενική υπόσταση, είναι δηλαδή ταυτόσημες με τις παράνομες πράξεις που του αποδίδονται με την προσβαλλόμενη απόφαση, το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να αποστεί από την κρίση του ποινικού δικαστηρίου, από την οποία ήδη απέρρευσε δεδικασμένο ως προς το ότι ο εκκαλών δεν τέλεσε τις αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις, που συνιστούν ποινικό αδίκημα και παράλληλα εμφανίζονται ως η γενεσιουργός αιτία πρόκλησης ζημίας στον Ο.Γ.Α.. Τούτο, διότι, ο ένδικος καταλογισμός στηρίζεται αποκλειστικά στο ότι η επελθούσα ζημία του Οργανισμού, ένεκα της παράνομης συνταγογράφησης, ήταν αποτέλεσμα πρόθεσης του εκκαλούντος, σε συνεργασία με τη φαρμακοποιό Δέσποινα Μεραμβελιωτάκη, παραδοχή που ωστόσο ανατράπηκε στη συνέχεια από το ποινικό δικαστήριο με την αθώωσή του, έστω και κατά ένα μέρος λόγω αμφιβολιών (όσον αφορά στη β΄ πράξη του κατηγορητηρίου της απάτης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση).
Περαιτέρω, αναφορικά με τις ακόλουθες – πέντε (5) συνολικά – συνταγές των ασφαλισμένων του Ο.Γ.Α. Σουρτσέ Ναζήφ (με αριθμό 1137222 Α16, ποσού 173,72 ευρώ), Ιωάννη Χονδρού (με αριθμό 2860277 Α45, ποσού 173,70 ευρώ), Φουντικτσή Ογλου Χαλημέ (με αριθμό 25481 Β45, ποσού 56,87 ευρώ), Κενάρ Αϊχάν (με αριθμό 302521 Β02, ποσού 138,15 ευρώ) και Χρήστου Βαγγέλη (με αριθμό 387224 Β50, ποσού 190,21 ευρώ), οι οποίες δεν καλύπτονται από την παραπάνω ποινική απόφαση, διαπιστώνονται τα εξής: 1) Οι τρεις (3) πρώτες συνταγές, σύμφωνα με την από 20.12.2006 αναφορά των επιθεωρητών του Ο.Γ.Α., εκδόθηκαν στο όνομα ανύπαρκτων ασφαλισμένων του Οργανισμού, δηλαδή με στοιχεία διαφορετικά από εκείνα των νόμιμων κατόχων των συνταγολογίων, 2) η συνταγή με αριθμό 302521 Β02 (Κενάρ Αϊχάν) εκδόθηκε στις 14.8.2006 από το προηγούμενο συνταγολόγιο του ασφαλισμένου, κι ενώ αυτός είχε παραλάβει και χρησιμοποιούσε ήδη από 18.1.2006 το επόμενο συνταγολόγιο και 3) η συνταγή με αριθμό 387224 Β50 (Χρήστου Βαγγέλης) εκδόθηκε στις 14.9.2006, ενώ η τελευταία συνταγή από το ίδιο συνταγολόγιο ήταν η Β36, που εκδόθηκε μεταγενέστερα, ήτοι στις 4.12.2006, περαιτέρω δε, στο κίτρινο αντίγραφο της ίδιας συνταγής δεν υπήρχαν γραμμένα φάρμακα. Κατά την κρίση του Τμήματος, λαμβανομένου υπόψη του προαναφερθέντος σκεπτικού της 26/2013 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ξάνθης, που αποδίδει τη γενικότερη κατάσταση που επικρατούσε την επίμαχη περίοδο κατά τη συνταγογράφηση φαρμάκων (μη τήρηση καθαρών και ακέραιων συνταγολογίων εκ μέρους των ασφαλισμένων, που συνήθως ήταν υπέργηρα και χαμηλής μόρφωσης άτομα, μη προσέλευση των ιδίων στον εκκαλούντα λόγω προβλημάτων υγείας, έλλειψη αποδείξεων ως προς το ότι οι αποκοπές των φύλλων των συνταγών έγιναν από τον εκκαλούντα κ.λπ.), πρέπει να γίνει δεκτό ότι και ως προς τις ανωτέρω πέντε (5) συνταγές, ουδόλως δύναται να θεωρηθεί αποδεδειγμένο ότι οι αναμφισβήτητες παρατυπίες που αυτές εμφανίζουν, οι οποίες προκάλεσαν ζημία στον Οργανισμό (συνολικού ποσού 732,65 ευρώ), οφείλονταν σε πρόθεση του εκκαλούντος (σε συνεργασία με τη φαρμακοποιό Δ. Μεραμβελιωτάκη), όπως δέχεται η προσβαλλομένη.
IV. Συνακόλουθα, πρέπει η ένδικη έφεση, κατά παραδοχή του αντίστοιχου λόγου αυτής, παρελκούσης της εξέτασης των λοιπών λόγων έφεσης, να γίνει δεκτή, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να διαταχθεί η απόδοση στον εκκαλούντα του κατατεθέντος παραβόλου (άρθρο 56 του π.δ/τος 774/1980, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57 του ν. 3659/2008). Τέλος, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει να απαλλαγεί το Ελληνικό Δημόσιο και ο Ο.Γ.Α. από τα δικαστικά έξοδα του εκκαλούντος (άρθρο 123 π.δ.1225/1981, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν.3472/2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 275 παρ. 1 του Κ.Διοικ.Δικ.).
Για τους λόγους αυτούς
Δέχεται την έφεση.
Ακυρώνει την 793/12.7.2011 καταλογιστική απόφαση του Διοικητή του Ο.Γ.Α.. Και
Διατάσσει την απόδοση στον εκκαλούντα του κατατεθέντος παραβόλου έφεσης.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 18 Φεβρουαρίου 2014.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΠΑΡΕΔΡΟΣ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ ΚΑΛΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΕΠΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στις 08 Απριλίου 2014
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ ΚΑΛΔΗ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ