ΑΡΙΘΜΟΣ: 2538/10
ΕΙΔΟΣ ΕΓΓΡΑΦΟΥ: ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ
Αρχή έκδοσης: ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ V ΤΜΗΜΑ
ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
Έφεση κατά πράξης Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με την οποία καταλογίστηκε ο εκκαλών, πρώην Πρόξενος της Ελλάδας στην αλλοδαπή, με χρηματικό ποσό, το οποίο αντιστοιχεί σε μέρος προϊόντος χρηματικού εντάλματος προπληρωμής του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για το οποίο φέρεται ότι ως υπόλογος δεν υπέβαλε νόμιμα δικαιολογητικά απόδοσης λογαριασμού. Ειδικότερος λόγος απαλλαγής του υπολόγου από την ευθύνη του για την εξαιρετική περίπτωση, που η δημιουργία του ελλείμματος δεν συνέχεται με τη διαχειριστική του δράση, αλλά οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, που σχετίζονται με την επιμέλεια διαφύλαξης των χρημάτων ή των δικαιολογητικών της διάθεσής τους, γεγονός που δικαιολογεί και τη διαφορετική, από υποκειμενικής πλευράς, μεταχείρισή του, η οποία περιορίζεται. Όταν εκδίδεται Χ.Ε.Π. στο όνομα τράπεζας, με β΄ υπόλογο υπάλληλο, η τράπεζα ευθύνεται για την ακριβή εκτέλεση των οδηγιών που δίδονται σ’ αυτή κάθε φορά, ενώ ο β΄ υπόλογος είναι υπεύθυνος για τη συγκέντρωση και την εμπρόθεσμη υποβολή των δικαιολογητικών. Δεκτή η έφεση καθόσον με την πράξη του Κλιμακίου έχει απαλλαγεί από την ευθύνη του προς το Δημόσιο για την απώλεια των εν λόγω δικαιολογητικών, που αφορούν στο επίμαχο Χ.Ε.Π..
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΤΜΗΜΑ V
ΑΠΟΦΑΣΗ 2538/2010
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Δεκεμβρίου 2009, με την ακόλουθη σύνθεση: Θεοχάρης Δημακόπουλος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Τμήματος, Ανδρονίκη Θεοτοκάτου και Γαρυφαλιά Καλαμπαλίκη, Σύμβουλοι, Κωνσταντίνος Παραθύρας και Ασημίνα Σακελλαρίου (εισηγήτρια), Πάρεδροι, με συμβουλευτική ψήφο.
Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας: Παρέστη ο Ανδρέας Καπερώνης, Επίτροπος, ως νόμιμος αναπληρωτής του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας, ο οποίος είχε κώλυμα,
Γραμματέας: Αικατερίνη Μιχαηλίδη, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (κατηγορίας ΠΕ με βαθμό Α΄),
Για να δικάσει την, από 1 Οκτωβρίου 2007 (αριθμ. καταθ. 84/1.10.2007), έφεση του …, ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Δήμητρας Αμαξοπούλου (Α.Μ/ΔΣΑ 28227).
Κατά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπεί νόμιμα ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος παραστάθηκε δια του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Νικολάου Καραγιώργη και
Κατά της 4/27.11.2006 πράξης της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με την οποία καταλογίστηκε ο εκκαλών, πρώην Πρόξενος της Ελλάδας στη …, με το ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων δεκαέξι ευρώ και είκοσι οκτώ λεπτών (3.516,28 € ), το οποίο αντιστοιχεί σε μέρος του προϊόντος του 29187/1986 χρηματικού εντάλματος προπληρωμής του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για το οποίο φέρεται ότι ως υπόλογος δεν υπέβαλε δικαιολογητικά απόδοσης λογαριασμού.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το Δικαστήριο άκουσε:
Την πληρεξούσια δικηγόρο του εκκαλούντος, η οποία ζήτησε την παραδοχή της έφεσης.
Τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, ο οποίος ζήτησε την απόρριψη της έφεσης. Και
Τον Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος πρότεινε την παραδοχή της έφεσης.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο
Αποφάσισε τα εξής:
Ι. Με την ένδικη από 1.10.2007 έφεση, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται στο από 14.12.2009 νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, ζητείται η ακύρωση της 4/27.11.2006 πράξης της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με την οποία καταλογίστηκε ο εκκαλών, πρώην Πρόξενος της Ελλάδας στη …, με το ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων δέκα έξι ευρώ και είκοσι οκτώ λεπτών (3.516,28 €), το οποίο αντιστοιχεί σε μέρος του προϊόντος του 29187/1986 χρηματικού εντάλματος προπληρωμής του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (1.270.000 δραχμών), για το οποίο φέρεται ότι ως υπόλογος δεν υπέβαλε νόμιμα δικαιολογητικά απόδοσης λογαριασμού. Η έφεση αυτή, για την οποία καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. σχετ. το 1913142, 2026416, 2936537, 2825570 ειδικά έντυπα γραμμάτια του Δημοσίου σειράς Α), έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και κατά τα λοιπά νομότυπα και επομένως είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
ΙΙ. Ο Οργανισμός του Ελεγκτικού Συνεδρίου (π.δ. 774/1980, ΦΕΚ 189 Α΄), ορίζει, στο άρθρο 43 παράγραφος 2, ότι: «Το Ελεγκτικόν Συνέδριον αποφαίνεται … επί τη αιτήσει των υπολόγων ή και αυτεπαγγέλτως, δια πράξεώς του, περί της απαλλαγής από της ευθύνης των εξ ενταλμάτων προπληρωμής, … δια την απώλειαν, έλλειψιν ή φθοράν χρημάτων ή δικαιολογητικών της διαχειρίσεως των ληφθέντων χρημάτων. Ο υπόλογος υποχρεούται ν’ αποδείξη την απώλειαν των χρημάτων ή την προσήκουσαν διάθεσιν τούτων και την απώλειαν των δικαιολογητικών της διαθέσεώς των, προσέτι δε ότι δεν βαρύνει αυτόν υπαιτιότης». Σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, το αρμόδιο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου δύναται είτε αυτεπάγγελτα, είτε ύστερα από αίτηση υπολόγου χρηματικού εντάλματος προπληρωμής να αποφανθεί για την απαλλαγή ή μη από την ευθύνη του για την απώλεια, έλλειψη ή φθορά χρημάτων ή δικαιολογητικών της διαχείρισης των ληφθέντων χρημάτων. Το Κλιμάκιο επιλαμβάνεται νομίμως, κατά την προαναφερθείσα διάταξη, μόνο εφόσον εκείνος στον οποίο αφορά η εν λόγω διαδικασία έχει την ιδιότητα του υπολόγου, μεταξύ άλλων, χρηματικού εντάλματος προπληρωμής, όπως αυτή προσδιορίζεται από τις κείμενες νομοθετικές διατάξεις. Η διαδικασία αυτή είναι έκτακτη και προηγείται της τακτικής, κατά την οποία το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφαίνεται για την ορθότητα ή μη των λογαριασμών υπολόγου δημόσιας διαχείρισης ανά οικονομικό έτος. Η προαναφερθείσα διάταξη εισάγει ειδικότερο λόγο απαλλαγής του υπολόγου από την ευθύνη του για την εξαιρετική περίπτωση, που η δημιουργία του ελλείμματος δεν συνέχεται με τη διαχειριστική του δράση, αλλά οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες, που σχετίζονται με την επιμέλεια διαφύλαξης των χρημάτων ή των δικαιολογητικών της διάθεσής τους, γεγονός που δικαιολογεί και τη διαφορετική, από υποκειμενικής πλευράς, μεταχείρισή του, η οποία περιορίζεται στον έλεγχο της έλλειψης υπαίτιότητάς του ως προς την απώλεια των χρημάτων ή των δικαιολογητικών τους. Η κρίση αυτή ανήκει καταρχήν στο αρμόδιο Κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σε περίπτωση δε που το Κλιμάκιο απορρίψει την περί απαλλαγής αίτηση και χωρήσει στη συνέχεια καταλογισμός του υπολόγου με το ποσό του ελλείμματος, με την ασκούμενη από τον υπόλογο έφεση κατά της οικείας καταλογιστικής πράξης, η αρμοδιότητα αυτή μεταβιβάζεται στο αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το οποίο μπορεί να εκτιμήσει, κατά διαφορετικό από το Κλιμάκιο τρόπο, το πραγματικό της υπόθεσης και τα προσκομισθέντα από τον υπόλογο αποδεικτικά στοιχεία. Αν όμως, η προβλεπόμενη, στο άρθρο 43 παράγραφος 2 του π.δ. 774/1980, διαδικασία απολήξει σε ευμενή υπέρ του υπολόγου κρίση, τότε το Ελεγκτικό Συνέδριο, κατά την τακτική διαδικασία ελέγχου των λογαριασμών ανά οικονομικό έτος, δεσμεύεται από την ως άνω κρίση περί της απαλλαγής και δεν δύναται να επανεκτιμήσει τα ίδια πραγματικά περιστατικά σε βάρος του ήδη απαλλαγέντος υπολόγου (βλ. σχετ. Ελ. Συν. αποφ. Ολομ. 1507/1999, Ι Τμ. 862/2007, πράξη Α΄ Κλιμακίου 1012/2000).
ΙΙΙ. Εξάλλου, το ν.δ. 321/1969 «Περί Κώδικος Δημοσίου Λογιστικού» (ΦΕΚ 205 Α΄), το οποίο ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης του επίμαχου ΧΕΠ, ορίζει στο άρθρο 34 παράγραφος 1 ότι: «Τα εντάλματα προπληρωμής … εκδίδονται επ’ ονόματι μονίμων Δημοσίων Υπαλλήλων, Αξιωματικών, Μονάδων ή Υπηρεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εχουσών χρηματικήν διαχείρισιν, ως και επ’ ονόματι των Τραπεζών Ελλάδος και Αγροτικής. Εν τη τελευταία ταύτη περιπτώσει, δύναται να ορίζηται ως δεύτερος υπόλογος μόνιμος δημόσιος υπάλληλος, μονάς ή υπηρεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Εξαιρετικώς επιτρέπεται η έκδοσις ενταλμάτων προπληρωμής επ’ ονόματι συνταξιούχων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών, μεταβαινόντων εις αλλοδαπήν προς νοσηλείαν, δαπάναις του Δημοσίου και μόνον δια δαπάνας αντιτίμου εισιτηρίων μεταβάσεως και επιστροφής ασθενούς και συνοδού (…)». Περαιτέρω, το β.δ. 761/1969 (ΦΕΚ 241 Α΄), που εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 37 του ως άνω ν.δ/τος και ρυθμίζει τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες των υπολόγων από εντάλματα προπληρωμής, καθώς και τον τρόπο τακτοποίησής τους, ορίζει, στο άρθρο 1 παράγραφος 1, ότι: «Δια των χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής τίθεται εις την διάθεσιν του υπολόγου, επ’ονόματι του οποίου εκδίδεται το ένταλμα, χρηματικόν ποσόν, υπό τον όρον της χρησιμοποιήσεώς του δια τους σκοπούς τους καθοριζόμενους υπό της οικείας αποφάσεως του Κυρίου ή του Δευτερεύοντος Διατάκτου και της αποδόσεως λογαριασμού επί της διαχειρίσεώς του εντός της δια ταύτης τασσομένης προθεσμίας», στο άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 2, ότι: «1. Ο Υπόλογος, άμα τη λήξει της προς απόδοσιν λογαριασμού ταχθείσης προθεσμίας, υποχρεούται, όπως υποβάλη εις την προκαλέσασαν την έκδοσιν του χρηματικού εντάλματος προπληρωμής Υπηρεσίαν, τα οικεία δικαιολογητικά (…) 2. Τα δικαιολογητικά ταύτα, μετά τον υπό της ως άνω Υπηρεσίας προέλεγχον, διαβιβάζονται εις την αρμοδίαν Υπηρεσίαν Εντελλομένων Εξόδων ή Υπηρεσίαν Δημοσίου Λογιστικού, ήτις προέρχεται εις την εκκαθάρισιν της σχετικής δαπάνης και αποστολήν των δικαιολογητικών εις το Ελεγκτικόν Συνέδριον προς απαλλαγήν του υπολόγου (…)», στο άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 3, ότι: «1. Επί των εκδιδομένων χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής επ’ ονόματι των Τραπεζών Ελλάδος και Αγροτικής, αι υποχρεώσεις και ευθύναι αυτών συνίστανται εις την διάθεσιν του προϊόντος των ενταλμάτων, συμφώνως προς τας αρμοδίως διδομένας αυταίς οδηγίας (…) 2. (…) 3. Εφ’ όσον, όμως, δια τα ως άνω εντάλματα ήθελεν ορισθή και β΄ υπόλογος, ούτος ευθύνεται δια την πλήρην δικαιολόγησιν της δαπάνης και την νομιμότητα των διατασσομένων παρ’ αυτού πληρωμών, υποβάλλει δε εντός της ταχθείσης προθεσμίας εις το αρμόδιον Υπουργείον ή Νομαρχίαν τα σχετικά δικαιολογητικά, μετ’ αντιγράφου τών προς την Τράπεζαν εκδοθεισών εντολών πληρωμής, εξομοιούμενος ούτος πλήρως προς τους λοιπούς εκ χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής υπολόγους. Εν τη περιπτώσει ταύτη αι Τράπεζαι ευθύνονται μόνον δια την ακριβή εκτέλεσιν των υπό του β΄ υπολόγου διδομένων αυταίς εντολών» και στο άρθρο 9 παράγραφος 4, ότι: «Εφ’ όσον εντός τριμήνου από της λήξεως της ταχθείσης προθεσμίας προς απόδοσιν λογαριασμού, δεν έχει γνωστοποιηθή εις το Ελεγκτικόν Συνέδριον η υποβολή των σχετικών δικαιολογητικών, τούτο προέρχεται εις τον καταλογισμόν του υπολόγου δια του ποσού του εντάλματος προπληρωμής. Τα ανωτέρω ισχύουν και προκειμένου περί χρηματικών ενταλμάτων προπληρωμής εκδιδομένων επ’ ονόματι των Τραπεζών Ελλάδος και Αγροτικής» (βλ. σχετ. και άρθρο 34 του π.δ. 774/1980). Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι με το χρηματικό ένταλμα προπληρωμής (Χ.Ε.Π.) τίθεται στη διάθεση του υπολόγου ένα χρηματικό ποσό, με την υποχρέωση να το χρησιμοποιήσει για το σκοπό που έχει οριστεί από το διατάκτη και να αποδώσει λογαριασμό μέσα σε ορισμένη προθεσμία, υποβάλλοντας τα νόμιμα δικαιολογητικά. Εξάλλου, όταν εκδίδεται Χ.Ε.Π. στο όνομα τράπεζας, με β΄ υπόλογο υπάλληλο, η τράπεζα ευθύνεται για την ακριβή εκτέλεση των οδηγιών που δίδονται σ’ αυτή κάθε φορά, ενώ ο β΄ υπόλογος είναι υπεύθυνος για τη συγκέντρωση και την εμπρόθεσμη υποβολή των δικαιολογητικών (βλ. αποφ. ΕλΣυν V Tμ. 665/2010, 2226/2008, 2442/ 2004).
ΙV. Στην προκειμένη υπόθεση, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα ακόλουθα: Mε την Α7γ/5855/25.6.1986 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και κατόπιν της 1535/18.6.1986 γνωμάτευσης της Δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής Αθηνών, εγκρίθηκε η θεραπευτική αγωγή και νοσηλεία του πολιτικού συνταξιούχου …. στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ακολούθως, με την Α7γ/7022/10.9.1986 απόφαση του ιδίου ως άνω οργάνου, εγκρίθηκε πίστωση ποσού 1.270.000 δραχμών για την κάλυψη των δαπανών νοσηλείας του ανωτέρω συνταξιούχου και αποφασίστηκε η έκδοση χρηματικού εντάλματος προπληρωμής στο όνομα της Τράπεζας της Ελλάδος, με β΄υπόλογο το Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας στη … των Ηνωμένων Πολιτειών και προθεσμία απόδοσης λογαριασμού την 30.6.1987. Περαιτέρω, εκδόθηκε από την Υπηρεσία Εντελλομένων Εξόδων του οικείου Υπουργείου το επίμαχο 29187/1986 χρηματικό ένταλμα προπληρωμής, το προϊόν του οποίου (9.449,09 δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής) εστάλη με το από 6.10.1986 έμβασμα. Στη συνέχεια, εκδόθηκε η 2681/2000 πράξη του Α΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ύστερα από το Υ8β/οικ.4881/1997 έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Υγείας του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, για την απαλλαγή ή μη από την ευθύνη προς το Δημόσιο των υπολόγων …. και του ως άνω πολιτικού συνταξιούχου …., για την απώλεια των δικαιολογητικών του ως άνω Χ.Ε.Π., σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43 παράγραφος 2 του π.δ. 774/1980. Με την ανωτέρω πράξη του Α΄ Κλιμακίου έγινε δεκτό ότι: «Ο Γενικός Πρόξενος της …ς, αφού συγκέντρωσε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (αποδείξεις, τιμολόγια, εισιτήρια) του ως άνω συνταξιούχου, τα απέστειλε μέσω της Ε5/Διεύθυνσης του Υπουργείου Εξωτερικών προς τη Διεύθυνση Υγειονομικής Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, η οποία εν συνεχεία, λόγω αρμοδιότητας, τα απέστειλε στην Υ.Δ.Ε. για εκκαθάριση. Ακολούθως, η Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου επέστρεψε τα ανωτέρω δικαιολογητικά στο Γενικό Πρόξενο της …ς, για τη συμπλήρωση αυτών, μέσω της Διεύθυνσης Υγειονομικής Περίθαλψης (σχετ. Δ.8Β/Οικ. 2787/15.4.1999), πλην όμως, από άγνωστη αιτία, τα εν λόγω δικαιολογητικά απωλέσθηκαν κατά τη διακίνησή τους από Υπηρεσία σε Υπηρεσία, χωρίς να είναι δυνατόν επακριβώς να διαπιστωθεί ο τόπος και το υπεύθυνο για την απώλεια όργανο». Με την πράξη αυτή έγινε δεκτό ότι «οι προαναφερθέντες υπόλογοι πρέπει ν’ απαλλαγούν από κάθε ευθύνη προς το Δημόσιο για την χωρίς υπαιτιότητά τους απώλεια των δικαιολογητικών απόδοσης λογαριασμού του επίμαχου Χ.Ε.Π., αφού συντρέχουν στο πρόσωπό τους οι για την απαλλαγή τους προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 43 του π.δ. 774/1980. Εξάλλου, το αδιάθετο υπόλοιπο ποσού 66.792 δραχμών εμβάσθηκε μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος προς το Ταμείο Γενικών Εσόδων Αθηνών, όπου εκδόθηκε το 7979733/27.1.1987 διπλότυπο είσπραξης». Στη συνέχεια εκδόθηκε η 4/27.11.2006 πράξη της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με την οποία καταλογίστηκε ο εκκαλών, ως υπόλογος του 29187/1986 Χ.Ε.Π., με το ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων δεκαέξι ευρώ και είκοσι οκτώ λεπτών (3.516,28 €), που αντιστοιχεί σε μέρος του προϊόντος αυτού (9.449,09 $ Η.Π.Α. – 514,22 $ Η.Π.Α. που επιστράφηκαν ως αδιάθετο υπόλοιπο), με την αιτιολογία ότι τα παραστατικά πληρωμής που απεστάλησαν είναι σε φωτοαντίγραφα και δεν έχουν επισυναφθεί οι εξοφλητικές αυτών αποδείξεις, παρατυπία και αμέλεια στην τήρηση της νόμιμης διαδικασίας που κατά την ως άνω πράξη, συνέχεται με τη διαχειριστική του δράση ως υπολόγου. Ήδη, ο εκκαλών στρέφεται κατά της πράξης αυτής και ζητεί την ακύρωσή της προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι με την 2681/2000 πράξη του Α΄ Κλιμακίου έχει απαλλαγεί από την ευθύνη του προς το Δημόσιο για την απώλεια των παραπάνω δικαιολογητικών, που αφορούν στο επίμαχο Χ.Ε.Π.. Με δεδομένα αυτά, και σύμφωνα με τις σκέψεις που προηγήθηκαν, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η Επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεσμεύεται από την ως άνω κρίση του Κλιμακίου περί απαλλαγής του εκκαλούντος για την απώλεια των δικαιολογητικών του 29187/1986 Χ.Ε.Π. και δεν μπορεί να επανεκτιμήσει τα ίδια πραγματικά περιστατικά σε βάρος του. Συνεπώς, ο σχετικός λόγος της έφεσης είναι βάσιμος και η κρινόμενη έφεση πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη καταλογιστική πράξη, ενώ παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων αυτής. Ακολούθως, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του κατατεθέντος παραβόλου στον εκκαλούντα (άρθρο 56 παράγραφος 4 του του π.δ/τος 774/1980, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 57 παράγραφο 3 του ν. 3659/2008, ΦΕΚ 77 Α΄), ενώ το Ελληνικό Δημόσιο πρέπει ν’ απαλλαγεί από τα δικαστικά έξοδα του εκκαλούντος (άρθρα 275 παράγραφος 1 εδάφιο τελευταίο του ν. 2717/1999, ΦΕΚ 97 Α΄, 123 του π.δ/τος 1225/1981, ΦΕΚ 304 Α΄, όπως το τελευταίο αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 12 του ν. 3472/2006, 135 Α΄).
Για τους λόγους αυτούς
Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.
Δέχεται την από 1.10.2007 έφεση του ….
Ακυρώνει την 4/27.11.2006 καταλογιστική πράξη της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Διατάσσει την απόδοση του κατατεθέντος για την έφεση παραβόλου στον εκκαλούντα.
Απαλλάσσει το Ελληνικό Δημόσιο από τα δικαστικά έξοδα του εκκαλούντος.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 15 Απριλίου 2010.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στις 14 Οκτωβρίου 2010.