291/2017 ΣΕ ΕΛΑΣΣΟΝΑ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Οκτωβρίου 2016, με την εξής σύνθεση : Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Πρόεδρος, Ιωάννης Σαρμάς, Χρυσούλα Καραμαδούκη, Άννα Λιγωμένου και Αγγελική Μαυρουδή, Αντιπρόεδροι, Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, Μαρία Αθανασοπούλου (εισηγήτρια), Ελένη Λυκεσά, Σταμάτιος Πουλής, Αγγελική Μυλωνά, Θεολογία Γναρδέλλη, Κωνσταντίνος Εφεντάκης, Αγγελική Πανουτσακοπούλου, Ασημίνα Σακελλαρίου, Ευαγγελία Σεραφή και Ειρήνη Κατσικέρη Σύμβουλοι.Επίσης μετείχαν οι Σύμβουλοι Ευφροσύνη Παπαθεοδώρου, Κωνσταντίνος Παραθύρας, Αργυρώ Μαυρομμάτη και Κωνσταντίνος Κρέπης, ως αναπληρωματικά μέλη. Γραμματέας ηΕλένη Αυγουστόγλου.
Γενικός Επίτροπος Επικρατείας : Αντώνιος Νικητάκης Επίτροπος Επικρατείας, κωλυομένου του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο Μιχαήλ Ζυμή.
Για να δικάσει την, από 19 Δεκεμβρίου 2013 (αριθμ. κατάθ. 354/2013), αίτηση, για αναίρεση της 4233/2013 οριστικής απόφασης του III Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπεί ο Υπουργός Οικονομικών, που παραστάθηκε δια του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου.
Κ α τ ά του Γεωργίου Καραγιάννη του Νικολάου, κατοίκου Δεσφίνας Φωκίδος (Τ.Κ. 330 50), που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Βασιλείου Κοντού (ΔΣΑ/31034).
Με την 1901/2009 απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων (Ε.Ε.Π.Κ.Σ.) του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) απορρίφθηκε ένσταση της Προϊσταμένης της 46ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ. κατά της 12823/2009 πράξης της Προϊσταμένης της 44ης Δ/νσης Κανονισμού Στρατιωτικών και Πολεμικών Συντάξεων του Γ.Λ.Κ., με την οποία έγινε δεκτό αίτημα του ήδη αναιρεσίβλητου για κανονισμό σύνταξης κατά τις διατάξεις περί παθόντων εξαιτίας της υπηρεσίας (άρθρα 26 παρ. 1 περ. ε και 4 και 45 παρ. 1 του π.δ. 169/2007).
Με την αναιρεσιβαλλόμενη 4233/2013 απόφαση του III Τμήματος απορρίφθηκε έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της ως άνω απόφασης της Ε.Ε.Π.Κ.Σ., ως αβάσιμη στην ουσία της.
Με την αίτηση που κρίνεται και για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτή ζητείται η αναίρεση της προαναφερόμενης απόφασης του ΙIΙ Τμήματος.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το Δικαστήριο άκουσε :
Τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, που ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης.
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσίβλητου, ο οποίος αφού ανέπτυξε τους λόγους με τους οποίους αντιτίθεται στην αίτηση αναίρεσης, ζήτησε την απόρριψη αυτής ως απαράδεκτης, και
Τον Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος πρότεινε, επίσης, την απόρριψη της αίτησης.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, με παρόντα τα τακτικά μέλη που έλαβαν μέρος στη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός από τον Αντιπρόεδρο Ιωάννη Σαρμά και τους Συμβούλους Κωνσταντίνο Κωστόπουλο (ήδη Αντιπρόεδρο) και Σταμάτιο Πουλή που είχαν κώλυμα (άρθρα 11 παρ. 2 του Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 4129/2013 και 78 παρ. 2 του π.δ. 1225/1981).
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα και
Σκέφθηκε σύμφωνα με το νόμο,
Αποφάσισε τα εξής :
Ι. Η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της 4233/2013 οριστικής απόφασης του IIIΤμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για την οποία δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου (άρθρα 61 παρ. 1 και 117 π.δ. 1225/1981), έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και κατά τα λοιπά νομότυπα. Επομένως, αφού τηρήθηκε η νόμιμη προδικασία, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί κατά το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής.
ΙΙ. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από αυτήν, απορρίφθηκε ως αβάσιμη στην ουσία έφεση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου κατά της 1901/2009 απόφασης της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.), απορριπτικής της ένστασης της Προϊσταμένης της 46ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ. κατά της 12823/2009 πράξης της Προϊσταμένης της 44ης Δ/νσης Κανονισμού Στρατιωτικών και Πολεμικών Συντάξεων του Γ.Λ.Κ., με την οποία έγινε δεκτό αίτημα του ήδη αναιρεσίβλητου για κανονισμό σύνταξης κατά τις διατάξεις περί παθόντων εξαιτίας της υπηρεσίας (άρθρα 26 παρ. 1 περ. ε και 4 και 45 παρ. 1 του π.δ. 169/2007).
Με την κρινόμενη αίτηση διώκεται η εξαφάνιση της αναιρεσιβαλλομένης για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 περ. ε του άρθρου 26 του π.δ. 169/2007.
ΙΙΙ. Α. ΟΚώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (π.δ. 169/2007 – ΦΕΚ Α΄ 210) ορίζει στο άρθρο 25, ότι: «1. Ο στρατιωτικός δικαιούται ισόβια σύνταξη από το Δημόσιο Ταμείο αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 26. 2. Στρατιωτικός νοείται εκείνος που υπηρετεί στις ένοπλες Δυνάμεις, (…) ως αξιωματικός, ανθυπασπιστής ή οπλίτης (…)», στο άρθρο 26, ότι: «1. Ο μόνιμος στρατιωτικός δικαιούται σύνταξη: α) (…) ε) Αν απομακρυνθεί οπωσδήποτε από τις τάξεις γιατί έγινε σωματικά η διανοητικά ανίκανος από τραύμα ή νόσημα που προήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας. (…) Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι προήλθαν εξαιτίας της υπηρεσίας χρόνια νοσήματα που εκδηλώθηκαν μέσα σε ένα έτος από την κατάταξη του στρατιωτικού. (…) 4. Ο μη μόνιμος στρατιωτικός δικαιούται σύνταξη στις περιπτώσεις β΄, γ΄, δ΄ και ε΄ της παρ. 1 αυτού του άρθρου ……» και στο άρθρο 45, ότι: «1. Γι’ αυτούς που εξέρχονται από την υπηρεσία για νόσο ή τραύμα που προήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας, η σύνταξη κανονίζεται με βάση το ποσοστό ανικανότητάς τους …… Ποσοστό ανικανότητας μικρότερο από το 25% δεν παρέχει δικαίωμα για σύνταξη ανικανότητας. 2. …… 3. Το ποσοστό αναπηρίας των παθόντων ορίζεται από την Α.Σ.Υ. Επιτροπή σύμφωνα με τον πίνακα παθήσεων, νόσων και βλαβών του άρθρου 33 του Ν. 1813/1988. …». Περαιτέρω, με το άρθρο 51 του ιδίου ως άνω Συνταξιοδοτικού Κώδικα ρυθμίζεται η διαδικασία αναγνώρισης σύνταξης παθόντος εξαιτίας της υπηρεσίας.
Β. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται, πλην άλλων, ότι 1) απαραίτητη προυπόθεση για να δικαιωθεί ο μη μόνιμος στρατιωτικός (όπως ο κληρωτός) συντάξεως, αν απομακρυνθεί από τις τάξεις του Στρατού, λόγω σωματικής ή διανοητικής ανικανότητας, σε ποσοστό 25% τουλάχιστον, είναι η ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της υπηρεσίας του ανωτέρω και του παθήματος που υπέστη. 2) Η Ανωτάτη του Στρατού Υγειονομική Επιτροπή (Α.Σ.Υ.Ε.) είναι αρμόδια να αποφανθεί σχετικά με το ποσοστό της ανικανότητας για εργασία, κατά το χρόνο της απόλυσης του φερομένου ως παθόντος εν τη υπηρεσία και σε ένα εξάμηνο από το χρόνο αυτό. 3) Η γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Ε., σε περίπτωση παθήματος απότοκου τραυματισμού, εφόσον α) είναι ομόφωνη, β) έχει εκδοθεί κατά τον τρόπο που διαγράφεται στο νόμο και γ) περιέχει επαρκή αιτιολογία, είναι υποχρεωτική για τα αποφασίζοντα ή δικαιοδοτούντα επί των συντάξεων όργανα, ως προς τα ιατρικής φύσεως θέματα της αρμοδιότητάς της. 4) Ειδικότερα, η εν λόγω γνωμάτευση είναι νομίμως και επαρκώς αιτιολογημένη, όταν, χωρίς αντιφάσεις και χωρίς να κλονίζεται από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου, μνημονεύει τα στοιχεία που εκτιμήθηκαν για τη διαμόρφωση της κρίσης της και παραθέτει, έστω και συνοπτικά, τα γνωστικά στοιχεία και πορίσματα της ιατρικής επιστήμης στα οποία στηρίζεται. Και 5) στην ίδια ως άνω γνωμάτευση η Υγειονομική Επιτροπή πρέπει α) να περιγράφει αναλυτικά το είδος κάθε βλάβης που φέρει ο εξεταζόμενος, χαρακτηρίζοντας τη βλάβη αυτήν με την ορολογία του πίνακα βλαβών, νόσων και αναπηριών του άρθρου 33 του ν. 1813/1988 και παραπέμποντας στην αντίστοιχη περίπτωση αυτού και β) να καθορίζει το ποσοστό αναπηρίας για κάθε βλάβη χωριστά.
IV. Στην υπό κρίση υπόθεση το III Τμήμα που δίκασε δέχθηκε, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα : Ο ήδη αναιρεσίβλητος, πρώην στρατιώτης (κληρωτός παρατεταμένης θητείας), με την από 2.2.2007 αίτησή του προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, ζήτησε να του κανονιστεί σύνταξη ως παθών εξαιτίας της υπηρεσίας, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 περ. ε και 4 και 45 παρ. 1 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων, λόγω τραυματισμού του στο δεξί πόδι στο ύψος του γονάτου, την 1η Απριλίου 1974, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του και συγκεκριμένα κατά την αποβίβασή του από άρμα μάχης. Η αίτησή του αυτή, για την οποία τηρήθηκε η προβλεπόμενη από τη διάταξη του άρθρου 51 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων διαδικασία, απορρίφθηκε αρχικά με την 16886/15.5.2008 πράξη της Διευθύντριας της 44ης Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με την αιτιολογία ότι δεν δικαιούται συντάξεως, διότι δεν συγκεντρώνει το ελάχιστο απαιτούμενο από τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 1 περ. ε΄ του π.δ. 169/2007 ποσοστό ανικανότητας ανερχόμενο σε 25%, καθόσον η Α.Σ.Υ.Ε., με την 3035/Α/6.12.2007 ομόφωνη γνωμάτευσή της, αποφάνθηκε ότι το ποσοστό ανικανότητάς του, κατά το χρόνο απόλυσής του από τις τάξεις του στρατού και εντός εξαμήνου από αυτήν, ανερχόταν μόνο σε 10% (παρ.436α του Πίνακα του Άρθρου 33 του ν.1813/1988). Ακολούθως, ο ίδιος, υπέβαλε αίτηση στις 8.12.2008 (αρ. πρωτ. 220103) για επανεξέταση της υπόθεσης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 53 παρ. 1 του ως άνω π.δ/τος, επί της οποίας εκδόθηκε η 662/Α/13.3.2009 νέα ομόφωνη γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Ε., με την οποία αποφάνθηκε ότι ο ανωτέρω φέρει «Ολική αρθροπλαστική δεξιού γόνατος απότοκο μετατραυματικής αρθρίτιδος, σε έδαφος παλαιού τραυματισμού [ρήξη έσω μηνίσκου (1974) χειρουργηθείσα], με λειτουργικά μετεγχειρητικά ενοχλήματα. Η βλάβη αυτή είναι απότοκος (απώτερη επιπλοκή) τραυματισμού του, που συνέβη την 1η Απριλίου 1974, με τις συνθήκες που περιγράφονται στα προανακριτικά έγγραφα της αλληλογραφίας και το Πιστοποιητικό του ΓΕΣ, ενώ αυτός ευρισκόταν σε υπηρεσία, σε διατεταγμένη υπηρεσία και πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας. Το ποσοστό αναπηρίας του ανωτέρω κατά το χρόνο της απόλυσής του και εντός εξαμήνου από αυτόν, ήταν ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ (30%) {παρ.436ε του Πίνακα του Άρθρου 33 του Ν.1813/88 και κατά την κρίση της Επιτροπής λαμβάνοντας υπ’ όψιν την εξέλιξη της βλάβης όπως αυτή εμφανίζεται σήμερα}. Σημερινό ποσοστό αναπηρίας ΣΑΡΑΝΤΑ ΠΕΝΤΕ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ (45%) {παρ.436η του ιδίου Πίνακα}». Με βάση το αναφερόμενο στην ως άνω γνωμάτευση ποσοστό ανικανότητας ανερχόμενο σε 30% κατά το χρόνο απόλυσής του και εντός εξαμήνου από αυτήν (το οποίο λόγω επιδείνωσης της βλάβης ανέρχεται σε 45%) και αφού έγινε δεκτό ότι η βλάβη του προήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας του στο στρατό, κανονίστηκε στον αναιρεσίβλητο μηνιαία σύνταξη, με την 12823/15.4.2009 πράξη της Διευθύντριας της 44ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ.. Κατά της πράξης αυτής άσκησε ένσταση η Προϊσταμένη της 46ης Διεύθυνσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, προβάλλοντας ότι: α) δεν είναι πλήρως και επαρκώς αιτιολογημένη η αύξηση του ποσοστού ανικανότητας από 10% σε 30%, β) δεν προκύπτει τραυματισμός ή μείωση σωματικής ικανότητας, αφού από το πιστοποιητικό τύπου Α΄ (53647/17.11.2006) προκύπτει ότι απολύθηκε ως ικανός και γ) δεν προκύπτει από τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αν από το έτος 1976 μέχρι την χρονολογία υποβολής αίτησης (2.2.2007) έχει εκδοθεί στο όνομά του απορριπτική πράξη ούτε και ο ίδιος δηλώνει αν έχει ζητήσει στο παρελθόν σύνταξη ως παθών εξαιτίας της υπηρεσίας. Η ένσταση αυτή απορρίφθηκε με την 1901/2009 απόφαση της Επιτροπής Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων (Ε.Ε.Π.Κ.Σ.), η οποία, αφού δέχθηκε ότι ο τραυματισμός του αναιρεσίβλητου αποδεικνύεται πρόδηλα και αναμφισβήτητα από επίσημα έγγραφα της εποχής εκείνης και ειδικά από τα φύλλα νοσηλείας του στο 401 ΓΣΝΑ, το πόρισμα της διενεργηθείσας διοικητικής εξέτασης καθώς και τις δύο (2) γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ.Ε. και ότι ο τραυματισμός και η εξ αυτού απότοκος βλάβη του ανωτέρω επήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας, έκρινε ότι «στη γνωμάτευση που εκδόθηκε ύστερα από επανεξέταση, περιγράφεται σαφώς η περίπτωση του Πίνακα του Ν.1813/1988 που υπάγεται η βλάβη του, δεδομένου ότι για τη γνωμάτευση ελήφθησαν υπ’ όψη όλα τα στοιχεία του φακέλου». Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε έφεση προβάλλοντας ότι μη νομίμως η Α.Σ.Υ.Ε. με την 662/Α/13.3.2009 ομόφωνη γνωμάτευσή της, προκειμένου να καθορίσει το ποσοστό ανικανότητας αυτού κατά το χρόνο της απόλυσής του από το στρατό και εντός εξαμήνου από αυτήν, έλαβε υπόψη της και την εξέλιξη της βλάβης της υγείας του, όπως αυτή εμφανίστηκε κατά το χρόνο έκδοσης της γνωμάτευσης αυτής (13.3.2009), ενώ κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό του ποσοστού ανικανότητας είναι ο χρόνος απομάκρυνσης από τις τάξεις του στρατού και ένα εξάμηνο από αυτή. Συνεπώς, κατά το Ελληνικό Δημόσιο έσφαλαν τόσο η 12823/2009 πράξη κανονισμού σύνταξης της 44ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ., διότι στηρίχθηκε σε μη νόμιμο αποδεικτικό μέσο (γνωμάτευση), όσο και η 1901/2009 απόφαση της Ε.Ε.Π.Κ.Σ., με την οποία απορρίφθηκε ένσταση της Προϊσταμένης της 46ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ. κατά της προαναφερόμενης πράξης κανονισμού σύνταξης. Επί της έφεσης αυτής, εκδόθηκε η μη οριστική απόφαση (1500/2011) του Τμήματος, με την οποία αναπέμφθηκε ο συνταξιοδοτικός φάκελος του αναιρεσίβλητου στην αρμόδια Α.Σ.Υ.Ε., προκειμένου αυτή με νέα γνωμάτευσή της να αιτιολογήσει πλήρως με αναφορά στα στοιχεία, τους κανόνες και τα πορίσματα της ιατρικής επιστήμης την κρίση της περί της ένταξης της βλάβης αυτού στην παρ.436ε του πίνακα του άρθρου 33 του ν. 1813/1988 και τον συνεπεία της ένταξης αυτής καθορισμό του ποσοστού ανικανότητάς του κατά το χρόνο τραυματισμού του και εντός εξαμήνου από αυτόν σε 30%, λόγω διαπιστωθείσας διάστασης μεταξύ των κριθέντων με τις προαναφερόμενες δύο (2) γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ.Ε. ως προς το ποσοστό ανικανότητάς του και την ένταξη της βλάβης του στον Πίνακα του άρθρου 33 του ν. 1813/1988. Σε εκτέλεση της ως άνω απόφασης, συντάχθηκε και υποβλήθηκε ενώπιον του δικάσαντος Τμήματος νέα γνωμάτευση της Ανωτάτης του Στρατού Υγειονομικής Επιτροπής (αρ. πρωτ. 3916/20.12.2011), με την οποία αυτή αποφάνθηκε ότι «η εξέλιξη της βλάβης του πρώην Στρ/τη Καραγιάννη Γεωργίου «Ολική αρθροπλαστική δεξιού γόνατος απότοκο μετατραυματικής αρθρίτιδος, σε έδαφος παλαιού τραυματισμού[ρήξη έσω μηνίσκου (1974) χειρουργηθείσα], με λειτουργικά μετεγχειρητικά ενοχλήματα» και η εικόνα αυτής κατά το χρόνο έκδοσης της υπ’ αριθ.662Α΄/13-3-2009 Γνωμάτευσης ΑΣΥΕ, Επιστημονικά θεωρουμένη εκ του αποτελέσματος από την Επιτροπή και κατά την κρίση των Μελών της καθορίστηκε νέο ποσοστό αναπηρίας κατά το χρόνο απόλυσής του (23-5-1976) από το στρατό και σε ένα εξάμηνο απ’ αυτόν δηλ. ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ (30%) (παρ.436ε του Πίνακα του Άρθρου 33 του Ν.1813/1988). Συνεπώς ο οριστικός καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας του πρώην Στρ/τη Καραγιάννη Γεωργίου κατά το χρόνο της απόλυσής του (23-5-1976) από το στρατό και σε ένα εξάμηνο από αυτόν, είναι ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ(30%) {παρ.436ε του Πίνακα του Άρθρου 33 του Ν.1813/88}».
V. Ακολούθως, με βάση τις παραδοχές αυτές το Τμήμα έκρινε ότι η νέα γνωμάτευση της Α.Σ.Υ.Ε., προσδιορίζοντας επακριβώς τη βλάβη που υπέστη ο ήδη αναιρεσίβλητος κατά το χρόνο του τραυματισμού του την 1η Απριλίου 1974 στον πίνακα του άρθρου 33 του ν.1813/1988 καθώς και το ποσοστό ανικανότητάς του κατά το χρόνο απόλυσής του από το στρατό (23-5-1976) και εντός εξαμήνου από αυτήν σε 30%, παρίσταται επαρκώς αιτιολογημένη ως προς τα αναγόμενα στην αποκλειστική αρμοδιότητά της ιατρικής φύσεως θέματα και δη ως προς το ποσοστό ανικανότητάς του, το οποίο είναι σύμφωνο με το ποσοστό που προβλέπεται για τη βλάβη αυτή στον πίνακα του άρθρου 33 του ν. 1813/1988. Κατά την κρίση του δικάσαντος Τμήματος με την νεότερη αυτή γνωμάτευσή της η Α.Σ.Υ.Ε. εμμένει στην κρίση που είχε διατυπώσει στην προγενέστερη γνωμάτευσή της (αριθμ. πρωτ. 662/Α/13.3.2009) τόσο ως προς το είδος της βλάβης όσο και ως προς το ποσοστό ανικανότητας του παθόντος, με βάση το οποίο, ανερχόμενο σε 30% κατά το χρόνο απόλυσής του από τις τάξεις του στρατού και εντός εξαμήνου από αυτήν, θεμελίωσε συνταξιοδοτικό δικαίωμα, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, χωρίς να προκύπτει ότι για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού αυτού δικαιώματός του ελήφθη υπόψη η εξέλιξη της βλάβης του. Οι ως άνω γνωματεύσεις της Α.Σ.Υ.Ε., κατά το δικάσαν Τμήμα, ως ομόφωνες και έχουσες όλα τα απαιτούμενα εκ του νόμου στοιχεία, είναι υποχρεωτικές για το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 51 παρ. 7 του Κ.Π.Σ.Σ.. Ως εκ τούτου, κατέληξε το Τμήμα, εφόσον το προσδιορισθέν ποσοστό ανικανότητας του καθού κατά το χρόνο απόλυσής του από τις τάξεις του στρατού και εντός εξαμήνου από αυτήν ανερχόταν σε 30%, η περίπτωσή του εμπίπτει στις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 περ. ε και 45 του π.δ. 169/2007 και συνεπώς νομίμως κανονίστηκε σύνταξη σ’ αυτόν με την 12823/15.4.2009 πράξη της Διευθύντριας της 44ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ.. Έτσι που έκρινε το Τμήμα ορθά, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγήθηκε, ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 περ. ε και 45 του π.δ. 169/2007 και, ως εκ τούτου, ο σχετικός αναιρετικός λόγος, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Ειδικότερα, οι ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ότι α) όπως προκύπτει από το πόρισμα της από 29.6.2007 διενεργηθείσας Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (Ε.Δ.Ε.) δεν υπάρχουν αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι να παρέχουν επαρκή στοιχεία για τις συνθήκες τέλεσης του τραυματισμού του ήδη αναιρεσιβλήτου, με συνέπεια να μην τεκμηριώνεται η σχέση αιτίου και αποτελέσματος, δηλαδή ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της υπηρεσίας και του παθήματος κατά τρόπο πρόδηλο και μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση, όπως απαιτεί το άρθρο 26 παρ. 1 περ. ε του π.δ. 169/2007, β) από τα στοιχεία της διενεργηθείσας διαδικασίας του άρθρου 51 του ιδίου ως άνω π.δ. συνάγεται ότι ο ανωτέρω τραυματίστηκε καθ’ ον χρόνο υπηρετούσε ως κληρωτός και έφεδρος χωρίς να προσδιορίζονται επακριβώς οι συνθήκες του τραυματισμού καθώς και η σχέση αυτού προς την στρατιωτική υπηρεσία και γ) ότι απολύθηκε στις 23 Μαΐου 1976 ως ικανός, ενώ δεν διενεργήθηκε καμία Ε.Δ.Ε. από το ΚΕΤΘ, όπως δε κατέθεσε ο Αρχίατρος Δ/ντής Β’ Ορθοπεδικής κλινικής του 401 Γ.Σ.Ν.Α., σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα του έτους 1974, υπήρξε πλήρης αποθεραπεία του κατά την έξοδό του από το 401 Γ.Σ.Ν.Α., είναι απορριπτέοι ως απαραδέκτως προβαλλόμενοι, διότι πλήττουν την ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση των αποδείξεων από το δικάσαν Τμήμα.
VI. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη. Πρέπει δε, περαιτέρω, το Ελληνικό Δημόσιο να απαλλαγεί εν όλω από τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η αίτηση, τα οποία αυτός ζήτησε με το από 7.10.2016 υπόμνημά του, σύμφωνα με το άρθρο 275 παρ. 1 τελευταίο εδάφιο του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1997 (Α΄ 97) «Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας», που, κατ’ άρθρο 123 του π.δ/τος 1225/1981, όπως ισχύει, εφαρμόζεται αναλόγως και στην παρούσα δίκη.
Για τους λόγους αυτούς
Δικάζει κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
Απορρίπτει την από 19.12.2013 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 4233/2013 οριστικής απόφασης του III Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Και
Απαλλάσσει το Ελληνικό Δημόσιο εν όλω από τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η αίτηση.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
| Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ | Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ |
| ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ | ΜΑΡΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ |
| Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ | |
| ΕΛΕΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΓΛΟΥ | |
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση την 1η Μαρτίου 2017.
| Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ | Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ |
| ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ | ΕΛΕΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΓΛΟΥ |