3093/2014   ΤΜΗΜΑ Ι                                          

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Νοεμβρίου 2013, με την εξής σύνθεση: Νικόλαος Αγγελάρας, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του I Τμήματος, Κωνσταντίνα Ζώη, Αγγελική Πανουτσακοπούλου, Σύμβουλοι, Αριστοτέλης Σακελλαρίου, Λήδα Χαραλαμπίδου, Πάρεδροι. Γραμματέας: Ασπασία Μπαμπαρούτση, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Για να δικάσει την από 16.11.2010 ανακοπή:

Της Μαρίας Καραμπότση του Πέτρου, κατοίκου Πουρναρίου Δομοκού Φθιώτιδας, η οποία παρέστη δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της Κωνσταντίνας Καραμπότση (Α.Μ. Δ.Σ.Α. 29757).

 κατά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Προϊστάμενο της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.) Δομοκού, ο οποίος παρέστη με τον Κωνσταντίνο Κατσούλα, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους. 

Με την ανακοπή αυτή επιδιώκεται η ακύρωση α) της 1416/28.9.2010 πράξης ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Δομοκού και β) της 269/6.10.2010 ατομικής ειδοποίησης του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Δ.Ο.Υ..

Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το Δικαστήριο άκουσε:

Την πληρεξούσια  της ανακόπτουσας, η οποία ζήτησε την παραδοχή της ανακοπής.

Τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, ο οποίος ζήτησε την απόρριψη της ανακοπής και

 Τον Αντεπίτροπο Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, Ευάγγελο Καραθανασόπουλο, ο οποίος ομοίως πρότεινε την απόρριψη της ανακοπής.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου.

Άκουσε την εισήγηση της Παρέδρου  Λήδας Χαραλαμπίδου και

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά το νόμο:

Ι. Με την υπό κρίση ανακοπή, ζητείται η ακύρωση α) της 1416/28.9.2010 πράξης ταμειακής βεβαίωσης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Δομοκού, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της ανακόπτουσας το ποσό των 3.000 ευρώ, που καταλογίστηκε σε βάρος της με την 91β/16.9.2010 πράξη του Υπουργείου Οικονομικών (Υ.Δ.Ε. Νομού Φθιώτιδας) και αφορά στην επιστροφή της οικονομικής ενίσχυσης που έλαβε, ως πυρόπληκτη, το έτος 2007 και β) της 269/6.10.2010 ατομικής ειδοποίησης του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Δ.Ο.Υ., με την οποία κλήθηκε η ανακόπτουσα να καταβάλει το ως άνω ποσό.

ΙΙ. A. Ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (Α΄ 97) και εφαρμόζεται αναλόγως στις ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου δίκες επί ανακοπών (βλ. άρθρο 123 του π.δ 1225/1981, Α΄ 304, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 3472/2006, Α΄ 135), ορίζει στο άρθρο 217 παρ. 1 ότι: «Ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτέλεσης και, ιδίως, κατά: α) της πράξης της ταμειακής βεβαίωσης του εσόδου…», στο άρθρο 277, όπως η παράγραφος 1 αυτού αντικαταστάθηκε με την παρ. 7 του άρθρου 22 του ν. 3226/2004 (Α΄ 24) και η παράγραφος 2 με την παρ. 1 του άρθρου 45 του ν. 3900/2010 (Α΄ 213), η οποία ισχύει, όπως τροποποιήθηκε, και για τις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού διαφορές (άρθρο 45 παρ. 2 του ν. 3900/2010), ότι: «1. Για το παραδεκτό των ένδικων βοηθημάτων και μέσων πρέπει, ως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης, να προσκομισθεί το προβλεπόμενο από τις κείμενες διατάξεις αποδεικτικό καταβολής παραβόλου. Αν δεν προσκομισθεί το αποδεικτικό αυτό ως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης, εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα στο άρθρο 139α. 2. Το παράβολο ορίζεται: α) για … την ανακοπή κατά το άρθρο 217 σε εκατό ευρώ…» και στο άρθρο 139Α παρ. 1 ότι: «Αν υπάρχουν τυπικές παραλείψεις, ο πρόεδρος του πολυμελούς δικαστηρίου ή ο εισηγητής … καλεί, και μετά τη συζήτηση, τον πληρεξούσιο δικηγόρο ή το διάδικο, εφόσον παρίσταται αυτοπροσώπως, να τις καλύψει, τάσσοντας εύλογη κατά την κρίση του προθεσμία».        

B.Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι η καταβολή του νόμιμου παραβόλου συνιστά προϋπόθεση του παραδεκτού της ανακοπής και, ως εκ τούτου, η μη καταβολή ή η ελλιπής καταβολή του έως την πρώτη συζήτηση της υπόθεσης ή εντός της εύλογης προθεσμίας που τάσσεται από το Δικαστήριο, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στη διάταξη του άρθρου 139Α του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας,συνεπάγεται την απόρριψη της ανακοπής ως απαράδεκτης. Εξάλλου, σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (άρθρο 139Α), η υποχρέωση πρόκλησης του διαδίκου ή του πληρεξουσίου δικηγόρου του εκ μέρους του Δικαστηρίου, για συμπλήρωση τυπικών παραλείψεων, υφίσταται μόνο στην περίπτωση που αυτός παρίσταται κατά τη συζήτηση της υπόθεσης. Σε αντίθετη περίπτωση, τέτοια υποχρέωση δεν υφίσταται (πρβλ. ΣτΕ 4416/2005, ΔΕΦ Αθ. 414, 1114/2011, ΔΕΦ Θεσ/κης 169/2012).

 ΙΙΙ.Στην προκείμενη περίπτωση, για την κρινόμενη ανακοπή δεν έχει προσκομιστεί  το απαιτούμενο για την άσκησή της αποδεικτικό καταβολής παραβόλου, παρόλο που, από την από 5.11.2013 έκθεση πρακτικών της δημόσιας συνεδρίασης, προκύπτει ότι το Δικαστήριο ενημέρωσε για την έλλειψη παραβόλου την πληρεξούσια δικηγόρο της ανακόπτουσας. Κατ’ ακολουθία αυτών, η ένδικη ανακοπή είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.

Δια ταύτα

Απορρίπτει την ανακοπή.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την  1^η  Ιουλίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριο του, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στις 8 Σεπτεμβρίου 2014.