2956/2014 ΤΜΗΜΑ IV
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Δεκεμβρίου 2013, με την ακόλουθη σύνθεση: Φλωρεντία Καλδή, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Τμήματος, Μαρία Αθανασοπούλου και Δέσποινα Καββαδία – Κωνσταντάρα, Σύμβουλοι, Κωνσταντίνος Κρέπης (εισηγητής) και Νικόλαος Βόγκας, Πάρεδροι (με συμβουλευτική ψήφο).
Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας: Παρέστη ο Αντεπίτροπος της Επικρατείας Ιωάννης Κάρκαλης, ως νόμιμος αναπληρωτής του Γενικού Επιτρόπου, ο οποίος είχε κώλυμα.
Γραμματέας: Ολυμπία Κωνσταντακοπούλου, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (κατηγορίας ΠΕ με βαθμό Γ΄).
Για να δικάσει την από 19.3.2013 (Α.Β.Δ. 22/2013) ανακοπή του Νικολάου Δεκόλη του Αποστόλου, κατοίκου Καρδαμητσίων Ιωαννίνων (οδός Ερυθρού Σταυρού 14Γ), ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Απόστολου Σίνη (Α.Μ. 20198/ΔΣΑ),
Κατά: α) της 12507/15.11.2012 πράξης ταμειακής βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών και β) των 16283/15.11.2012 και 16284/15.11.2012 ατομικών ειδοποιήσεων της ίδιας Δ.Ο.Υ..
Το Ελληνικό Δημόσιο, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών, παραστάθηκε διά του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Νικολάου Καραγιώργη.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε:
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ανακόπτοντος, ο οποίος ζήτησε την παραδοχή της ανακοπής.
Τον εκπρόσωπο του Ελληνικού Δημοσίου, ο οποίος ζήτησε την απόρριψη της ανακοπής. Και
Τον Αντεπίτροπο της Επικρατείας, που πρότεινε την έκδοση προδικαστικής απόφασης.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, με την παρουσία και της Γραμματέως.
Αφού μελέτησε τη δικογραφία
Σκέφθηκε κατά το νόμο και
Αποφάσισε τα ακόλουθα:
Ι. Με την υπό κρίση ανακοπή ζητείται η ακύρωση: α) της 12507/15.11.2012 πράξης ταμειακής βεβαίωσης της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών, κατά το μέρος που με αυτήν βεβαιώθηκε σε βάρος του ανακόπτοντος, ως αλληλεγγύως συνευθυνόμενου με την εταιρεία «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.), το συνολικό ποσό των 33.969.348,08 ευρώ, που αναλύεται σε οφειλή ύψους 32.070.647,71 ευρώ της εν λόγω εταιρείας από το Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.) των μηνών από Νοέμβριο 2011 έως και Μάιο 2012, που φέρεται ότι εισέπραξε από πελάτες της και δεν απέδωσε στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 4021/2011, πλέον τόκων υπερημερίας ύψους 1.898.700,37 ευρώ και β) των 16283/15.11.2012 και 16284/15.11.2012 ατομικών ειδοποιήσεων της ίδιας Δ.Ο.Υ., με τις οποίες κλήθηκε ο ανακόπτων να καταβάλει το παραπάνω συνολικό ποσό. Η ένδικη ανακοπή, για την οποία καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το 1314409 ειδικό έντυπο γραμμάτιο του Ελληνικού Δημοσίου), έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα και νομότυπα και συνεπώς πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τη βασιμότητα των λόγων της.
ΙΙ. Με τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4021/2011 (ΦΕΚ Α΄ 218) υπό τον τίτλο «Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών» επιβλήθηκε, για επιτακτικούς λόγους εθνικού συμφέροντος που συνίστανται στην άμεση μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, ειδικό τέλος υπέρ του Δημοσίου στις ηλεκτροδοτούμενες για οικιστική ή εμπορική χρήση δομημένες επιφάνειες των ακινήτων που υπάγονται κατά τη 17η Σεπτεμβρίου εκάστου έτους στο τέλος ακίνητης περιουσίας (ΤΑΠ), το οποίο προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 2130/1993. Με τις ίδιες διατάξεις καθιερώθηκε η υποχρέωση της Δ.Ε.Η. Α.Ε. και των εναλλακτικών προμηθευτών ηλεκτρικού ρεύματος να εισπράττουν από τους πελάτες τους το ανωτέρω Έκτακτο Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών (Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.), το οποίο, όπως κρίθηκε με την 1972/2012 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποτελεί φόρο, με σκοπό την απόδοσή του στο Ελληνικό Δημόσιο. Αρχικά προβλεπόταν ότι η απόδοση λάμβανε χώρα έως και την εικοστή ημέρα του επόμενου μήνα από το μήνα στον οποίο εισπράχθηκαν οι σχετικοί λογαριασμοί (άρθρο 53 παρ. 10 του ν. 4021/2011, όπως ίσχυε αρχικά), η προθεσμία όμως αυτή περιορίστηκε με νεότερη διάταξη έως και τη δέκατη μέρα του επόμενου μήνα (άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 4051/2012, με το οποίο αντικαταστάθηκε το πρώτο εδάφιο της ως άνω παρ. 10).
Η ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΕΤΗΔΕ ΑΠΟ ΔΕΗ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΟΛΟΓΟΙ.
Κατά συνέπεια, η Δ.Ε.Η. Α.Ε. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ηλεκτρικού ρεύματος έχουν την ιδιότητα δημοσίου υπολόγου όσον αφορά στα ποσά του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. που έχουν ήδη εισπράξει από τους πελάτες τους, τα οποία συνιστούν «δημόσιο χρήμα».
ΚΑΤΑΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΠΟΛ 1230/14 ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ Α. 12 ΤΟΥ ΑΝ 1264/42 ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΑΛΛΑ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.
Εφόσον δε καθυστερήσουν να αποδώσουν στο Ελληνικό Δημόσιο τα σχετικά ποσά, καταλογίζονται με τον οφειλόμενο τόκο υπερημερίας με πράξη του αρμόδιου επιθεωρητή, ο οποίος ορίζεται από τη Γενική Διεύθυνση Επιθεώρησης του Υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΠΟΛ 1230/2012 απόφασης του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ Β΄ 178/6.2.2012), που έχει εκδοθεί κατ’ εξουσιοδότηση των διατάξεων των παρ. 1-13 του άρθρου 53 του ν. 4021/2011. Ανεξαρτήτως, όμως, της αρμοδιότητας ελέγχου που παρέχεται στους οικονομικούς επιθεωρητές από την παραπάνω απόφαση (ΠΟΛ 1230/2012), οι οικονομικοί επιθεωρητές, με βάση τις γενικές διατάξεις του άρθρου 12 του ν.δ/τος 1264/1942 «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων περί Οικονομικής Επιθεωρήσεως», έχουν σε κάθε περίπτωση αρμοδιότητα ελέγχου και καταλογισμού των υπολόγων προμηθευτών ηλεκτρικού ρεύματος, εφόσον στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για έλεγχο νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου (ν.π.ι.δ.), ιδιότητα την οποία έχουν η Δ.Ε.Η. Α.Ε. και οι εναλλακτικοί προμηθευτές ρεύματος, όντας ανώνυμες εταιρείες, αλλά για έλεγχο «δημόσιας διαχείρισης», καθώς ο έλεγχος περιορίζεται αποκλειστικά στο κομμάτι της διαχείρισής τους που αφορά στο Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., δηλαδή σε ήδη εισπραχθέντα φόρο, χωρίς να επεκτείνεται και στη λοιπή διαχείρισή τους ως ανωνύμων εταιρειών.
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ Α. 115 ΚΦΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓOI ΑΛΛΑ ΤΡΙΤΟΙ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΣ ΜΕ ΑΥΤΗΝ. ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΕΥΘΥΝΗ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ.
IΙΙ. Το άρθρο 115 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2238/1994 (ΦΕΚ Α΄151) Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής: «Τα πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές των ημεδαπών ανώνυμων εταιρειών (…) κατά το χρόνο διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την πληρωμή του φόρου που οφείλεται από αυτά τα νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τον παρόντα [νόμο], καθώς και του φόρου που παρακρατείται, ανεξάρτητα από το χρόνο βεβαίωσής τους (…)». Με την παράγραφο 6 του άρθρου 22 του ν. 2648/1998 (ΦΕΚ Α΄ 238) προστέθηκε στο ως άνω άρθρο 115 παράγραφος 3, έχουσα ως εξής: «Τα πρόσωπα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για τους παρακρατούμενους φόρους και κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου που εκπροσωπούν, ως εξής: α) Αν έχει γίνει η παρακράτηση φόρου, όλα τα πρόσωπα που είχαν μία από τις ως άνω ιδιότητες από τη λήξη της προθεσμίας απόδοσης του φόρου και μετά. β) Αν δεν έχει γίνει η παρακράτηση φόρου, όλα τα πρόσωπα, που είχαν μία από τις πιο πάνω ιδιότητες κατά το χρόνο που υπήρχε η υποχρέωση παρακράτησης του φόρου». Οι προαναφερθείσες διατάξεις, λαμβανομένων υπόψη όσων έγιναν δεκτά στην προηγούμενη σκέψη (ΙΙ) αναφορικά με τη φύση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., που συνιστά εισπραχθέντα από τη Δ.Ε.Η. Α.Ε. και τους εναλλακτικούς προμηθευτές ρεύματος φόρο, ο οποίος αποδίδεται στο Ελληνικό Δημόσιο, δεν δημιουργούν ίδια υποχρέωση των προσώπων που είχαν την ιδιότητα του διαχειριστή ή του διευθύνοντος συμβούλου ή του εκκαθαριστή των εν λόγω ανώνυμων εταιρειών, κατά το χρόνο λύσης ή συγχώνευσης ή λειτουργίας αυτών, για καταβολή του οφειλόμενου Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., αλλά απλή πρόσθετη ευθύνη αυτών προς απόδοση του ήδη εισπραχθέντος από τις εταιρείες τέλους, η ευθύνη δε αυτή δεν ανάγεται στο στάδιο βεβαίωσης του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., αλλά στο στάδιο της απόδοσής του στο Ελληνικό Δημόσιο.
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ 115 ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΕΦΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ,ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΝΑΚΟΠΗ ΤΟΥ 217 ΣΤΟ ΕΣ.
Η ΤΑΜΕΙΑΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ . ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟΚΤΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΗ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΟΠΟΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ΚΑΤΑ ΑΥΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗ ΤΟΥ 217 ΚΔΔ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΣΥΜΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΤΑΜΕΙΑΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ. Η ΑΝΑΚΟΠΗ ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΑΓΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.
Επομένως, τα ανωτέρω πρόσωπα δεν καθίστανται υποκείμενα της σχετικής υποχρέωσης και δεν νομιμοποιούνται να ασκήσουν προσφυγή (έφεση) κατά της πράξης προσδιορισμού του οφειλόμενου Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., ενώ για την ενεργοποίηση της ευθύνης των προσώπων αυτών δεν απαιτείται να επαναληφθεί η διαδικασία προσδιορισμού και βεβαίωσης του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., με κοινοποίηση, προς τα πρόσωπα αυτά, σχετικής καταλογιστικής πράξης, υποκείμενης σε προσφυγή (έφεση), ούτε, περαιτέρω, η επ’ ονόματί τους ταμειακή βεβαίωση του εκάστοτε οφειλόμενου ποσού, αλλά επιτρέπεται, καταρχήν, να επιδιωχθεί η αναγκαστική είσπραξη του οφειλόμενου ποσού του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. από τα πρόσωπα αυτά βάσει της ταμειακής βεβαίωσης που έχει εκδοθεί επ’ ονόματι της εταιρείας. Η ανωτέρω ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 64 παρ. 1 και 113 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999), δεν αποστερεί τα προαναφερθέντα πρόσωπα της δικαστικής προστασίας που αυτά δικαιούνται, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, διότι τα πρόσωπα αυτά, εφόσον δεν έχουν δικαίωμα να ασκήσουν προσφυγή (έφεση) κατά της πράξης καταλογισμού του οφειλόμενου Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., δύνανται, κατά τη σύμφωνη με την ανωτέρω συνταγματική διάταξη ερμηνεία των άρθρων 217 παρ. 1 και 219 παρ. 1 του Κ.Δ.Δ., να ασκήσουν ανακοπή κατά της οικείας πράξης ταμειακής βεβαίωσης και να προβάλουν λόγους αναγόμενους στο κατ’ ουσία βάσιμο της απαίτησης του Δημοσίου, εκτός εάν, κατόπιν προσφυγής (έφεσης) της εταιρείας κατά της καταλογιστικής του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. πράξης, έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση, με την οποία έχει κριθεί, κατ’ ουσίαν, η νομιμότητα αυτής. Δεδομένου όμως ότι οι διαχειριστές, οι διευθύνοντες σύμβουλοι και οι εκκαθαριστές ανωνύμων εταιρειών δεν είναι τα υποκείμενα της σχετικής υποχρέωσης απόδοσης, δεν έχουν μετάσχει στη διαδικασία ελέγχου και δεν τους έχει κοινοποιηθεί η πράξη καταλογισμού του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., την οποία, άλλωστε, δεν νομιμοποιούνται να προσβάλλουν, αλλά είναι τρίτοι, των οποίων η ευθύνη γεννάται το πρώτον κατά το στάδιο της απόδοσης του ήδη εισπραχθέντος Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. που βεβαιώθηκε επ’ ονόματι της εταιρείας, τα πρόσωπα αυτά αποκτούν, κατά το ν.δ. 356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.), την ιδιότητα του οφειλέτη, μόνο από και δια της έκδοσης και κοινοποίησης προς αυτά της ατομικής ειδοποίησης που προβλέπεται στην παρ. 1 του άρθρου 4 του Κ.Ε.Δ.Ε., μέσω της οποίας πληροφορούνται την ύπαρξη, το ύψος και την αιτία του χρέους τους και τους παρέχεται η δυνατότητα είτε να αμυνθούν αποτελεσματικά, ασκώντας την ανακοπή της παρ. 1 του άρθρου 217 του Κ.Δ.Δ. κατά της ατομικής ειδοποίησης, με την οποία θεωρείται συμπροσβαλλομένη και η ταμειακή βεβαίωση, είτε να προβούν σε ρύθμιση του χρέους τους (πρβλ. ΣτΕ 844/2012, ΔΕφΑθ 2539/2010, 360/2012 κ.ά.). Εξάλλου, όπως πάγια γίνεται δεκτό, νομίμως χωρεί η ταμειακή βεβαίωση της απαίτησης ακόμη και όταν δεν έχει παρέλθει η προθεσμία άσκησης έφεσης ή εκκρεμεί έφεση κατά του καταλογισμού – με εξαίρεση, βεβαίως, την περίπτωση που η ταμειακή βεβαίωση ενεργήθηκε μετά την έκδοση απόφασης του Τμήματος, με την οποία ανεστάλη η εκτέλεση της καταλογιστικής πράξης – χωρίς τούτο να αντιβαίνει σε καμία υπερνομοθετικής ισχύος διάταξη. Και τούτο διότι ο οφειλέτης δύναται επαρκώς να προστατευθεί με την άσκηση αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης είτε της καταλογιστικής πράξης, είτε της ταμειακής βεβαίωσης του καταλογισθέντος ποσού, καθιστώντας έτσι ανενεργό τον εκτελεστό τίτλο και αδρανοποιώντας την περαιτέρω διαδικασία της σε βάρος του επισπευδόμενης διοικητικής εκτέλεσης (απόφ. IV Τμ. Ε.Σ. 1533/2010 κ.ά.).
ΙV.Στην υπό κρίση υπόθεση, από το σύνολο των στοιχείων του φακέλου της δικογραφίας αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Με την 12055/12.11.2012 απόφαση των Οικονομικών Επιθεωρητριών της Διεύθυνσης Οικονομικής Επιθεώρησης Αθηνών καταλογίστηκε σε βάρος της εταιρείας «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.) το συνολικό ποσό των 33.969.348,08 ευρώ, που αναλύεται σε οφειλή της ύψους 32.070.647,71 ευρώ από το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. των μηνών από Νοέμβριο 2011 έως και Μάιο 2012, που φέρεται ότι εισέπραξε από πελάτες της και δεν απέδωσε στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με το άρθρο 53 του ν. 4021/2011, πλέον τόκων υπερημερίας ύψους 1.898.700,37 ευρώ. Το ποσό αυτό, με την πρώτη προσβαλλομένη (12507/15.11.2012 πράξη της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών), βεβαιώθηκε ταμειακά σε βάρος της ως άνω εταιρείας, καθώς και σε βάρος του ανακόπτοντος, ως αλληλεγγύως συνευθυνομένου, λόγω της ιδιότητάς του, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου αυτής. Εν συνεχεία, εκδόθηκαν οι 16283/15.11.2012 και 16284/15.11.2012 ατομικές ειδοποιήσεις της ίδιας Δ.Ο.Υ. (Φ.Α.Ε. Αθηνών), με τις οποίες κλήθηκε ο ανακόπτων να καταβάλει το παραπάνω συνολικό ποσό.
ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ= ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΛΑΜΟΓΙΟΥ ΝΟΜΙΜΟΣ ΤΙΤΛΟΣ= ΑΒΑΣΙΜΟΣ ΑΡΚΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
Ήδη, με τον πρώτο λόγο ανακοπής και το πρώτο σκέλος αυτού ο ανακόπτων προβάλλει ότι δεν υφίσταται σε βάρος του νόμιμος τίτλος, καθώς η προαναφερθείσα 12055/12.11.2012 καταλογιστική απόφαση έχει εκδοθεί σε βάρος αποκλειστικά της εταιρείας «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.). Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, με βάση τα γενόμενα δεκτά στην προηγούμενη σκέψη, καθόσον για την κίνηση σε βάρος του της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης ως προς ήδη εισπραχθέντα και μη αποδοθέντα ποσά Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. αρκεί ότι υφίσταται νόμιμος τίτλος στο όνομα της παραπάνω εταιρείας, η δε δική του ευθύνη είναι απόρροια της ιδιότητάς του ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου αυτής κατά τον κρίσιμο χρόνο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 115 του ν. 2238/1994.
ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΟ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΜΟΓΙΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΤΡΙΤΟΣ.
Ο ίδιος λόγος, ως προς το δεύτερο σκέλος του, με το οποίο ο ανακόπτων προβάλλει ότι παραβιάσθηκε το συνταγματικό δικαίωμά του σε προηγούμενη ακρόαση, καθώς ουδέποτε κλήθηκε σε ακρόαση πριν από την έκδοση της 12055/12.11.2012 καταλογιστικής απόφασης, ούτε έλαβε σχετική κλήση για αναπλήρωση του ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 35 του ν.δ/τος 496/1974, είναι ομοίως αβάσιμος, καθόσον η δική του ευθύνη, ως τρίτου, ανάγεται στο στάδιο της απόδοσης στο Ελληνικό Δημόσιο του ήδη εισπραχθέντος Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., χωρίς ο ίδιος να καθίσταται υποκείμενο της εκάστοτε τηρηθείσας διαδικασίας προσδιορισμού της οφειλής, που νόμιμα διενεργήθηκε αποκλειστικά στο όνομα της καταρχήν υπόχρεης προς απόδοση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. εταιρείας.
ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ Δ.Ο.Υ ΦΑΕ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΟΤΙ Η Δ.ΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΤΟ ΛΑΜΟΓΙΟ. ΑΛΥΣΙΤΕΛΗΣ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΒΛΑΒΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΒΑΣΙΜΟΣ ΔΙΟΤΙ Η ΤΑΜΕΙΑΚΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗ Δ.Ο.Υ ΤΗΣ ΟΦΕΙΛΕΤΙΔΟΣ ΥΠΟΛΟΓΟΥ ΕΤΑΙΡΙΑΣ.
Με το δεύτερο λόγο ανακοπής προβάλλεται έλλειψη αρμοδιότητας της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών ως προς την έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων, λαμβανομένου υπόψη ότι ο ίδιος κατοικεί στα Ιωάννινα, με συνέπεια την υπαγωγή του στην αρμοδιότητα της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής, καθόσον ο ανακόπτων δεν προσδιορίζει τη βλάβη που υφίσταται ένεκα της παραπάνω, εσφαλμένης κατά τον ίδιο, έκδοσης των προσβαλλόμενων πράξεων από τη Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών, που σε κάθε περίπτωση είναι η Δ.Ο.Υ. στην οποία υπάγεται η εταιρεία της οποίας ήταν κατά τον κρίσιμο χρόνο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος. Είναι όμως και αβάσιμος, καθόσον για την κίνηση σε βάρος του της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης για οφειλές της εταιρείας από ήδη εισπραχθέντα και μη αποδοθέντα ποσά Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. αρκεί η βεβαίωση που διενεργήθηκε στο όνομα της εταιρείας, χωρίς να απαιτείται χωριστή βεβαίωση στο όνομά του, ώστε να τίθεται ζήτημα αρμοδιότητας του οργάνου που θα προβεί στην έκδοση της οικείας πράξης ταμειακής βεβαίωσης. Περαιτέρω, με βάση τα γενόμενα δεκτά στην προηγούμενη σκέψη, το γεγονός ότι κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η έκδοση των προσβαλλόμενων πράξεων (15.11.2012) δεν είχε οριστικοποιηθεί ο νόμιμος τίτλος, υπό την έννοια ότι δεν είχε παρέλθει η προθεσμία άσκησης έφεσης κατά της 12055/12.11.2012 καταλογιστικής απόφασης των Οικονομικών Επιθεωρητριών, δεν καθιστά άκυρες τις προσβαλλόμενες, ούτε τίθεται ζήτημα παραβίασης των άρθρων 2 του Κ.Ε.Δ.Ε. και 20 παρ. 1 του Συντάγματος, όπως αβάσιμα προβάλει ο ανακόπτων με τον τρίτο λόγο ανακοπής, λαμβανομένου υπόψη ότι η εταιρεία «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.) μπορούσε επαρκώς να προστατευθεί με την άσκηση αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης είτε της καταλογιστικής απόφασης, είτε της ταμειακής βεβαίωσης του καταλογισθέντος ποσού.
ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΝΑ ΕΚΔΩΣΟΥΝ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΙΚΗ= ΑΒΑΣΙΜΟΣ ΝΟΜΩ.
Με τον τέταρτο λόγο ανακοπής ο ανακόπτων προβάλλει έλλειψη αρμοδιότητας των Οικονομικών Επιθεωρητριών να προβούν στην έκδοση της 12055/12.11.2012 καταλογιστικής απόφασης, διότι το άρθρο 1 της ΠΟΛ 1230/2012, επί της οποίας αυτή ερείδεται, είναι παράνομο και ανεφάρμοστο ως αντιτιθέμενο στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος (εκτός νομοθετικής εξουσιοδότησης), κατά το μέρος του με το οποίο θεσπίζει αρμοδιότητα του οικονομικού επιθεωρητή να καταλογίζει σε βάρος προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας το καθυστερούμενο Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., καθώς και τόκους υπερημερίας. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Ειδικότερα, αρμοδίως οι Οικονομικές Επιθεωρήτριες προέβησαν στην έκδοση της 12055/12.11.2012 καταλογιστικής απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΠΟΛ 1230/2012, λαμβανομένου υπόψη ότι το ζήτημα αυτό, ήτοι της έκδοσης καταλογιστικής απόφασης για εισπραχθέντα, πλην όμως μη αποδοθέντα στο Ελληνικό Δημόσιο ποσά Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., αφενός μεν συνδέεται με τον τρόπο απόδοσης των σχετικών ποσών στο Ελληνικό Δημόσιο, αφετέρου συνιστά «αναγκαίο θέμα» για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 53 του ν. 4021/2011, με συνέπεια να καλύπτεται από την παρασχεθείσα, με τις παρ. 10 (εδάφιο α΄) και 13 του εν λόγω άρθρου, νομοθετική εξουσιοδότηση. Σε κάθε περίπτωση, με βάση τα γενόμενα δεκτά στη δεύτερη σκέψη της παρούσας, οι οικονομικοί επιθεωρητές, κατ’ εφαρμογή των γενικών διατάξεων του άρθρου 12 του ν.δ/τος 1264/1942, έχουν σε κάθε περίπτωση αρμοδιότητα ελέγχου και καταλογισμού των υπολόγων προμηθευτών ηλεκτρικού ρεύματος, εφόσον στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για έλεγχο νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου (ν.π.ι.δ.), ιδιότητα την οποία έχει η εταιρεία «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.), αλλά για έλεγχο «δημόσιας διαχείρισης», καθώς ο έλεγχος περιορίστηκε αποκλειστικά στο κομμάτι της διαχείρισής της που αφορά στο Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., δηλαδή σε ήδη εισπραχθέντα φόρο, χωρίς να επεκταθεί και στη λοιπή διαχείρισή της ως ανώνυμης εταιρείας, ώστε να τίθεται ζήτημα ανάγκης θέσπισης ειδικής προς τούτο διάταξης.
Με τον πέμπτο λόγο ανακοπής ο ανακόπτων προβάλλει παραβίαση του άρθρου 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α., εφόσον οι προσβαλλόμενες έχουν εν προκειμένω το χαρακτήρα ποινής σε βάρος του, καθώς δεν υφίσταται ειδική διάταξη νόμου που να καθιστά τον διευθύνοντα σύμβουλο ανώνυμης εταιρείας προσωπικώς και αλληλεγγύως συνυπεύθυνο με την εταιρεία – εναλλακτικό πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας για τη μη απόδοση του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.. Ο λόγος αυτός στηρίζεται επί αναληθούς προϋποθέσεως, καθόσον τέτοια διάταξη υφίσταται και είναι το άρθρο 115 του ν. 2238/1994 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος), με το οποίο, για την επίτευξη σκοπού δημοσίου συμφέροντος, που συνίσταται στη διασφάλιση της απόδοσης στο Ελληνικό Δημόσιο εισπραχθέντων για λογαριασμό του από νομικά πρόσωπα φόρων (όπως το Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε.), ώστε να αποτραπεί η απώλεια εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού, θεσπίστηκε προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη των φυσικών προσώπων, τα οποία διευθύνουν ανώνυμες εταιρείες, όπως ο ανακόπτων, για την καταβολή των σχετικών ποσών (πρβλ. ΣτΕ 1028/2013). Περαιτέρω, με τον έκτο λόγο ανακοπής προβάλλεται ότι η εταιρεία «ΝΕΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» (πρώην HELLASPOWERA.E.) απαλλάσσεται από την ευθύνη της για τη μη καταβολή του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. των μηνών από Δεκέμβριο 2011 και εντεύθεν, διότι πριν από τις 20.1.2012, οπότε έπρεπε να αποδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο τις εισπράξεις του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. του μηνός Δεκεμβρίου 2011, δεσμεύθηκαν, στις 17.1.2012, όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί της εταιρείας, με την 12/17.1.2012 διάταξη του Προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης, πράγμα που συνιστά γεγονός ανωτέρας βίας, απαλλάσσοντας την εταιρεία – και κατ’ επέκταση τον ίδιο – από οποιαδήποτε ευθύνη. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον η έκδοση της παραπάνω διάταξης συνιστά νόμιμη πράξη της εν λόγω Αρχής, στηριζόμενη στις διατάξεις του ν. 3691/2008, η οποία προκλήθηκε, μεταξύ άλλων, από το – συνομολογούμενο από τον ανακόπτοντα – γεγονός της καθυστέρησης καταβολής από την εταιρεία «HELLASPOWERA.E.» του ποσού των 7.312.186,10 ευρώ που εισέπραξε ως Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. τον Νοέμβριο του έτους 2011 και όφειλε να είχε αποδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο στις 20.12.2011 (βλ. σελ. 19 του δικογράφου της ανακοπής), δηλαδή προτού λάβει χώρα η έκδοση της επίμαχης διάταξης. Άλλωστε, ήταν γνωστό εκ των προτέρων ότι τα ποσά του Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε. δεν συνιστούσαν φόρο προερχόμενο από τη λειτουργική δραστηριότητα (κύκλο εργασιών) της ανωτέρω εταιρείας, αλλά φόρο που απλώς εισπράττονταν από αυτήν με αποκλειστικό σκοπό να αποδοθεί στο Ελληνικό Δημόσιο, μετά μάλιστα την παρακράτηση ποσοστού 0,25% για την αντιμετώπιση των δαπανών είσπραξής του. Ως εκ τούτου, δεν τίθεται ζήτημα συνδρομής λόγων ανωτέρας βίας, καθόσον στην έκδοση της επίμαχης διάταξης (12/17.1.2012) συνέπραξε, με την υποκειμενική της συμπεριφορά, η ανωτέρω εταιρεία.
Τέλος, με τον έβδομο λόγο ανακοπής ο ανακόπτων προβάλλει ότι ο τίτλος τον οποίο επικαλούνται οι προσβαλλόμενες, ήτοι η 12055/12.11.2012 καταλογιστική απόφαση, στερείται νόμιμης αιτιολογίας ως προς τους τόκους υπερημερίας, καθόσον ούτε από το σώμα αυτής ούτε από τα λοιπά στοιχεία του φακέλου προκύπτουν ι) με ακρίβεια το ποσό των τόκων υπερημερίας που το καταλογιζόμενο ποσό των 33.969.348,08 ευρώ περιλαμβάνει και ιι) βάσει ποιων υπολογισμών προέκυψε το ποσό των τόκων υπερημερίας. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, καθόσον τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στον πίνακα που επισυνάπτεται στην 11197/22.10.2012 πρόσκληση προς την ανωτέρω εταιρεία να προβεί στην καταβολή του ποσού των 33.969.348,08 ευρώ, η οποία (πρόσκληση) αναφέρεται στο προοίμιο της 12055/12.11.2012 καταλογιστικής απόφασης ως ένα από τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη για την έκδοσή της. Από τον πίνακα αυτό προκύπτει, ανά μήνα, το ποσό των τόκων υπερημερίας που αντιστοιχούν στα μη αποδοθέντα ποσά Ε.Ε.Τ.Η.Δ.Ε., ο τρόπος υπολογισμού τους και το συνολικό τους ποσό (1.898.700,37 ευρώ). Κατά συνέπεια, είναι σε κάθε περίπτωση εφικτός ο έλεγχος της ορθότητας υπολογισμού των ως άνω τόκων υπερημερίας, τους οποίους, άλλωστε, ο ανακόπτων όφειλε να αμφισβητήσει ειδικά.
V. Συνακόλουθα, πρέπει η ένδικη ανακοπή να απορριφθεί και να διαταχθεί η κατάπτωση, υπέρ του Δημοσίου, του κατατεθέντος παραβόλου (άρθρο 277 παρ. 9 του Κ.Δ.Δ.).
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την ανακοπή. Και
Διατάσσει την κατάπτωση του κατατεθέντος παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 10 Ιουνίου 2014.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΠΑΡΕΔΡΟΣ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ ΚΑΛΔΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΡΕΠΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στις 11 Ιουλίου 2014.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ ΚΑΛΔΗ ΟΛΥΜΠΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ