ΣτΕ 148/2017, Δ τμ., ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΣΡ ΣΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΩΤΙΚΗ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΕΛΑΒΕ ΥΠΟΨΗ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ (ΜΕΙΟΨ).

ΣΤΕ

Αριθμός 148/2017

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

ΤΜΗΜΑ Δ΄

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 14 Οκτωβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Ε. Σαρπ, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Κ. Κουσούλης, Β. Κίντζιου, Σύμβουλοι, Ι. Μιχαλακόπουλος, Χ. Ευαγγελίου, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Ν. Αθανασίου.

Για να δικάσει την από 24ης Οκτωβρίου 2012 αίτηση:

των: 1. εταιρείας με την επωνυμία «Γεώργιος Αραμπατζής και ΣΙΑ Ε.Ε.», που εδρεύει στη Δράμα (1ης Ιουλίου 23), και 2. Γεωργίου Αραμπατζή του Μάρκου, κατοίκου Δράμας (1ης Ιουλίου 23), οι οποίοι παρέστησαν με τη δικηγόρο Μαρία Κωστοπούλου (Α.Μ. 20895), που τη διόρισαν με πληρεξούσιο,

κατά του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που εδρεύει στην Αθήνα (Αμερικής 5), το οποίο παρέστη με την Αλεξάνδρα Δημητρακοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με την αίτηση αυτή οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθούν: 
1. η υπ’ αριθ. 508/5.12.2011 απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, 2. η υπ’ αριθ. 400/16.7.2012 απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.

Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Παρέδρου Χ. Ευαγγελίου.

Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την πληρεξουσία των αιτούντων, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την αντιπρόσωπο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι

Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α

Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης αίτησης έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (υπ’ αριθμ. 1288141 και 3500180/2012 ειδικά έντυπα παραβόλου, σειράς Α΄).

2. Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η ακύρωση α) της υπ’ αριθμ. 508/5.12.2011 αποφάσεως του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), με την οποία επιβλήθηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό Νομού Καβάλας STAR FM, ιδιοκτησίας της πρώτης αιτούσας, η διοικητική κύρωση του προστίμου, ύψους 5.000 ευρώ για παράβαση της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας, και β) της υπ’ αριθμ. 400/16.7.2012 αποφάσεως του ΕΣΡ, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση για την ανάκληση της υπό στοιχείο α΄ αποφάσεως. Η υπό στοιχείο α΄ απόφαση κηρύχθηκε εκτελεστή και κατά του δεύτερου αιτούντος, υπό την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της αιτούσας εταιρίας.

3. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Κατόπιν της από 30.8.2011 ανώνυμης καταγγελίας προς το ΕΣΡ, σχετικά με τη δικτύωση, πέραν του νομίμου ορίου των πέντε ωρών το εικοσιτετράωρο, του ραδιοφωνικού σταθμού STAR FM Νομού Καβάλας, ιδιοκτησίας της πρώτης αιτούσας, με το ΑΠ6888/ΕΣ/2.9.2011 έγγραφο του ΕΣΡ ζητήθηκε η υποβολή, εντός δύο εργάσιμων ημερών, ηχογραφημένης 48ωρης ροής προγράμματος που μεταδόθηκε στις 29 και 30.8.2011 από τον ως άνω ραδιοφωνικό σταθμό. Τα ζητηθέντα στοιχεία υπεβλήθησαν με το από 9.9.2011 έγγραφο εκπροσώπου του ραδιοφωνικού σταθμού. Όπως, όμως, εκτίθεται στο υπ’ αριθμ. πρωτ: 2589/ΕΣ/17.10.2011 έγγραφο του Τμήματος Προγράμματος του ΕΣΡ, ο υποβληθείς ψηφιακός δίσκος (CD) περιείχε ροή προγράμματος 2 ωρών, 15 λεπτών και 20 δευτερολέπτων. Κατόπιν τούτου, το ΕΣΡ, με το αρ. πρωτ. 8584/4.11.2011 έγγραφό του, κάλεσε τον εκπρόσωπο του ραδιοφωνικού σταθμού STAR FM Νομού Καβάλας ενώπιον της Ολομελείας του ΕΣΡ, κατά τη συνεδρίαση της 22.11.2011, για παροχή διευκρινίσεων, μεταξύ άλλων, σχετικά με ενδεχόμενη παράβαση των διατάξεων του άρθρου 3 παρ. 12 του ν. 2328/1995,. Με το από 22.11.2011 υπόμνημά του ο ραδιοφωνικός σταθμός ισχυρίσθηκε τα εξής: Κατά το χρονικό διάστημα Αυγούστου-Σεπτεμβρίου παρουσιάστηκε τεχνικό πρόβλημα στο αντιγραφικό σύστημα της ροής προγράμματος του σταθμού, που, λόγω των θερινών διακοπών, δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτό και επιπλέον ο σκληρός δίσκος υπέστη βλάβη. Αφού εντοπίστηκαν τα προβλήματα αυτά, διαπιστώθηκε ότι η υποβληθείσα ροή προγράμματος ήταν ελλιπής σε χρονική διάρκεια, ενώ δεν ανταποκρινόταν και στις ζητηθείσες ημερομηνίες. Ισχυρίσθηκε δε, περαιτέρω, ότι στα τέλη Σεπτεμβρίου έγινε επιτυχής ανάκτηση των χαλασμένων τομέων του σκληρού δίσκου από εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό και για το λόγο αυτό, με το υπόμνημα, κατέθεσε εκ νέου τη ζητηθείσα ροή προγράμματος. Κατά την ακρόαση ενώπιον της Ολομελείας, η εκπρόσωπος του σταθμού αναφέρθηκε, επίσης, στα τεχνικά προβλήματα στο σύστημα καταγραφής και στη προσπάθεια ανάκτησης των χαμένων τμημάτων του προγράμματος (βλ. το πρακτικό της 36ης συνεδρίασης της 22.11.2011 του ΕΣΡ, θέμα 12ο). Με την 508/5.12.2011 απόφαση του ΕΣΡ, αφού ελήφθησαν υπόψη τα στοιχεία του φακέλου, οι ισχυρισμοί του εκπροσώπου της ιδιοκτήτριας εταιρίας του ραδιοφωνικού σταθμού και το υποβληθέν υπόμνημα, κρίθηκε ότι συνέτρεξε παραβίαση του άρθρου 3 παρ. 12 του ν. 2328/1995, ο δε ισχυρισμός περί της ύπαρξης τεχνικού προβλήματος στο καταγραφικό μηχάνημα του σταθμού κρίθηκε από το ΕΣΡ ότι προβλήθηκε για να δικαιολογηθεί η μη υποβολή της ροής προγράμματος και απορρίφθηκε ως προσχηματικός. Για την εν λόγω παράβαση επιβλήθηκε στην αιτούσα εταιρία πρόστιμο ύψους 5.000 ευρώ, ενώ ορισμένα μέλη του ΕΣΡ μειοψήφησαν ως προς το ύψος του προστίμου, το οποίο, κατά τη γνώμη τους, θα έπρεπε να καθοριστεί στο ποσό των 3.000 ευρώ. Κατά της αποφάσεως αυτής, η αιτούσα εταιρία υπέβαλε, στις 20.3.2012, αίτηση θεραπείας, με αίτημα την ανάκληση της ως άνω 508/2011 απόφασης του ΕΣΡ και επικουρικώς τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου στο προσήκον μέτρο. Με την αίτηση θεραπείας η αιτούσα προέβαλε ότι η απόφαση περί επιβολής προστίμου δεν αιτιολογείται νομίμως, επανέλαβε δε τους ισχυρισμούς της ότι υπήρξε τεχνική βλάβη στο σύστημα καταγραφής του προγράμματος και ότι, μετά τη διαπίστωση της βλάβης και την ανάκτηση των χαμένων τμημάτων προγράμματος, υποβλήθηκε η ζητηθείσα ροή προγράμματος. Τους ισχυρισμούς αυτούς επανέλαβαν οι εκπρόσωποι της αιτούσας εταιρίας –δικηγόρος και τεχνικός του ραδιοφωνικού σταθμού– ενώπιον του ΕΣΡ, στη συνεδρίαση της 29.5.2012, κατά την οποία έλαβε χώρα η ακρόαση του σταθμού επί της αιτήσεως θεραπείας. Η αίτηση θεραπείας απορρίφθηκε τελικώς με την 400/16.7.2012 απόφαση του ΕΣΡ, με την οποία, το ΕΣΡ, αφού παρέθεσε αυτούσιο το περιεχόμενο της αρχικής 508/2011 αποφάσεως, δέχθηκε ότι «δεν προσκομίστηκαν αποδεικτικά στοιχεία που να αναιρούν την αλήθεια των διά της ως άνω αποφάσεως του ΕΣΡ γενομένων δεκτών πραγματικών περιστατικών». 

4. Επειδή, κατά γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, η Διοίκηση δεν έχει, κατ’ αρχήν, υποχρέωση να ανακαλεί τις παράνομες πράξεις της, οι οποίες έχουν διαφύγει τον ακυρωτικό έλεγχο ως εκ της παρόδου άπρακτης της προθεσμίας για την κατ’ αυτών άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως. Ενόψει τούτου, η άρνηση ανακλήσεως διοικητικής πράξεως τότε μόνον έχει εκτελεστό χαρακτήρα, αν εκδηλωθεί κατόπιν νέας έρευνας του πραγματικού της υποθέσεως και αφού ληφθούν υπόψη νέα ουσιώδη στοιχεία (ΣτΕ 2858-9/2016 7μ., 4394/2013, 2632/2006, 2176/2004 κ.ά).

5. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα εκτεθέντα στην τρίτη σκέψη προκύπτει ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης απέρριψε, με την 400/16.7.2012 απόφασή του, την αίτηση θεραπείας της αιτούσας εταιρίας, με αίτημα την ανάκληση της 508/5.12.2011 αποφάσεώς του ως μη νόμιμης και επικουρικό αίτημα τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου, χωρίς να προβεί σε νέα κατ’ ουσίαν έρευνα της υποθέσεως, δεδομένου, μάλιστα, ότι με την αίτηση θεραπείας δεν υπεβλήθησαν από την αιτούσα εταιρία νεότερα, σε σχέση με εκείνα που έλαβε υπόψη το ΕΣΡ για την επιβολή του προστίμου με την 508/2011 απόφαση, στοιχεία, όπως αβασίμως ισχυρίζονται οι αιτούντες με το από 21.10.2014 υπόμνημά τους προς το Δικαστήριο, αλλά επαναλήφθηκαν οι ήδη προβληθέντες κατά το στάδιο πριν την επιβολή προστίμου ισχυρισμοί περί τεχνικής βλάβης και προσπάθειας ανάκτησης των χαμένων τμημάτων προγράμματος. Περαιτέρω, μόνο το γεγονός ότι η 400/2012 απόφαση εκδόθηκε κατόπιν νέας ακροάσεως των εκπροσώπων του ραδιοφωνικού σταθμού, μεταξύ των οποίων και τεχνικού του σταθμού που δεν είχε παραστεί κατά τη διαδικασία ακρόασης πριν την έκδοση της 508/2011 απόφασης του ΕΣΡ, δεν προσδίδει εκτελεστότητα στην απορριπτική αυτή απόφαση, διότι η επανάληψη της διαδικαστικής αυτής ενέργειας της Αρχής αποτελεί εν προκειμένω οικειοθελή τήρηση τύπου, η πλήρωση του οποίου τότε μόνον αποτελεί νέο στοιχείο που καθιστά εκτελεστή την εκδιδόμενη επί της αιτήσεως θεραπείας πράξη, όταν, εν πάση περιπτώσει, η πράξη αυτή εκδίδεται μετά νέα έρευνα του πραγματικού της υποθέσεως (βλ. ΣτΕ 2858-9/2016 7μ.), προϋπόθεση που δεν συντρέχει εν προκειμένω, εφ’ όσον, όπως ήδη αναφέρθηκε, με την αίτηση θεραπείας δεν προσκομίσθηκαν νεότερα στοιχεία ούτε προβλήθηκαν νέοι ισχυρισμοί σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά με την 508/2011 απόφαση του ΕΣΡ. Τέλος, ούτε το επικουρικό αίτημα, που είχε περιληφθεί στην αίτηση θεραπείας, περί μειώσεως του επιβληθέντος προστίμου προσδίδει καθ’ αυτό εκτελεστότητα στην απορριπτική της αιτήσεως θεραπείας απόφαση, εφ’ όσον το αίτημα τούτο δεν εξετάσθηκε στο πλαίσιο νέας κατ’ ουσίαν έρευνας της υποθέσεως, στην οποία δεν προέβη το Ε.Σ.Ρ., το οποίο εν όψει των ανωτέρω, ενέμεινε απλώς στα κριθέντα, ως προς όλα τα κρίσιμα ζητήματα, με την πρώτη απόφασή του (βλ. ΣτΕ 2859/2016 7μ.). Κατόπιν τούτων, η δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του Ε.Σ.Ρ. δεν είναι εκτελεστή πράξη και η αίτηση ακυρώσεως απαραδέκτως στρέφεται κατ’ αυτής. Εξάλλου, η κρινόμενη αίτηση, στρεφόμενη παραδεκτώς, από την άποψη της εκτελεστότητας, κατά της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεως, που, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, δεν έχει ενσωματωθεί στη δεύτερη, ασκήθηκε εκπροθέσμως. Τούτο δε διότι η εξηκονθήμερη προθεσμία προσβολής της αποφάσεως αυτής με αίτηση ακυρώσεως διακόπηκε μεν επί 30 ημέρες, λόγω της υποβολής, στις 20.3.2012, αιτήσεως θεραπείας (άρθρο 46 παρ. 2 του π.δ. 18/1989, Α΄ 8), άρχισε δε εκ νέου στις 20.4.2012 και έληξε στις 18.6.2012, ήτοι σε χρόνο κατά πολύ προγενέστερο της ημερομηνίας καταθέσεως της κρινομένης αιτήσεως (26.10.2012). Κατά τη γνώμη όμως του Συμβούλου Κ. Κουσούλη, η δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του Ε.Σ.Ρ., με την οποία απερρίφθη η αίτηση θεραπείας των αιτούντων (που είχε ως αίτημα την ανάκληση της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεως του Ε.Σ.Ρ.) αποτελεί εκτελεστή πράξη παραδεκτώς προσβαλλομένη και ενσωματώσασα την πρώτη προσβαλλομένη απόφαση. Τούτο δε διότι, κατά την άποψη αυτή, προς διασφάλιση του κατοχυρωμένου από το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος δικαιώματος για την αποτελεσματική δικαστική προστασία, η κατόπιν ασκήσεως αιτήσεως θεραπείας εκδιδομένη διοικητική πράξη έχει σε κάθε περίπτωση εκτελεστό χαρακτήρα. Εν όψει τούτων δε η κρινόμενη αίτηση ασκείται παραδεκτώς και θα έπρεπε να εξετασθεί κατ’ ουσίαν.

6. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν’ απορριφθεί στο σύνολό της.

Δ ι ά τ α ύ τ α

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση. 

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου. 

Επιβάλλει σε βάρος των αιτούντων, συμμέτρως, τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου, η οποία ανέρχεται στο ποσό των τετρακοσίων εξήντα (460) ευρώ. 

Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου 2014 και στις 13 Ιανουαρίου 2017

Η Προεδρεύουσα ΑντιπρόεδροςΟ Γραμματέας

Ε. ΣαρπΝ. Αθανασίου

και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 17ης Ιανουαρίου 2017.

Ο Προεδρεύων ΑντιπρόεδροςΗ Γραμματέας

Ν. ΜαρκουλάκηςΙ. Παπαχαραλάμπους

./.

Επιστροφή

Τέλος φόρμας