ΣτΕ 2813/01, Στ΄, Ο ΓΓ του Υπ.Παιδείας αν και πειθαρχικώς προϊστάμενος οι πειθαρχικές ποινές που επιβάλλει προσβάλλονται με αίτηση ακυρώσεως στο ΔΕΦ και οχι με υπαλληλική προσφυγή διότι δεν ααναφέρονται στο άρθρο 121 του παλαιού ΥΚ.

ΣΤΕ

Αριθμός 2813/2001
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΣΤ΄
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2000 με την εξής σύνθεση: Α. Μαρίνος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του ΣΤ΄ Τμήματος, Ν. Ντούβας, Α. Συγγούνα, Σύμβουλοι, Δ. Κυριλλόπουλος, Α. Σταθάκης, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Β. Μανωλόπουλος, Γραμματέας του ΣΤ΄ Τμήματος.
Για να δικάσει την από 2 Νοεμβρίου 1995 αίτηση:
του Παναγιώτη Α. Τσάλτα, κατοίκου Χαλανδρίου Αττικής (Κολοκοτρώνη 19),
κατά του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, ο οποίος παρέστη με την Ε. Σκαλτσά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή ο αιτών επιδιώκει να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. ΕΠ 135α/3-8-1995 απόφαση, με την οποία του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή της έγγραφης επίπληξης και του απευθύνθηκε αυστηρή σύσταση.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του Εισηγητή, Παρέδρου Α. Σταθάκη.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την αντιπρόσωπο του Υπουργού, η οποία αναφέρθηκε στην εισήγηση.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο
1. Επειδή, με το υπό κρίση ένδικο μέσο ζητείται η εξαφάνιση της υπ’ αρ. 135α/3.8.1995 αποφάσεως του Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, με την οποία επεβλήθη στον αιτούντα, υπάλληλο του ανωτέρω υπουργείου, της Κατηγορίας ΠΕ 1 Διοικητικού, με βαθμό Α΄, η πειθαρχική ποινή της επιπλήξεως, για το αναφερόμενο στην απόφαση αυτή πειθαρχικό παράπτωμα.
2. Επειδή, κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 217 του Υπαλληλικού Κώδικα (π.δ. 611/1977, Φ.Ε.Κ. Α΄ 198), πειθαρχικώς προϊστάμενος επί δημοσίων υπαλλήλων είναι και ο Γενικός Γραμματέας υπουργείου (περ. β΄), ο οποίος, κατά την διάταξη του άρθρου 218 παρ. 1 περ. β΄ του ιδίου Κώδικα, δύναται να επιβάλει τις πειθαρχικές ποινές της επιπλήξεως και του προστίμου μέχρι και του ημίσεος των αποδοχών ενός μηνός. Περαιτέρω, στο μεν άρθρο 222 του Υπαλληλικού Κώδικα ορίζεται ότι : “Το Συμβούλιον της Επικρατείας κρίνει επί προσφυγών : α) κατ’ αποφάσεων Υπουργού, επιβαλλουσών οιανδήποτε ποινήν, β) κατ’ αποφάσεων επιβαλλουσών οιανδήποτε ποινήν των Διοικητού Αγίου Όρους, διοικητού, υποδιοικητού, του μετέχοντος της διοικήσεως γενικού γραμματέως νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του πρυτάνεως Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος, και γ) κατ’ αποφάσεων υπηρεσιακών πειθαρχικών συμβουλίων επιβαλλουσών εις πρώτον και τελευταίον βαθμόν οιανδήποτε πειθαρχικήν ποινήν, εις δεύτερον δε βαθμόν τας πειθαρχικάς ποινάς της διακοπής του προς προαγωγήν δικαιώματος, του υποβιβασμού και της οριστικής παύσεως”, στην δε παρ. 1 του άρθρου 243 αυτού ορίζεται ότι: “Εις έφεσιν υπόκεινται αι πειθαρχικαί αποφάσεις : α) των πειθαρχικώς προϊσταμένων, πλην των κατ’ άρθρον 222 υποκειμένων εις προσφυγήν, και β) των διοικητικών συμβουλίων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου”. Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι κατά της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέως υπουργείου, με την οποία επιβάλλεται πειθαρχική ποινή σε υπάλληλο, δεν προβλέπεται προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθ’ όσον ο Γενικός Γραμματέας υπουργείου δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των απαριθμουμένων στο άρθρο 222 του Υπαλληλικού Κώδικα πειθαρχικώς προϊσταμένων, κατά των αποφάσεων των οποίων προβλέπεται η άσκηση προσφυγής. Επομένως, ένδικο μέσο στρεφόμενο κατά αποφάσεως Γενικού Γραμματέως υπουργείου, με την οποία επιβάλλεται πειθαρχική ποινή, έχει τον χαρακτήρα αιτήσεως ακυρώσεως και όχι προσφυγής ουσίας.
3. Επειδή, το υπό κρίση ένδικο μέσο, το οποίο στρέφεται κατά αποφάσεως του Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, με την οποία επεβλήθη στον αιτούντα η πειθαρχική ποινή της επιπλήξεως, έχει, σύμφωνα με όσα αναπτύσσονται στην προηγουμένη σκέψη, το χαρακτήρα αιτήσεως ακυρώσεως και όχι προσφυγής ουσίας, όπως εσφαλμένα χαρακτηρίζεται στο δικόγραφο (Σ.τ.Ε. 379/2001, 1046, 1084/1999, 3910, 2406/1989 κ.ά.).
4. Επειδή, για την εκδίκαση της υπό κρίση αιτήσεως ακυρώσεως, η οποία αναφέρεται σε θέμα υπηρεσιακής καταστάσεως υπαλλήλου με βαθμό Α΄, δηλαδή υπαλλήλου, ο οποίος δεν χαρακτηρίζεται από το νόμο ως ανώτατος, αρμόδιο δικαστήριο, σε πρώτο βαθμό, είναι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, στην περιφέρεια του οποίου εδρεύει ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (άρθρα 1 παρ. 1 περ. α΄ και παρ. 2 περ. α΄, 3 παρ. 1 και 2 ν. 702/1977, Φ.Ε.Κ. Α΄ 268). Επομένως, στο δικαστήριο αυτό πρέπει να παραπεμφθεί για εκδίκαση η υπόθεση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 παρ. 1 και 2 του ν. 1968/1991 (Φ.Ε.Κ. Α΄ 150).
Δ ι ά τ α ύ τ α
Παραπέμπει την υπό κρίση αίτηση στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2000
Ο Πρόεδρος του ΣΤ΄ Τμήματος Ο Γραμματέας του ΣΤ΄ Τμήματος

Α. Μαρίνος Β. Μανωλόπουλος
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 28 Αυγούστου 2001.
Η Πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος Ο Γραμματέας του ΣΤ΄ Τμήματος
Διακοπών

Ι. Μαρή Β. Μανωλόπουλος
1

-2-

Αριθμός 2813/2001

./.

Α.Θ.

./.