Κατ’ άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 160/2008 αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο των μελών του Ε.Π. των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις είναι αυτό που προβλέπεται από την διάταξη αυτή, το δε ένδικο βοήθημα, εφ’ όσον πρόκειται για αναπληρωτή καθηγητή ΤΕΙ σε προσωποπαγή θέση και άρα φέροντα την ιδιότητα του μόνιμου υπαλλήλου νπδδ και αφορά την επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής παύσης, έχει το χαρακτήρα προσφυγής ουσίας υπαγόμενο στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας / αναρμοδίως επεβλήθη η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης σε μέλος Ε.Π. ΤΕΙ με προσωποπαγή θέση από το πειθαρχικό συμβούλιο του άρθρου 5 παρ. 1 του π.δ. 160/2008, που είναι αρμόδιο για τα πειθαρχικά παραπτώματα των τακτικών μελών Ε.Π. των ΤΕΙ.
Αριθμός 2855/2014
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Γ΄
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουαρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Αικ. Συγγούνα, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος, Δ. Σκαλτσούνης, Δ. Μακρής, Α.-Μ. Παπαδημητρίου, Θ. Τζοβαρίδου, Σύμβουλοι, Δ. Βανδώρος, Γ. Ζιάμος, Πάρεδροι. Γραμματέας η Δ. Τετράδη, Γραμματέας του Γ΄ Τμήματος.
Για να δικάσει την από 15 Αυγούστου 2013 προσφυγή:
του Νικολάου Σπιτάλα, κατοίκου Δράμας (Ακρίτα 1), ο οποίος παρέστη με τον δικηγόρο Γεώργιο Φελούκα (Α.Μ. 16857), που τον διόρισε στο ακροατήριο,
κατά των: 1. ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, το οποίο παρέστη με τον δικηγόρο Δημήτριο Μέλισσα (Α.Μ. 17368), που τον διόρισε με πράξη του ο Πρόεδρός του και 2. Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο οποίος παρέστη με την Γεωργία Καπόρη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,
και κατά των: 1) υπ’ αριθμ. 11/2012 (ΦΕΚ 587/12.6.2013/τ. Γ΄) απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου και 2) υπ’ αριθμ. 2114/31.7.2013 πράξης του Προέδρου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Οι πληρεξούσιοι των διαδίκων δήλωσαν, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 21 του Κανονισμού Λειτουργίας του Δικαστηρίου, ότι δεν θα αγορεύσουν.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως του εισηγητή, Παρέδρου Δ. Βανδώρου.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο
1. Επειδή, για την άσκηση του κρινόμενου ένδικου βοηθήματος καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (Α΄ 1322638, 3638308/2013 γραμμάτια παραβόλου).
2. Επειδή, με το ένδικο αυτό βοήθημα, το οποίο παραπέμφθηκε, λόγω σπουδαιότητας, στην επταμελή σύνθεση του Τμήματος, με την 24/2014 απόφαση της πενταμελούς σύνθεσης, ζητείται : 1) η εξαφάνιση της 15/2013 απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου των μελών του ΔΕΠ των ΑΕΙ, με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα, αναπληρωτή καθηγητή σε προσωποπαγή θέση του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, για το πειθαρχικό παράπτωμα της επίδειξης κατά την άσκηση των υπηρεσιακών του καθηκόντων διαγωγής που απάδει στην αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού λειτουργού ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος και 2) η ακύρωση της 2114/31.7.2013 πράξης του Προέδρου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΦΕΚ Γ΄ 901/22.8.2013), με την οποία διαπιστώθηκε η αποχώρηση του αιτούντος από την υπηρεσία από τις 15.4.2013, ημερομηνία κατά την οποία απαγγέλθηκε δημόσια η ανωτέρω απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου.
3. Επειδή, στο κρινόμενο ένδικο βοήθημα ως προσβαλλόμενη απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου αναφέρεται η 11/2012, δηλαδή η μη οριστική απόφαση του ίδιου συμβουλίου, με την οποία κρίθηκε ότι νομίμως ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη κατά του προσφεύγοντος, καθώς και ότι αυτός θα έπρεπε να κληθεί σε απολογία. Από το περιεχόμενο όμως του κρινόμενου ένδικου βοηθήματος και, ιδίως, τους προβαλλόμενους με αυτό λόγους, προκύπτει ότι με αυτό προσβάλλεται η 15/2013 οριστική απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου (ο αριθμός της οποίας από προφανή παραδρομή παραλείφθηκε στο οικείο ΦΕΚ Γ΄ 587/12.6.2013), με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα, η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης.
4. Επειδή, τα ΤΕΙ ιδρύθηκαν με το ν. 1404/1983 (Α΄ 173), ως σχολές της προβλεπόμενης από το άρθρο 16 παρ. 7 του Συντάγματος ανώτερης επαγγελματικής εκπαίδευσης (βλ. ΣτΕ 1669/2013, σκ. 4, 2719/2003, 7μ., 1958/2000, Ολομ. κ.α.), τα δε μέλη του Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΠ) τους όλων των βαθμίδων ήταν μη ανώτατοι υπάλληλοι νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (βλ. ΣτΕ 523/2010, 495/2008, 3990/2006, 1705/1996, 694/1994, 4128/1990 κ.α.). Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 1 του π.δ. 372/1984 περί πειθαρχικού δικαίου των μελών των ΤΕΙ (Α΄ 129), το οποίο εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 32 του ν. 1404/1983, το αρμόδιο για τα μέλη του ΕΠ, αλλά και του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού (ΕΕΠ), των ΤΕΙ συνεκροτείτο από : α) έναν Εφέτη της διοικητικής δικαιοσύνης, ως Πρόεδρο, β) τον Πρόεδρο του ΤΕΙ Αθήνας, γ) έναν καθηγητή του ΤΕΙ Αθήνας, δ) δύο μέλη του ΕΠ ή του ΕΕΠ των ΤΕΙ της χώρας, με τους νόμιμους αναπληρωτές τους.
5. Επειδή, ακολούθως, με το ν. 2916/2001 (Α΄ 114) τα Τ.Ε.Ι. ως «σχολές ανώτερης βαθμίδας» καταργήθηκαν, ταυτόχρονα δε ιδρύθηκαν, με την ίδια ονομασία, ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Κατά το άρθρο 1 του ν. 2916/2001 η ανώτατη εκπαίδευση αποτελείται αφενός μεν από τον πανεπιστημιακό τομέα, αφετέρου δε από τον τεχνολογικό τομέα, ο οποίος περιλαμβάνει τα ιδρυθέντα με τον εν λόγω νόμο ΤΕΙ. Τα νέα Τ.Ε.Ι. οργανώνονται ως ν.π.δ.δ. πλήρως αυτοδιοικούμενα, κατά το άρθρο 16 παρ. 5 του Συντάγματος, με εκπαιδευτικό προσωπικό αυξημένων προσόντων που ασκεί το κύριο διδακτικό και ερευνητικό έργο και απολαμβάνει των εγγυήσεων του άρθρου 16 παρ. 6 του Συντάγματος. Για τη στελέχωση των Τ.Ε.Ι. με τις απαραίτητες για τη λειτουργία τους θέσεις κύριου διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού, ο νομοθέτης προέβλεψε τη σύσταση τακτικών θέσεων καθηγητών και την μετατροπή των κενών οργανικών θέσεων καθηγητών και επίκουρων καθηγητών των προ του ν. 2916/2001 Τ.Ε.Ι. σε τακτικές θέσεις αναπληρωτών και επίκουρων καθηγητών. Με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 εδ. α΄ του νόμου αυτού οι θέσεις των καθηγητών, επίκουρων καθηγητών ή καθηγητών εφαρμογών Τ.Ε.Ι., που υπηρετούσαν κατά την έναρξη ισχύος του ν. 2916/2001 ή που επρόκειτο να διορισθούν ύστερα από εκκρεμείς σχετικές διαδικασίες, μετατράπηκαν αυτοδικαίως σε προσωποπαγείς θέσεις αναπληρωτών καθηγητών, επίκουρων καθηγητών ή καθηγητών εφαρμογών αντίστοιχα. Τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν τακτικές θέσεις, είναι δημόσιοι λειτουργοί, κατά την έννοια του άρθρου 16 παρ. 6 του Συντάγματος, ενώ τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις εξακολουθούν να είναι μη ανώτατοι υπάλληλοι ν.π.δ.δ. και δεν κατέστησαν, με τις μεταβατικές ρυθμίσεις του ν. 2916/2001, δημόσιοι λειτουργοί, κατά την έννοια του άρθρου 16 παρ. 6 του Συντάγματος (βλ. ΣτΕ 1669/2013, 3433/2011, 7μ., 2719/2003, 7μ., ΣτΕ (Συμβ) 5/2004 κ.α.).
6. Επειδή, με το άρθρο 4 περ. θ΄ του ν. 2916/2001 αντικαταστάθηκε το άρθρο 32 του ν. 1404/1983, ως εξής: «Άρθρο 32. Πειθαρχικά θέματα. 1. Με τον εσωτερικό κανονισμό κάθε Τ.Ε.Ι. ρυθμίζονται τα πειθαρχικά αδικήματα, οι επιβαλλόμενες ποινές και η πειθαρχική δικαιοδοσία για τα μέλη του Τ.Ε.Ι. και κάθε σχετική λεπτομέρεια. 2. Τα μέλη Ε.Π. των Τ.Ε.Ι. μπορούν να παυθούν για τους λόγους και με τη διαδικασία που προβλέπεται για τα μέλη Δ.Ε.Π. των Πανεπιστημίων. Στις περιπτώσεις αυτές, όπου στις διατάξεις συγκρότησης του οικείου Συμβουλίου προβλέπεται Αντιπρύτανης του Α.Ε.Ι. νοείται ο αντίστοιχος Αντιπρόεδρος του Τ.Ε.Ι. και όπου προβλέπεται Πρύτανης, νοείται Πρόεδρος Τ.Ε.Ι.». Παράλληλα, με το άρθρο 6 παρ. 5 περ. β΄ του πιο πάνω νόμου ορίσθηκε ότι: «Η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 32 του ν. 1404/1983, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 του παρόντος νόμου, εφαρμόζεται για τα μέλη του Ε.Π. που κατέχουν τακτικές θέσεις».
7. Επειδή, συνεπώς, τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν τακτικές θέσεις, ως δημόσιοι λειτουργοί ΑΕΙ, οι οποίοι κατά το άρθρο 16 παρ. 6 του Συντάγματος δεν μπορούν να παυθούν παρά μόνο ύστερα από απόφαση συμβουλίου που αποτελείται κατά πλειοψηφία από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς (βλ. ΣτΕ 3432/2011, 7μ.). Το συμβούλιο αυτό, είναι, σύμφωνα με την προπαρατεθείσα διάταξη του άρθρου 32 παρ. 2 του ν. 1404/1983, το προβλεπόμενο για τα μέλη ΔΕΠ των Πανεπιστημίων, ήτοι το Πειθαρχικό Συμβούλιο των μελών ΔΕΠ των ΑΕΙ, συγκροτούμενο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 2 του ν. 249/1976 (Α΄ 7), ως ίσχυαν, και την (αυτονόητη) διαφορά ότι τη θέση του Πρύτανη και του Αντιπρύτανη καταλαμβάνουν ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος ΤΕΙ, αντίστοιχα. Στη συνέχεια, η συγκρότηση του πειθαρχικού αυτού συμβουλίου ορίστηκε στο άρθρο 5 παρ. 1 του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας των ΑΕΙ που κυρώθηκε με το π.δ. 160/2008 (Α΄ 220), και, ακολούθως, στο άρθρο 65 του ν. 3900/2010 (Α΄ 213). Εξάλλου, προκειμένου να διασφαλισθεί η λειτουργική ανεξαρτησία των καθηγητών των ΑΕΙ, το Σύνταγμα του 1975, προέβλεψε, στο άρθρο 16 παρ. 6, ιδιαίτερα αυξημένες ουσιαστικές και διαδικαστικές εγγυήσεις, ήτοι τη δυνατότητα παύσης τους μόνο υπό τις ουσιαστικές προϋποθέσεις που προβλέπονται για τους δικαστικούς λειτουργούς και μόνο ύστερα από απόφαση συμβουλίου αποτελούμενου κατά πλειοψηφία από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς. Στη δέσμη, όμως, των εγγυήσεων αυτών, δεν περιλαμβάνεται και η δυνατότητα άσκησης προσφυγής ουσίας ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία προβλέπεται για τους δημοσίους υπαλλήλους, σύμφωνα με το άρθρο 103 του Συντάγματος. Συνεπώς, κατά των αποφάσεων του ανωτέρω συμβουλίου, ακόμη και όταν αυτό απαγγέλει την επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής παύσης, οι καθηγητές των ΑΕΙ μπορούν να ασκήσουν αίτηση ακυρώσεως και όχι προσφυγή ουσίας (βλ. ΣτΕ 2238/1999, Ολομ. και πάγια, έκτοτε, νομολογία).
8. Επειδή, αντιθέτως, αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο των μελών ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις, ήταν, αρχικά, το προβλεπόμενο στο άρθρο 1 παρ. 1 του π.δ. 372/1984 συμβούλιο και, ακολούθως, το προβλεπόμενο στο άρθρο 49 παρ. 1 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του ΤΕΙ Ηπείρου, που εγκρίθηκε με την 23267/Ε5/4.3.2005 απόφαση του Υφυπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β΄ 316), οι πειθαρχικές διατάξεις του οποίου (άρθρα 46 έως 53), εφαρμόζονταν και για τα άλλα ΤΕΙ μέχρι την έκδοση εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας για καθένα από αυτά, δυνάμει του άρθρου 11 παρ. 9 του ν. 3404/2005 (Α΄ 260). Το πειθαρχικό αυτό συμβούλιο συνεκροτείτο από : α) έναν Πρόεδρο Εφετών διοικητικών δικαστηρίων, ως Πρόεδρο, β) τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους του ΤΕΙ, γ) τους Διευθυντές Σχολών του ΤΕΙ και δ) δύο καθηγητές (πρώτης βαθμίδας) του ΤΕΙ, που κατείχαν τακτική θέση. Το συμβούλιο αυτό, σύμφωνα με την παρ. 2 περ. α΄ του ίδιου άρθρου, όφειλε να παραπέμπει, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 2 του ν. 1404/1983, στο πειθαρχικό συμβούλιο των μελών ΔΕΠ των ΑΕΙ, τις πειθαρχικές υποθέσεις των μελών του ΕΠ του ΤΕΙ που κατείχαν τακτική θέση, εφόσον για το σχετικό αδίκημα προβλεπόταν η πειθαρχική ποινή της οριστικής ή προσωρινής παύσης, όχι όμως και τις αντίστοιχες των μελών ΕΠ που κατείχαν προσωποπαγείς θέσεις (βλ. και ΣτΕ 3432 και 3433/2011, 7μ., για τις δύο κατηγορίες των μελών του ΕΠ, ενόψει και του άρθρου 16 παρ. 6 του Συντάγματος).
9. Επειδή, δυνάμει των γενικών εξουσιοδοτικών διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 2 του ν. 3549/2007, Α΄ 69 (για το σύνολο των ΑΕΙ), 5 παρ. 2 και 3 του ν. 2083/1992, Α΄ 159, ως ίσχυε (για τα Πανεπιστήμια) και 1 παρ. 1 εδ. β΄ και 11 παρ. 2 περ. ε΄ του ν. 1404/1983, ως ίσχυε (για τα ΤΕΙ), καθώς και άλλων εξουσιοδοτικών διατάξεων για τη ρύθμιση ειδικότερων θεμάτων της οργάνωσης και λειτουργίας των ΑΕΙ, μεταξύ των οποίων και αυτής του άρθρου 32 παρ. 1 του ν. 1404/1983, που παρατέθηκε πιο πάνω, εκδόθηκε ο προμνησθείς Πρότυπος Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας των ΑΕΙ, που κυρώθηκε με το π.δ. 160/2008. Το διάταγμα αυτό καταργήθηκε, με εξαίρεση τα άρθρα 5, 6, 7 και 22 έως και 28 (ήτοι τις περί πειθαρχικού δικαίου διατάξεις του) με το άρθρο 81 παρ. 58 του ν. 4009/2011 (Α΄ 195). Στα άρθρα 5 παρ. 1 και 6 παρ. 1 του Κανονισμού αυτού ορίζεται ότι : «Άρθρο 5 Πειθαρχικό Συμβούλιο μελών ΔΕΠ ή ΕΠ. 1. Η σύνθεση του Πειθαρχικού Συμβουλίου των μελών ΔΕΠ ή ΕΠ ορίζεται ως εξής : α) Οι Πρόεδροι του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, οι οποίοι σε περίπτωση έλλειψης, απουσίας ή κωλύματος αναπληρώνονται από τους νόμιμους αναπληρωτές τους. β) Ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού ή ο αντίστοιχος Αντιπρόεδρος του ΤΕΙ ή ο Αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του οικείου ΑΕΙ και σε περίπτωση κωλύματος, ο Αντιπρύτανης Οικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης ή ο αντίστοιχος Αντιπρόεδρος του ΤΕΙ ή μέλος ΔΕΠ ή ΕΠ της Διοικούσας Επιτροπής, που έχει τα περισσότερα χρόνια υπηρεσίας στη βαθμίδα του καθηγητή, του αναπληρωτή καθηγητή ή του επίκουρου καθηγητή και γ) ένας Πρύτανης ή Πρόεδρος άλλου ΑΕΙ της χώρας, οριζόμενος με τον αναπληρωτή του με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. 2. … 3. … Άρθρο 6 Πειθαρχικό Συμβούλιο των μελών Ειδικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΕΔΙΠ), Ειδικού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΔΙΠ), Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΡΔΙΠ) ή Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (ΕΤΕΠ) και του λοιπού βοηθητικού, ειδικού και έκτακτου διδακτικού – εκπαιδευτικού προσωπικού 1. Σε κάθε ΑΕΙ λειτουργεί πειθαρχικό συμβούλιο μελών ΕΕΔΙΠ, ΕΔΙΠ, ΕΡΔΙΠ ή ΕΤΕΠ και του λοιπού βοηθητικού, ειδικού και έκτακτου διδακτικού – εκπαιδευτικού προσωπικού, το οποίο ορίζεται με απόφαση του Πρύτανη ή του Προέδρου του Ιδρύματος και αποτελείται από : α) έναν Πρόεδρο Εφετών Διοικητικών Δικαστηρίων του Διοικητικού Εφετείου που έχει την έδρα του στην περιφέρεια του ΑΕΙ, ο οποίος ορίζεται αρμοδίως με το νόμιμο αναπληρωτή του, ως πρόεδρο, β) τον Πρύτανη ή Πρόεδρο και τους Αντιπρυτάνεις ή τους Αντιπροέδρους, γ) τους Κοσμήτορες ή Διευθυντές των Σχολών του ΑΕΙ, που αναπληρώνονται από τους νόμιμους αναπληρωτές τους και δ) δύο μέλη ΔΕΠ ή ΕΠ που κατέχουν τη βαθμίδα του καθηγητή, του αναπληρωτή καθηγητή ή του επίκουρου καθηγητή, τα οποία κληρώνονται, με τους αναπληρωματικούς τους ίδιας θέσης και βαθμίδας, από το σύνολο των μελών ΔΕΠ ή ΕΠ και με θητεία δύο ετών, η οποία αρχίζει την πρώτη ημέρα του επόμενου ακαδημαϊκού έτους από αυτό που ορίζονται. 2. …».
10. Επειδή, σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στη σκέψη 5, τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις, φέρουν την ιδιότητα των μόνιμων υπαλλήλων ν.π.δ.δ., κατά την έννοια των διατάξεων των παρ. 4 και 6 του άρθρου 103 του Συντάγματος και, ως εκ τούτου, δύνανται να προσβάλλουν τις αποφάσεις των πειθαρχικών συμβουλίων, με τις οποίες τους επιβάλλεται η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, με προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Εξάλλου, κατά την έννοια της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 1 του άρθρου 32 του ν. 1404/1983, ως ίσχυε μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 4 περ. θ΄ του ν. 2916/2001, και των διατάξεων της παρ. 2 του ίδιου άρθρου και του άρθρου 6 παρ. 5 περ. β΄ του ν. 2916/2001, με την έννοια που οι διατάξεις αυτές έχουν ερμηνευόμενες υπό το φως των άρθρων 16 παρ. 6 και 103 παρ. 4 και 6 και 4 παρ. 1 του Συντάγματος, πειθαρχικό συμβούλιο των μελών του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις, δεν μπορεί να είναι το πειθαρχικό συμβούλιο του άρθρου 5 του π.δ. 160/2008, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με τη διατύπωση της διάταξης αυτής στο εν λόγω πειθαρχικό συμβούλιο υπάγονται τα μέλη του ΔΕΠ των Πανεπιστημίων και τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ, χωρίς να γίνεται ρητή διάκριση ανάμεσα στα μέλη του ΕΠ που κατέχουν τακτική θέση και αυτά που κατέχουν προσωποπαγή θέση. Και τούτο, διότι η παρ. 2 του άρθρου 32 του ν. 1404/1983, ως ίσχυε, η οποία ορίζει ότι τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν τακτική θέση (άρθρο 6 παρ. 5 εδ. β΄ του ν. 2916/2001) μπορούν να παυθούν για τους λόγους και με τη διαδικασία που προβλέπονται για τα μέλη του ΔΕΠ των Πανεπιστημίων και ότι όπου στις διατάξεις περί συγκρότησης του οικείου συμβουλίου προβλέπεται Πρύτανης ή Αντιπρύτανης, νοείται Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος ΤΕΙ, έχει την έννοια ότι στην αρμοδιότητα του συμβουλίου αυτού, ως πειθαρχικού συμβουλίου, δεν μπορούν να υπαχθούν και τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις. Υπό την αντίθετη εκδοχή, τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν προσωποπαγή θέση θα είχαν μείζονα προστασία από τα μέλη του ΕΠ που κατέχουν τακτικές θέσεις, αφού θα μπορούσαν να παυθούν μόνο από πειθαρχικό συμβούλιο αποτελούμενο, σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 6 του Συντάγματος, κατά πλειοψηφία από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς (προς προστασία των μελών του ΕΠ που κατέχουν τακτική θέση και είναι δημόσιοι λειτουργοί ΑΕΙ), κατά δε των αποφάσεων του Συμβουλίου αυτού περί οριστικής τους παύσης, θα μπορούσαν να ασκήσουν προσφυγή ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (δεδομένου ότι το δικαίωμά τους αυτό, ως μονίμων υπαλλήλων ν.π.δ.δ., κατοχυρώνεται στο άρθρο 103 παρ. 4 και 6 του Συντάγματος), ενώ τα μέλη του ΔΕΠ των Πανεπιστημίων και τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν τακτική θέση δεν θα μπορούσαν να ασκήσουν προσφυγή, περιοριζόμενα στην άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων του Συντάγματος σε συνδυασμό ερμηνευόμενων, ενόψει του σκοπού τους, καθώς και της αρχής της ισότητας, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 παρ. 1 αυτού. Συνεπώς, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 6 παρ. 1 του π.δ. 160/2008, ερμηνευόμενης υπό το φως των αναφερόμενων στην προηγούμενη σκέψη νομοθετικών και συνταγματικών διατάξεων, αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο των μελών του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις είναι αυτό που προβλέπεται στη διάταξη αυτή, ως αρμόδιο για το λοιπό, πλην των μελών του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν τακτική θέση, εκπαιδευτικό – διδακτικό προσωπικό. Άλλωστε, ανάλογη συγκρότηση είχε και το αρμόδιο γι’ αυτά τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ πειθαρχικό συμβούλιο του άρθρου 49 παρ. 1 του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας του ΤΕΙ Ηπείρου, που ίσχυε για όλα τα ΤΕΙ μέχρι την εφαρμογή σε αυτά των πειθαρχικών διατάξεων του π.δ. 160/2008, ενώ ακόμη και αυτό του άρθρου 1 παρ. 1 του π.δ. 372/1984 είχε παρεμφερή συγκρότηση (ήτοι ως πρόεδρο έναν ανώτερο διοικητικό δικαστή και ως μέλη έναν Πρόεδρο ΤΕΙ και άλλα μέλη του ΕΠ). Αν και κατά τη γνώμη της Αντιπροέδρου και Προέδρου του Τμήματος Αικ. Συγγούνα και της Συμβούλου Θ. Τζοβαρίδου, αρμόδιο για την εκδίκαση των πειθαρχικών υποθέσεων των μελών του ΕΠ των ΤΕΙ που κατέχουν προσωποπαγείς θέσεις είναι αυτό του άρθρου 5 του π.δ. 160/2008 (όπως πλέον η συγκρότησή του καθορίζεται στο άρθρο 65 του ν. 3900/2010), διότι η διάταξη αυτή, κατά τη σαφή γραμματική της διατύπωση, καταλαμβάνει όλα τα μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ, δηλαδή τόσο αυτά που κατέχουν τακτική θέση, όσο και αυτά που κατέχουν προσωποπαγή θέση, αφού δεν διακρίνει τις δύο αυτές κατηγορίες. Ομοίως, τα μέλη αυτά, όπως και τα λοιπά μέλη του ΕΠ των ΤΕΙ δύνανται να προσβάλλουν τις αποφάσεις του εν λόγω πειθαρχικού συμβουλίου με αίτηση ακυρώσεως (ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 2 περ. ζ΄ και η΄ του ν. 702/1977, όπως η παρ. αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 47 παρ. 2 του ν. 3900/2010), ενόψει των αυξημένων εγγυήσεων που παρέχονται από τη συγκρότηση του πειθαρχικού αυτού συμβουλίου και την ενώπιόν του διαδικασία (πρβλ. Ολομ. 2238/1999).
11. Επειδή, συνεπώς, κατά τη γνώμη που επικράτησε, ο ασκών το υπό κρίση ένδικο βοήθημα, ως αναπληρωτής καθηγητής ΤΕΙ σε προσωποπαγή θέση, φέρει την ιδιότητα του μόνιμου υπαλλήλου ν.π.δ.δ., κατά την έννοια των διατάξεων των παρ. 4 και 6 του άρθρου 103 του Συντάγματος. Συνεπώς, το κρινόμενο ένδικο βοήθημα κατά το μέρος που στρέφεται κατά της προαναφερθείσας απόφασης του Πειθαρχικού Συμβουλίου των μελών του ΔΕΠ των ΑΕΙ, με την οποία επιβλήθηκε σ’ αυτόν η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, έχει το χαρακτήρα προσφυγής ουσίας και η εκδίκασή του υπάγεται στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κατά το μέρος, όμως, που το ίδιο ένδικο βοήθημα στρέφεται κατά της ανωτέρω απόφασης του Προέδρου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, συνιστά αίτηση ακυρώσεως, η εκδίκαση της οποίας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 2 περ. ζ΄ του ν. 702/1977 (Α΄ 268), όπως η παρ. αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 47 παρ. 2 του ν. 3900/2010 (Α΄ 213), υπάγεται, ως συναφής με την ανωτέρω προσφυγή, στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας (βλ. ΣτΕ 2041/2013 κ.α.).
12. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, εκδόθηκε από το πειθαρχικό συμβούλιο του άρθρου 5 παρ. 1 του π.δ. 160/2008, όπως πλέον η συγκρότησή του καθορίζεται στο άρθρο 65 του ν. 3900/2010. Το συμβούλιο, όμως, αυτό, είναι, σύμφωνα με τη γνώμη που επικράτησε, αναρμόδιο για την επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής παύσης σε μέλος του ΕΠ ΤΕΙ που, όπως ο προσφεύγων, κατέχει προσωποπαγή θέση, αρμόδιο, δε, είναι το προβλεπόμενο στο άρθρο 6 παρ. 1 του ίδιου π.δ. πειθαρχικό συμβούλιο. Συνεπώς, κατ’ αποδοχή του λόγου της προσφυγής περί αναρμοδιότητας του πειθαρχικού συμβουλίου, που εξέδωσε την πρώτη από τις προσβαλλόμενες πράξεις, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη προσφυγή, να εξαφανισθεί η προσβαλλόμενη αυτή πράξη και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση. Εξάλλου, σύμφωνα με γενική αρχή του πειθαρχικού δικαίου, η οποία παγίως αποτυπώνεται, μεταξύ άλλων, και στις διατάξεις των Υπαλληλικών Κωδίκων, ισχύσαντος και προϊσχυσάντων (βλ. άρθρα 120 παρ. 2 και 118 παρ. 3 των ΥΚ που κυρώθηκαν με τους ν. 3528/2007 (Α΄ 26) και 2683/1999 (Α΄ 19), 219 παρ. 3, 220 παρ. 2 και 221 παρ. 4 του ΥΚ, που κωδικοποιήθηκε με το π.δ. 611/1977 (Α΄ 198), 145 παρ. 2 και 3 και 149 παρ. 4 του ΥΚ που κυρώθηκε με το ν. 1811/1951, Α΄ 141), αρμόδιο όργανο για την άσκηση πειθαρχικής δίωξης κατά δημοσίων υπαλλήλων και υπαλλήλων ν.π.δ.δ. και ο.τ.α., καθώς και για την εκδίκαση της οικείας πειθαρχικής υπόθεσης, είναι αυτό, στο οποίο υπάγεται ο υπάλληλος κατά το χρόνο τέλεσης του πειθαρχικού παραπτώματος (βλ. ΣτΕ 2730/1971, 1067/1974, 1317/1997, 898/2010, 3012/2011). Στην προκείμενη περίπτωση, παρά το γεγονός ότι το αποδιδόμενο στον προσφεύγοντα πειθαρχικό παράπτωμα φέρεται να τελέστηκε καθ’ ο χρόνο αυτός ήταν μέλος του ΕΠ του ΤΕΙ Λάρισας, την πειθαρχική δίωξη άσκησε, αναρμοδίως, ο Πρόεδρος του ΤΕΙ Καβάλας. Συνεπώς, η υπόθεση θα πρέπει να αναπεμφθεί στον Πρόεδρο του ΤΕΙ Θεσσαλίας, όπως το ΤΕΙ Λάρισας μετονομάστηκε με το άρθρο 1 του π.δ. 83/2013 (Α΄ 123), προκειμένου αυτός να ασκήσει, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, πειθαρχική δίωξη κατά του προσφεύγοντος και η υπόθεση να εκδικασθεί από το προβλεπόμενο στο άρθρο 6 παρ. 1 του π.δ. 160/2008 πειθαρχικό συμβούλιο του εν λόγω ΤΕΙ.
13. Επειδή, κατόπιν τούτου, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ακυρώσεως κατά της 2114/31.7.2013 πράξης του Προέδρου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης περί λύσης της σχέσης του αιτούντος με το ΤΕΙ και να ακυρωθεί η εν λόγω πράξη, διότι με την εξαφάνιση της προσβληθείσας με την προσφυγή απόφασης του πειθαρχικού συμβουλίου, απώλεσε, αναδρομικά, το νόμιμο έρεισμά της.
Διά ταύτα
Δέχεται την προσφυγή.
Εξαφανίζει την 15/2013 απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου των μελών του ΔΕΠ των ΑΕΙ.
Αναπέμπει την υπόθεση στον Πρόεδρο του ΤΕΙ Θεσσαλίας, σύμφωνα με το σκεπτικό.
Δέχεται την αίτηση ακυρώσεως.
Ακυρώνει την 2114/31.7.2013 πράξη του Προέδρου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου.
Επιβάλλει στο Δημόσιο και το ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, συμμέτρως, τη δικαστική δαπάνη του προσφεύγοντος – αιτούντος, η οποία ανέρχεται στο ποσό των χιλίων τριακοσίων ογδόντα (460 + 460 + 460) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 19 Μαΐου 2014
Η Πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος Η Γραμματέας του Γ΄ Τμήματος
Αικ. Συγγούνα Δ. Τετράδη
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 5ης Σεπτεμβρίου 2014.
Η Πρόεδρος Η Γραμματέας του Γ΄ Τμήματος
του Γ΄ Τμήματος Διακοπών
Ε. Γαλανού Δ. Τετράδη
ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
Εντέλλεται προς κάθε δικαστικό επιμελητή να εκτελέσει όταν του το ζητήσουν την παραπάνω απόφαση, τους Εισαγγελείς να ενεργήσουν κατά την αρμοδιότητά τους και τους Διοικητές και τα άλλα όργανα της Δημόσιας Δύναμης να βοηθήσουν όταν τους ζητηθεί.
Η εντολή πιστοποιείται με την σύνταξη και την υπογραφή του παρόντος.
Αθήνα, ……………………………………….
Η Πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος Η Γραμματέας του Γ΄ Τμήματος