Ε.Μ.
Αριθμός 4055/1996
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Δ’
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 1996, με την εξής σύνθεση: Χ. Φατούρος, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Δ Τμήματος, Μ. Βροντάκης, Γ. Ανεμογιάννης, Σύμβουλοι, Σ. Χαραλάμπους, Ο. Ζύγουρα, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Μ. Καλαντζής, Γραμματέας του Δ Τμήματος.
Γ ι ά να δικάσει την από 15 Μαρτίου 1993 αίτηση:
τ ο υ Αγγελή Αναστ. Πάλλα, κατοίκου Αγίου Λαυρεντίου Σαλαμίνας, οδός Σαλαμίνας 24, ο οποίος παρέστη με την δικηγόρο Αλεξάνδρα Φριντζίλα (Α.Μ. 1225 Πειραιώς), που την διόρισε με πληρεξούσιο,
κ α τ ά του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων, ο οποίος παρέστη με τον Γ. Λάζο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή ο αιτών επιδιώκει να ακυρωθεί η από 20.1.1993 πράξη της Επιτροπής Χαρακτηρισμού Αυθαιρέτων κατασκευών του Γραφείου Πολεοδομίας Σαλαμίνος της Νομαρχίας Πειραιά και κάθε άλλη συναφής πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της Εισηγητού, Παρέδρου Ο. Ζύγουρα.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την πληρεξούσιο του αιτούντος, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και τον αντιπρόσωπο του Υπουργού, που ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι,
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο Ν ό μ ο
1. Επειδή, δια της υπό κρίσιν αιτήσεως, δια την οποίαν κατεβλήθησαν τα κατά νόμον τέλη (διπλότυπα εισπράξεως Δ.Ο.Υ. Δικαστικών Εισπράξεων Αθηνών υπ’ αριθ. 3721206 και 3721207 έτους 1993) και το παράβολον (ειδικά δελτία παραβόλου υπ’ αριθ. 1967148 και 3446651 έτους 1993), ζητείται η ακύρωσις της από 20.1.93 αποφάσεως της Επιτροπής Κρίσεως Αυθαιρέτων της Νομαρχίας Πειραιώς. Δια της αποφάσεως αυτής απερρίφθη ένστασις του αιτούντος κατά της από 30.12.92 εκθέσεως αυτοψίας υπαλλήλων της Διευθύνσεως Πολεοδομίας της Νομαρχίας Πειραιώς, δια της οποίας είχε χαρακτηρισθή αυθαίρετος και κατεδαφιστέα κατασκευή του αιτούντος και δη “κατασκευή υποστέγου από Ελλενίτ που στηρίζεται σε μεταλλική κατασκευή κατά παράβαση του άρθρ. 22 του ΓΟΚ ’85 της εντός σχεδίου περιοχής” εις την οδόν Σαλαμίνος αρ. 89 εις την περιοχήν Παλούκια εις την Σαλαμίνα.
2. Επειδή, κατά το άρθρον 1 του π.δ. της 13/28.1.86 (φ. 10 τ. Δ’), δια του οποίου αντικατεστάθησαν το πρώτον και όγδοον εδάφιον της παρ. 4 του άρθρ. 2 του π.δ. της 5/12.7.83 (φ. 291 τ. Δ’) η κατά της εκθέσεως αυτοψίας, δια της οποίας κατασκευή χαρακτηρίζεται αυθαίρετος και κατεδαφιστέα, ασκουμένη ένστασις εξετάζεται υπό 4μελούς επιτροπής, αποτελουμένης εκ τριών υπαλλήλων της αρμοδίας Πολεοδομικής υπηρεσίας και ενός εκπροσώπου της Τοπικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων. Ευρίσκεται δε εν απαρτία η Επιτροπή αυτή, όταν συνεδριάζει παρόντων τριών εκ των μελών της. Εν προκειμένω, ως προκύπτει εκ των στοιχείων του φακέλλου της υποθέσεως, η επιληφθείσα της ενστάσεως του αιτούντος και εκδούσα την προσβαλλομένην απόφασιν Επιτροπή είχε συγκροτηθή δυνάμει της 743107/88/14.1.88 αποφάσεως, υπογραφομένης εντολή Νομάρχου από την Προϊσταμένη του Γραφείου Πολεοδομίας Σαλαμίνος, όπως η απόφασις αυτή ετροποποιήθη εν συνεχεία δια των 751318/3.10.90 και 620260/29.1.91 ομοίων αποφάσεων, εκ τριών υπαλλήλων του Γραφείου Πολεοδομίας Σαλαμίνος, οριζομένων μετά των αναπληρωτών των, ενός μέλους, ήτοι του Ευ. Αστράκου, Δημοτικού Συμβούλου Σαλαμίνος, οριζομένου μετά του αναπληρωτού του Π. Πούτου, Προέδρου της Κοινότητος Αιαντείου, ως εκπροσώπου της Τοπικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων, καθώς και εξ ενός γραμματέως. Κατά την κρίσιν της ενστάσεως του αιτούντος παρέστησαν ο Πρόεδρος της Επιτροπής@εν τακτικόν μέλος, υπάλληλος του Γραφείου Πολεοδομίας Σαλαμίνος και η αναπληρούσα το έτερον τακτικόν μέλος υπάλληλος του ιδίου Πολεοδομικού Γραφείου Σαλαμίνος. Υπό τα δεδομένα αυτά νομίμως είχε συγκροτηθή η εν λόγω Επιτροπή και νομίμως συνετέθη κατά την κρίσιμον συνεδρίαν της της 20.1.93. Είναι, συνεπώς απορριπτέα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα δια της υπό κρίσιν αιτήσεως. Ειδικώτερον δε ερείδεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ο ισχυρισμός του αιτούντος, καθ’ ον η Επιτροπή είχε συγκροτηθή άνευ ορισμού εκπροσώπου της Τοπικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων, εφ’ όσον, ως εξετέθη, είχε ορισθή, ως μέλος της Επιτροπής, εκπρόσωπος της Τοπικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων μετά του αναπληρωτού του δια της 743107/88/14.1.88 αποφάσεως, δια δε των 751318/3.10.90 και 620260/29.1.91 μεταγενεστέρων αποφάσεων έγινε αντικατάστασις εν μέρει των δια της 743107/88/14.1.88 ορισθέντων μελών της Επιτροπής και δη των μελών-υπαλλήλων του Γραφείου Πολεοδομίας Σαλαμίνος, ορισθέντος ρητώς δια των τελευταίων αυτών αποφάσεων, ότι κατά τα λοιπά εξακολουθεί να ισχύη η 743107/88/14.1.88 απόφασις.
3. Επειδή εν προκειμένω δια της 203/από 30.12.92 εκθέσεως αυτοψίας υπαλλήλων της Διευθύνσεως Πολεοδομίας της Νομαρχίας Πειραιώς εχαρακτηρίσθη αυθαίρετος και κατεδαφιστέα “κατασκευή υποστέγου από Ελλενίτ που στηρίζεται σε μεταλλική κατασκευή κατά παράβαση του άρθρ. 22 του ΓΟΚ ’85 της εντός σχεδίου περιοχής”, ευρισκομένη εις ακίνητον του αιτούντος εις την Λ. Σαλαμίνος αρ. 89, εις την περιοχήν Παλούκια της νήσου Σαλαμίνος. Κατά της ως άνω εκθέσεως αυτοψίας ο αιτών υπέβαλε την 11.1.93 ένστασιν εις την Υπηρεσίαν Πολεοδομίας Σαλαμίνος. Εις την ένστασιν δε αυτήν ανέφερε τα εξής: “…… θα πρέπει να σας ενημερώσω ότι το κατασκευασθέν ισόγειον γκαράζ (από σιδηροκατασκευή) στην ιδιοκτησία μου επί της Λεωφ. Σαλαμίνος (εν επαφή προς υπάρχον κτίσμα) κατεδαφίσθη και δεν υπάρχει πλέον ...”. Δια της ήδη προσβαλλομένης αποφάσεώς της η Επιτροπή απέρριψεν την ένστασιν του αιτούντος. Η προσβαλλομένη δε αυτή απόφασις, όπως προκύπτει και εξ αυτού του κειμένου της, εξεδόθη κατ’ εκτίμησιν υπηρεσιακού σημειώματος υπαλλήλου της Υπηρεσίας Πολεοδομίας Σαλαμίνος, όπου ανεφέρετο ότι κατά διενεργηθείσαν αυτοψίαν διεπιστώθη, ότι από την επίδικον αυθαίρετον κατασκευήν “έχει αφαιρεθεί το Ελλενίτ και έχει παραμείνει η σιδηρά κατασκευή, η οποία αποτελείται από κατακόρυφα στοιχεία και ζευκτά πάνω σ’ αυτά”. Απερρίφθη δε η ένστασις του αιτούντος δια της προσβαλλομένης πράξεως “ως προς τον φέροντα οργανισμό από σιδηροκατασκευή λόγω του ότι έγινε χωρίς οικοδομική άδεια κατά παράβαση του άρθρου 22 ΓΟΚ/85”.
4. Επειδή εκ των ανωτέρω συνάγεται, ότι εν προκειμένω η Επιτροπή Κρίσεως Αυθαιρέτων έλαβε υπ’ όψιν την ως άνω από 30.12.92 έκθεσιν αυτοψίας, την περιεχομένην εις αυτήν περιγραφήν της επιδίκου κατασκευής του αιτούντος, όπως εμφαίνεται και εις το εν αυτή σκαρίφημα, εκ των οποίων προκύπτει, ότι πρόκειται περί κατασκευής εις τον ακάλυπτον χώρον οικοπέδου του αιτούντος, μη προβλεπομένη εκ των διατάξεων του άρθρου 17 του ΓΟΚ 1985 (ν. 1577/85 φ. 210 τ. Α’). Και ναι μεν, ως εκτίθεται εις την ένστασιν, προέκυψε δε και εκ της διενεργηθείσης αυτοψίας της Πολεοδομικής Υπηρεσίας, ο αιτών εν συνεχεία προέβη εις αφαίρεσιν της στέγης της εν λόγω κατασκευής, τα λοιπά όμως στοιχεία ταύτης, ως αποτελούντα τμήμα του ενιαίου προπεριγραφέντος υποστέγου, είχον κατασκευασθή κατά παράβασιν των ως άνω διατάξεων και, συνεπώς, νομίμως και δι’ επαρκούς αιτιολογίας δια της προσβαλλομένης πράξεως απερρίφθη και ως προς αυτά η ένστασις του αιτούντος. Είναι, επομένως, απορριπτέα τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα δια ης υπό κρίσιν αιτήσεως. Εξ άλλου, απαραδέκτως προβάλλεται το πρώτον δια της υπό κρίσιν αιτήσεως ο ισχυρισμός, ότι η επίδικος κατασκευή αποτελεί πέργκολα προς στήριξιν φυτών, ήτοι πραγματικός ισχυρισμός, ο οποίος δεν είχε προβληθή δια της ενστάσεως του αιτούντος ενώπιον της Διοικήσεως.
5. Επειδή, τέλος είναι απορριπτέος και ο λόγος ακυρώσεως, δια του οποίου προβάλλεται ότι ουχί νομίμως εξεδόθη η προσβαλλομένη πράξις, μη προηγηθείσης της εκδόσεως της ειδοποιήσεως προς τον αιτούντα δια την υποβολήν στοιχείων προς έκδοσιν οικοδομικής αδείας δια την επίδικον κατασκευήν εντός δύο μηνών από της ειδοποιήσεως κατά το άρθρο 22 παρ. 3 του ΓΟΚ 1985, εφ’ όσον, ως ήδη εξετέθη η επίδικος κατασκευή του αιτούντος παρεβίαζε πολεοδομικάς διατάξεις και δη τας διατάξεις του άρθρ. 17 του Γ.Ο.Κ./1985 και, συνεπώς, δεν είχεν εν προκειμένω εφαρμογήν η παρ. 3 του άρθρ. 22 του ΓΟΚ/1985.
6. Επειδή, μη προβαλλομένου ετέρου λόγου ακυρώσεως η υπό κρίσιν αίτησις πρέπει να απορριφθή.
Δ ι ά τ α ύ τ α
Απορρίπτει την αίτησιν.
Διατάσσει την κατάπτωσιν του παραβόλου.
Επιβάλλει εις τον αιτούντα την δικαστικήν δαπάνην του Δημοσίου εκ δραχμών δέκα τεσσάρων χιλιάδων (14.000) δραχμών.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 1996
Ο Πρόεδρος του Δ Τμήματος Ο Γραμματέας του Δ Τμήματος
Χ. Φατούρος
Μ. Καλαντζής
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 24ης Ιουλίου 1996.
Ο Πρόεδρος του Δ Τμήματος Η Γραμματέας
Χ. Φατούρος
Α. Ζυγουρίτσα