ΕΣ 1156/2014 ΣΕ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 1 Οκτωβρίου 2014, με την εξής σύνθεση: Νικόλαος Αγγελάρας, Πρόεδρος, Φλωρεντία Καλδή, Ιωάννης Σαρμάς, Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Σωτηρία Ντούνη, Γαρυφαλλιά Καλαμπαλίκη, Χρυσούλα Καραμαδούκη, Μαρία Βλαχάκη και Άννα Λιγωμένου, Αντιπρόεδροι, Κωνσταντίνος Κωστόπουλος, Γεωργία Μαραγκού, Βασιλική Ανδρεοπούλου, Μαρία Αθανασοπούλου, Ελένη Λυκεσά, Σταμάτιος Πουλής, Κωνσταντίνα Ζώη, Δημήτριος Πέππας, Δέσποινα Καββαδία – Κωνσταντάρα, Αγγελική Μυλωνά, Γεωργία Τζομάκα, Αργυρώ Λεβέντη, Στυλιανός Λεντιδάκης, Χριστίνα Ρασσιά, Θεολογία Γναρδέλλη, Βιργινία Σκεύη, Κωνσταντίνος Εφεντάκης, Αγγελική Μαυρουδή, Βασιλική Σοφιανού, Αγγελική Πανουτσακοπούλου, Δημήτριος Τσακανίκας, Ευφροσύνη Παπαθεοδώρου και Βασιλική Προβίδη, Σύμβουλοι.Γραμματέας η Γεωργία Μαρινοπούλου.
Γενικός Επίτροπος Επικρατείας: Αντώνιος Νικητάκης, Επίτροπος Επικρατείας, κωλυομένου του Γενικού Επιτρόπου Επικρατείας.
Για να δικάσει την από 9.10.2013 αίτηση:
του Ιωάννη Κόφφα του Θωμά, κατοίκου Πανδρόσου Κομοτηνής (Τ.Κ. 691 00), ο οποίος παρέστη με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του Αλέξανδρου Στρίμπερη (ΑΜ/ΔΣΑ 16630),
κ α τ ά του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπεί νομίμως ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον Κωνσταντίνο Κατσούλα, Νομικό Σύμβουλο του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή, διώκεται η αναίρεση της 2903/2013 απόφασης του IIIΤμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε:
Τον αντιπρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Και
Τον Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος ανέπτυξε την από 1.10.2014 έγγραφη γνώμη του και πρότεινε, επίσης, την απόρριψη αυτής.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη, με παρόντες τους δικαστές που έλαβαν μέρος στη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός από την Αντιπρόεδρο Γαρυφαλλιά Καλαμπαλίκη και τους Συμβούλους Δημήτριο Πέππα, Χριστίνα Ρασσιά και Βασιλική Σοφιανού, που απουσίασαν λόγω κωλύματος.
Άκουσε την εισήγηση του Συμβούλου Κωνσταντίνου Εφεντάκη. Και
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφτηκε κατά το νόμο
1. Για την άσκηση της υπό κρίση αίτησης έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (βλ. τα Α1608611 και 4912295 έντυπα παραβόλου).
2. Με την αίτηση αυτή, διώκεται η αναίρεση της 2903/2013 απόφασης του IIIΤμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία, ως εκ της μη νομιμοποίησης του υπογράφοντος το δικόγραφο αυτής δικηγόρου, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 20.12.2005 αγωγή του αναιρεσείοντος κατά του Ελληνικού Δημοσίου.
3.Το π.δ. 1225/1981 «Περί εκτελέσεως των περί Ελεγκτικού Συνεδρίου διατάξεων» (Α΄ 304) ορίζει στο άρθρο 17 ότι: «1. Ο διορισμός του πληρεξουσίου γίνεται δι’ εγγράφου ή διά προφορικής δηλώσεως ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά την συζήτησιν της υποθέσεως, καταχωριζομένης εις τα Πρακτικά. 2. Το παρέχον την πληρεξουσιότητα έγγραφον δύναται να είναι δημόσιον ή και ιδιωτικόν. Η γνησιότης της υπογραφής του εντολέως πρέπει να βεβαιούται επί του ιδιωτικού εγγράφου υπό συμβολαιογράφου ή υπό δημοσίας, δημοτικής ή κοινοτικής Αρχής. 3. (…) 4. Τα πληρεξούσια έγγραφα κατατίθενται εις το δικαστήριον». Στο άρθρο 21 παρ. 1 ότι: «Διά τας προπαρασκευαστικάς πράξεις και κλήσεις μέχρι της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως, θεωρείται υπάρχουσα πληρεξουσιότης, διά δε την επ’ ακροατηρίου συζήτησιν απαιτείται ρητή πληρεξουσιότης κατά τους ορισμούς του άρθρου 17 του παρόντος, ης μη υπαρχούσης, κηρύσσονται άκυροι όλαι αι πράξεις και αυταί αι πρότερον επιχειρηθείσαι υπό του ενεργήσαντος ως πληρεξουσίου (…) Ένδικα μέσα, υπογεγραμμένα υπό πληρεξουσίου μη νομιμοποιηθέντος το βραδύτερον κατά την πρώτην επ’ ακροατηρίου συζήτησιν, απορρίπτονται». Και στο άρθρο 22 ότι: «Η έλλειψις πληρεξουσιότητος εξετάζεται αυτεπαγγέλτως υπό του δικαστηρίου».
3.1. Κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, η δικαστική πληρεξουσιότητα δύναται να παρασχεθεί είτε με έγγραφο - δημόσιο ή ιδιωτικό, με βεβαίωση αρμοδίως, στην τελευταία περίπτωση, της γνησιότητας της υπογραφής του εντολέως - που κατατίθεται στο Δικαστήριο, είτε με προφορική δήλωση του διαδίκου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, η οποία και καταχωρίζεται στα Πρακτικά. Η δε έλλειψη πληρεξουσιότητας του υπογράφοντος το εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο και, επομένως, αγωγή που υπογράφηκε από δικηγόρο, ως πληρεξούσιο του ενάγοντος, χωρίς ο δικηγόρος αυτός να νομιμοποιηθεί μέχρι την πρώτη επ’ ακροατηρίου συζήτηση της υπόθεσης, απορρίπτεται ως απαράδεκτη (πρβλ. άρθρο 28 παρ. 1 και 5 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) - ν. 2717/1999, Α΄ 97).
4. Στην προκειμένη περίπτωση, ενώπιον του III Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ήχθη η από 20.12.2005 (αρ. κατ. 2122/20.12.2005) αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, στρατιωτικού συνταξιούχου, με αίτημα να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να του καταβάλει νομιμοτόκως το συνολικό ποσό των 5.560,59 ευρώ, ως αποζημίωση κατά το άρθρο 105 Εισ.Ν.Α.Κ., προς αποκατάσταση της ζημίας που, κατά τα ιστορούμενα στην αγωγή, είχε αυτός υποστεί από τη μη αναπροσαρμογή της σύνταξής του, με βάση τις διατάξεις των ν. 2838/2000 και 3016/2002, για το χρονικό διάστημα από 1.7.2000 έως 31.5.2002. Με την προσβαλλόμενη απόφαση, ωστόσο, η ως άνω αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, καθόσον το δικόγραφο αυτής υπογραφόταν από το δικηγόρο Αθηνών Αλέξανδρο Στρίμπερη, χωρίς στο φάκελο της αγωγής να υπάρχει δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, με το οποίο να του έχει παρασχεθεί η σχετική με την άσκηση του ενδίκου βοηθήματος πληρεξουσιότητα, ούτε ο αναιρεσείων, καίτοι η οικεία κλήση του είχε νομίμως επιδοθεί στις 6.11.2012, να εμφανισθεί στο ακροατήριο κατά την ορισθείσα για τη συζήτηση της υπόθεσής του δικάσιμο της 5.4.2013, ούτως ώστε να νομιμοποιήσει τον εν λόγω δικηγόρο, ο οποίος, σημειωτέον, ωσαύτως δεν παρέστη κατά τη συζήτηση της αγωγής, παρά τη νόμιμη επίδοση και σε αυτόν κλήσης στις 22.11.2012. Και ναι μεν, με την ένδικη αίτηση, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι, με το από 16.3.2012 ιδιωτικό πληρεξούσιο, στο οποίο είχε αρμοδίως βεβαιωθεί η γνησιότητα της υπογραφής του ιδίου, ως εντολέως, ο δικηγόρος Αλέξανδρος Στρίμπερης είχε προσηκόντως εξουσιοδοτηθεί για την άσκηση της αγωγής και ότι το συγκεκριμένο έγγραφο είχε εγκαίρως προσκομισθεί στη Γραμματεία του Τμήματος, δοθέντος, όμως, ότι κρίσιμη, σύμφωνα με την προμνησθείσα διάταξη της παραγράφου 4 του άρθρου 17 του π.δ/τος 1225/1981, αποβαίνει, όχι η κατάρτιση, αλλά η κατάθεση στο Δικαστήριο του εγγράφου παροχής της δικαστικής πληρεξουσιότητας και τέτοιο έγγραφο, κατά την ανέλεγκτη αξιολόγηση των στοιχείων του φακέλου της αγωγής από το Τμήμα, δεν είχε προσκομισθεί, ο αναιρετικός αυτός λόγος δεν δύναται να ευδοκιμήσει. Όσον αφορά δε τον έτερο λόγο αναίρεσης, με τον οποίον υποστηρίζεται ότι ο αναιρεσείων δεν ενημερώθηκε από το Τμήμα, προκειμένου να καλύψει την έλλειψη πληρεξούσιου εγγράφου, τυγχάνει, επίσης, απορριπτέος, αφού, αμφοτέρων απολειφθέντων κατά τη συζήτηση της αγωγής, δεν συνέτρεχε, ούτε σύμφωνα με το άρθρο 139Α του ΚΔΔ, υποχρέωση του Δικαστηρίου να καλέσει τον αναιρεσείοντα ή το φερόμενο ως πληρεξούσιό του δικηγόρο να καταθέσουν τα αναγκαία για τη νομιμοποίηση του τελευταίου έγγραφα (πρβλ. ΣτΕ 3301/2012).
5. Κατ’ ακολουθία των προεκτεθέντων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
Διά ταύτα
Απορρίπτει την αίτηση. Και
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Ιανουαρίου 2015.
| Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ | Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ |
| ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΓΓΕΛΑΡΑΣ | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΕΦΕΝΤΑΚΗΣ |
| Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ | |
| ΕΛΕΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΓΛΟΥ | |
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις 11 Φεβρουαρίου 2015.
| Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ | Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ |
| ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΓΓΕΛΑΡΑΣ | ΕΛΕΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΟΓΛΟΥ |