ES 2934/15, Ολομ, ΑΝΑΙΡΕΣΗ , ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΗ. ΓΕΓΟΝΟΣ ΓΝΩΣΤΟ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

2934/2015 ΣΕ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2014, με την εξής σύνθεση:Νικόλαος Αγγελάρας, Προεδρεύων Αντιπρόεδρος, Φλωρεντία Καλδή, Ιωάννης Σαρμάς, Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Σωτηρία Ντούνη, Μιχαήλ Ζυμής και Γαρυφαλλιά Καλαμπαλίκη, Αντιπρόεδροι, Χρυσούλα Καραμαδούκη, Μαρία Βλαχάκη, Γεώργιος Βοΐλης, Βασιλική Ανδρεοπούλου, Μαρία Αθανασοπούλου, Σταμάτιος Πουλής, Δημήτριος Πέππας, Δέσποινα Καββαδία – Κωνσταντάρα, Αγγελική Μυλωνά, Αργυρώ Λεβέντη, Στυλιανός Λεντιδάκης, Θεολογία Γναρδέλλη, Κωνσταντίνος Εφεντάκης, Βασιλική Σοφιανού, Αγγελική Πανουτσακοπούλου, Δημήτριος Τσακανίκας, Ευφροσύνη Παπαθεοδώρου και Βασιλική Προβίδη, Σύμβουλοι. Γραμματέας η Ιωάννα Αντωνογιαννάκη.

Διονύσιος Λασκαράτος, Γενικός Επίτροπος Επικρατείας.

Για να δικάσει την από 11 Σεπτεμβρίου 2012 (αριθμ. κατάθ. 156/1.10.2012) αίτηση:

 του Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπεί νόμιμα ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος παρέστη με τον Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους  Νικόλαο Καραγιώργη,

κ α τ ά  του Νικολάου Τσουκαλά του Ιωάννη, κατοίκου Πειραιά (οδός  Πραξιτέλους 69-71 – Τ.Κ. 185 32), ο οποίος δεν παρέστη.                                                                                                                                            

Με την αίτηση αυτή το αιτούν Ελληνικό Δημόσιο επιδιώκει την αναίρεση της 2448/2011 απόφασης του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το Δικαστήριο άκουσε:

Τον αντιπρόσωπο του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης. Και

Τον Γενικό Επίτροπο Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, ο οποίος ανέπτυξε την από 4.6.2014 γνώμη του και πρότεινε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου με παρόντες τους δικαστές που έλαβαν μέρος στη συζήτηση της υπόθεσης, εκτός από τους Αντιπροέδρους Μιχαήλ Ζυμή (ήδη Γενικό Επίτροπο Επικρατείας) και  Γαρυφαλλιά Καλαμπαλίκη, τους Συμβούλους Γεώργιο Βοΐλη και Στυλιανό Λεντιδάκη που απουσίασαν λόγω κωλύματος.

Άκουσε την εισήγηση της Συμβούλου και ήδη Αντιπροέδρου

Χρυσούλας Καραμαδούκη. Και

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα,

Σκέφθηκε κατά το νόμο

Ι.  Με την υπό κρίση αίτηση, για την οποία δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου (άρθρα 61 παρ. 1 και 117 του π.δ. 1225/1981), το αιτούν  Ελληνικό Δημόσιο επιδιώκει την αναίρεση της 2448/2011 απόφασης του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση του ήδη αναιρεσίβλητου, πολιτικού συνταξιούχου, κατά της 838/2008 πράξης του Α΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ακυρώθηκε η πράξη αυτή κατά το μέρος, με το οποίο είχε γίνει δεκτό ότι οι αξιώσεις του για επιστροφή των ποσών της ειδικής μηνιαίας εισφοράς του άρθρου 20 παρ. 3 του ν. 2084/1992 που είχαν παρακρατηθεί από τη σύνταξή του κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.1999 έως 31.12.2000 είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η αίτηση αυτή, η συζήτηση της οποίας νομίμως χωρεί, παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου, αφού αυτός κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί κατά την παρούσα συζήτηση της υπόθεσης (άρθρα 27, 65 και 117 του π.δ. 1225/1981), πρέπει να εξετασθεί ως προς τους όρους του παραδεκτού της. 

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΑΝ ΕΓΙΝΕ ΔΕΚΤΗ Η ΠΡΩΤΗ

ΙΙ. Το π.δ/μα 1225/1981 «Περί εκτελέσεως των περί Ελεγκτικού Συνεδρίου διατάξεων» (Α΄ 304), ορίζει στο άρθρο 111 ότι: «Δευτέρα αίτησις αναιρέσεως υπό του αυτού διαδίκου κατά της αυτής αποφάσεως, ως προς το αυτό ή άλλο κεφάλαιον δεν επιτρέπεται, εκτός εάν η πρώτη απερρίφθη διά τυπικόν λόγον». Κατά την έννοια της διάταξης αυτής είναι απαράδεκτη η άσκηση δεύτερης αίτησης αναίρεσης από τον ίδιο διάδικο κατά της ίδιας απόφασης, είτε αφορά το ίδιο, είτε άλλο κεφάλαιο αυτή. Κατ’ εξαίρεση και μόνο εάν η πρώτη αίτηση απορρίφθηκε για τυπικό λόγο, επιτρέπεται δεύτερη αίτηση, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει παρέλθει η νόμιμη προθεσμία για την άσκησή της. Από αυτά παρέπεται ότι, εάν η πρώτη αίτηση αναίρεσης γίνει δεκτή εν όλω ή εν μέρει, η δεύτερη αίτηση είναι σε κάθε περίπτωση απαράδεκτη. 

ΙΙΙ. Στην υπό κρίση υπόθεση, κατά τα γνωστά στο Δικαστήριο από προηγούμενη δικαστική ενέργεια (άρθρο 95 παρ. 2 του π.δ/τος 1225/1981), κατά της 2448/2011 απόφασης του I Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου το Ελληνικό Δημόσιο έχει ασκήσει και την με αριθμ. βιβλίου δικογράφων 31/2012 αίτηση, με την οποία ζητείται η αναίρεση της απόφασης αυτής για τον ίδιο λόγο, για τον οποίο ζητείται ήδη με την κρινόμενη αίτηση (αριθμ. βιβλ. δικ. 156/2012) η αναίρεση της ίδιας απόφασης, ήτοι για εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 90 παρ. 5 του ν. 2362/1995. Η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης, η οποία συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 8^ης Ιανουαρίου 2014, έγινε δεκτή στην ουσία με την 996/2015 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Ενόψει τούτου και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην προηγούμενη σκέψη, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ως δεύτερη κατά της ίδιας απόφασης, είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί.

Διά ταύτα

Απορρίπτει την αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στις  22 Απριλίου 2015.