ΕΣ 204/2013, vii ΤΜ., αγωγη, ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΟΥΔΙΚΑΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ (!!!) ΓΙΑ ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΡΙΨΕ ΒΕΒΑΙΑ ΩΣ ΑΒΑΣΙΜΗ ΕΝΩ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.

Ε.Σ


                                 204/2013         ΤΜΗΜΑ   VII

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 25 Οκτωβρίου 2011, με την ακόλουθη σύνθεση: Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Αντιπρόεδρος, Πρόεδρος του Τμήματος, Σταμάτιος Πουλής (εισηγητής) και Κωνσταντίνα Ζώη, Σύμβουλοι, Γεώργιος Παπαϊσιδώρου και Ελένη Σκορδά, Πάρεδροι, που μετέχουν με συμβουλευτική ψήφο.

Γενικός Επίτροπος της Επικρατείας: Παρέστη ο Αντεπίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο Αντώνιος Νικητάκης, ως νόμιμος αναπληρωτής του Γενικού Επιτρόπου της Επικρατείας, ο οποίος είχε κώλυμα.

Γραμματέας: Μαρία Εξαρχουλάκου, υπάλληλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με βαθμό Γ΄ της κατηγορίας ΤΕ.

Για να δικάσει την από 29 Δεκεμβρίου 2003 αγωγή, η οποία αρχικώς κατατέθηκε, στις 31.12.2003, στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών και παραπέμφθηκε, με την 11949/2009 απόφαση αυτού, στο Ελεγκτικό Συνέδριο, όπου και καταχωρίσθηκε στο οικείο βιβλίο δικογράφων με αριθμ. 75/2.12.2009, των: 1) Σπυρίδωνος Προβιά του Νικολάου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Σολωμού 4), 2) Χρήστου Αποστολόπουλου του Παναγιώτη, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Σκύρου 25), 3) Ελευθερίου Σαπουντζή του Δημητρίου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Πινδάρου 35), 4) Ευαγγέλου Σκούρα του Βασιλείου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Ανδρούτσου 8), 5) Ευφημίας Ζαννιά του Αθανασίου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Κ. Τσαλδάρη 1 και Ναυπλίου), 6) Δημοσθένους Γεωργάκη του Αναστασίου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Σκρα 14-16), 7) Ανδρέα Βασιλείου, κατοίκου Ηλιούπολης (οδός Δημοκρατίας 51) και 8) Βασιλείου Βαλασόπουλου, κατοίκου Ηλιούπολης, (οδός Νικίου 4). Εξ αυτών οι 1ος, 7ος και 8ος δεν παραστάθηκαν, ενώ οι 2ος, 4ος και 5η παραστάθηκαν μετά και οι 3ος και 6ος δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Θεόδωρου Γεωργάκη (Α.Μ./Δ.Σ.Α 4748).

Κατά του Δήμου Ηλιούπολης, που εδρεύει στην Ηλιούπολη Αττικής (οδός Σ. Βενιζέλου και Μ. Αντύπα) και εκπροσωπείται νομίμως, ο οποίος παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικόλαου Καραβέλου (Α.Μ./Δ.Σ.Α 9698)

Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε, το Δικαστήριο άκουσε:

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των εναγόντων, ο οποίος ζήτησε την παραδοχή της αγωγής.

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δήμου Ηλιούπολης, ο οποίος δήλωσε ότι επαφίεται στην κρίση του Δικαστηρίου. Και

Τον Αντεπίτροπο της Επικρατείας, ο οποίος πρότεινε την παραδοχή της αγωγής.

Μετά τη δημόσια συνεδρίαση, το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.

Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα

Σκέφθηκε κατά το νόμο

Αποφάσισε τα εξής:

Ι. Επειδή, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16, 17, 21 παρ. 1 και 2 και 22 του π.δ/τος 1225/1981 «περί εκτελέσεως των περί Ελεγκτικού Συνεδρίου διατάξεων», το ασκηθέν ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου ένδικο βοήθημα, που υπογράφεται από δικηγόρο, ως πληρεξούσιο του ασκούντος αυτό, απορρίπτεται ως απαράδεκτο, λόγω ακυρότητος του δικογράφου, εφόσον ο δικηγόρος που υπογράφει δεν νομιμοποιηθεί, μέχρι τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, ως πληρεξούσιος, δηλαδή με προφορική δήλωση του διαδίκου ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, καταχωριζόμενη στα πρακτικά ή με την προσκόμιση δημόσιου ή ιδιωτικού εγγράφου του εντολέα του. Η έλλειψη της πληρεξουσιότητας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Εξάλλου, στην περίπτωση της παραπομπής ενδίκου βοηθήματος, λόγω αναρμοδιότητας, από άλλο δικαστήριο, η τυχόν γενόμενη νομιμοποίηση ή παράσταση του διαδίκου ή του πληρεξουσίου του ενώπιον του αναρμοδίου δικαστηρίου, δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου, αλλά η διαδικαστική αυτή πράξη πρέπει να γίνει στο δικαστήριο, στο οποίο, ως αρμόδιο, παραπέμφθηκε η υπόθεση (βλ. απόφ. VII Τμ. Ελ.Συν. 1478/2009, σχετ. Σ.τ.Ε. 2530/1997 Ολομ. 75/1998, 2873/1998, 1940/2001, 13/2002, 3636/2003, 2196/2004, 290/2009 κ.ά). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 64 παρ. 2 του ως άνω π.δ/τος, αν η συζήτηση κάποιας υπόθεσης αναβληθεί για άλλη, ρητά ορισθείσα από το δικαστήριο, δικάσιμο, δεν απαιτείται νέα, κατά το άρθρο 58 του π.δ/τος, κλήτευση του διαδίκου για παράσταση στη συζήτηση, εφόσον αυτός ή ο νόμιμος πληρεξούσιός του παραστάθηκε κατά τη δημόσια συνεδρίαση, κατά την οποία αποφασίστηκε η αναβολή. Σε περίπτωση όμως, που κατά τη συνεδρίαση αυτή, κάποιος διάδικος παραστάθηκε δια δικηγόρου, φερομένου ως πληρεξουσίου αυτού, ο οποίος τελικά δεν νομιμοποιήθηκε, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο διάδικος αυτός παραστάθηκε κατά τη συνεδρίαση και έλαβε γνώση της αναβολής της συζήτησης στη νέα δικάσιμο. Συνεπώς, εφόσον στη δικάσιμο αυτή δεν εμφανισθεί ούτε ο φερόμενος ως πληρεξούσιος, αποδεικνύοντας τη νομιμοποίησή του, ούτε ο ασκήσας το ένδικο βοήθημα διάδικος, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση και να ορισθεί νέα ρητή δικάσιμος, κατά την οποία πρέπει να κλητευθεί ο ανωτέρω διάδικος, προς αποτροπή του ενδεχομένου να μην είχε ενημερωθεί για την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσής του από τον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο, που παραστάθηκε. Τούτο ισχύει, προς διασφάλιση του δικαιώματος του διαδίκου για «δίκαιη δίκη», στην περίπτωση που το ένδικο βοήθημα έχει υπογράψει δικηγόρος, που δεν νομιμοποιήθηκε, ενόψει του κινδύνου να κηρυχθεί αυτό απαράδεκτο, λόγω ακυρότητας του οικείου δικογράφου (Ολομ. Ελ.Συν. 641/2005).

Στην υπό κρίση υπόθεση, το δικόγραφο της απευθυνόμενης ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγής υπογράφεται από το δικηγόρο Νικόλαο Σκαρλάτο. Με την 11949/2009 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, η αγωγή παραπέμφθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Ο ανωτέρω δικηγόρος δεν νομιμοποιήθηκε εκ νέου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Η συζήτηση της υπόθεσης αυτής είχε αρχικώς οριστεί για τη δικάσιμο της 25ης Ιανουαρίου 2011, κατά την οποία οι διάδικοι είχαν κληθεί νομίμως και εμπροθέσμως να παραστούν. Κατά τη δικάσιμο αυτή, όλοι οι ενάγοντες είχαν παρασταθεί δια του φερόμενου ως πληρεξούσιου δικηγόρου τους Θεόδωρου Γεωργάκη. Το Δικαστήριο ανέβαλε τη συζήτηση της υπόθεσης, λόγω κωλύματος στο πρόσωπο των πληρεξούσιων δικηγόρων του Δήμου, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (25.10.2011). Κατά την εκφώνηση, όμως, της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο της δικασίμου της 25.10.2011 δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο, ούτε παραστάθηκαν δια πληρεξουσίου δικηγόρου ο πρώτος (Προβιάς), ο έβδομος (Βασιλείου) και ο όγδοος (Βαλασόπουλος) των εναγόντων. Εξάλλου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η κλήτευση του δικηγόρου Θεόδωρου Γεωργάκη για παράσταση στην παρούσα δικάσιμο (βλ. την από 7.7.2011 έκθεση επίδοσης κλήσης), καλύπτει το γεγονός της μη κλήτευσης των ανωτέρω, εφόσον ο εν λόγω δικηγόρος δεν έχει νομιμοποιηθεί ως πληρεξούσιός τους, ούτε έχει ορισθεί από αυτούς ως αντίκλητος. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά σε προηγούμενη σκέψη, προς διασφάλιση του δικαιώματος των ως άνω διαδίκων για «δίκαιη δίκη», πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπό κρίση αγωγής ως προς τους πρώτο, έβδομο και όγδοο των διαδίκων. Εν συνεχεία, να ορισθεί νέα δικάσιμος για τη συζήτηση αυτής και να διαταχθεί η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο, καθώς και η νόμιμη κλήτευση των ανωτέρω διαδίκων να παραστούν στη συζήτηση.

ΙΙ. Με την υπό κρίση αγωγή, όπως οι λόγοι αυτής αναπτύσσονται με το από 24.2.2009 υποβληθέν ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών υπόμνημα, καθώς και με το από 24.10.2011 υποβληθέν ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου συμπληρωματικό υπόμνημα των Χρήστου Αποστολόπουλου, Ελευθερίου Σαπουντζή, Ευαγγέλου Σκούρα, Ευφημίας Ζαννιά και Δημοσθένη Γεωργάκη, ζητείται να αναγνωρισθεί ότι: α) οι ενάγοντες, οι οποίοι διατέλεσαν Αντιδήμαρχοι (οι 1ος, 3ος, 4ος, 5η, 7ος και 8ος) και Πρόεδροι του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ηλιούπολης (οι 2ος και 6ος) κατά τα έτη 1996 έως 1999, δεν υπέχουν υποχρέωση προς επιστροφή των εισπραχθέντων από αυτούς ποσών, ύψους, αντιστοίχως, 1.350.000 δρχ. ή 3.961,84 ευρώ από τους 1ο και 2ο, 1.485.000 δρχ. ή 4.358,03 ευρώ από τους 3ο, 4ο και 5η, 675.000 δρχ. ή 1.980,92 ευρώ από τον 6ο, 135.000 δρχ. ή 396,18 ευρώ από τον 7ο και 540.000 δρχ. ή 1.584,73 ευρώ από τον 8ο, τα οποία τους κατεβλήθησαν ως προσαύξηση σε ποσοστό 20% των εξόδων παράστασης και β) ο Δήμος Ηλιούπολης δεν δικαιούται να αναζητήσει ή να βεβαιώσει εις βάρος τους τα ως άνω αναφερόμενα για τον καθένα από αυτούς ποσά, καθώς και να εισπράξει το ποσό της πρώτης δόσης αυτών, σε εκτέλεση της 299/2003 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Ηλιούπολης.

ΙΙΙ. Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 173 του ισχύοντος κατά τον κρίσιμο χρόνο Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (π.δ. 410/1995) ορίζεται ότι: «1. Το αξίωμα του δημάρχου, του αντιδημάρχου, του προέδρου κοινότητας και του δημοτικού ή κοινοτικού συμβούλου είναι τιμητικό και άμισθο. 2. Οι δήμαρχοι, οι αντιδήμαρχοι, οι πρόεδροι κοινοτήτων και οι πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων έχουν δικαίωμα να εισπράττουν από το δήμο ή την κοινότητα έξοδα παραστάσεως, που ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, ανάλογα με τα τακτικά έσοδα που πραγματοποιούν οι δήμοι και οι κοινότητες. Η απόφαση του Υπουργού εκδίδεται τον τρίτο μήνα πριν από την έναρξη κάθε οικονομικού έτους, ύστερα από γνώμη του διοικητικού συμβουλίου της Κεντρικής Ενώσεως Δήμων και Κοινοτήτων της Ελλάδος. Αν δεν εκδοθεί απόφαση μέσα στην προθεσμία αυτή, ισχύει η απόφαση του προηγούμενου έτους. Για τους δήμους που η έδρα τους είναι έδρα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ή Νομαρχιακού Διαμερίσματος και για τους δήμους με πληθυσμό μεγαλύτερο από δέκα χιλιάδες κατοίκους, μπορεί ο δήμαρχος να λαμβάνει έξοδα παράστασης αυξημένα έως είκοσι στα εκατό, εφόσον διαπιστώνεται η κανονική βεβαίωση των εσόδων …». Με τις ανωτέρω διατάξεις θεσπίζεται υπέρ των δημάρχων, αντιδημάρχων και προέδρων κοινοτήτων και δημοτικών συμβουλίων δικαίωμα απόληψης εξόδων παράστασης, που καθορίζονται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, ανάλογα με τα τακτικά έσοδα που πραγματοποιούν οι δήμοι και οι κοινότητες. Ειδικώς όμως για όσους είναι δήμαρχοι σε δήμους έδρας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ή Νομαρχιακού Διαμερίσματος ή σε δήμους με πληθυσμό μεγαλύτερο των δέκα χιλιάδων κατοίκων, προβλέπεται η δυνατότητα, υπό την προϋπόθεση της κανονικής βεβαίωσης των εσόδων του οικείου δήμου, της λήψεως των εξόδων παράστασης προσαυξημένων κατά 20%. Η εν λόγω προσαύξηση δεν προβλέπεται και υπέρ των λοιπών οργάνων των δήμων (αντιδημάρχων και προέδρων δημοτικών συμβουλίων) που λαμβάνουν έξοδα παράστασης. Επομένως, οι κατέχοντες τα εν λόγω αξιώματα δικαιούνται μόνο των εξόδων παράστασης, που ορίζονται κάθε φορά με τη σχετική Υπουργική Απόφαση. Άλλωστε, στην ως άνω διάταξη νόμου, που χορηγεί την προσαύξηση μόνο υπέρ των δημάρχων, δεν χωρεί αναλογική εφαρμογή, διότι αφενός μεν η διάταξη αυτή αφορά σε δαπάνη και δη μισθολογικού περιεχομένου, η οποία τυγχάνει στενώς ερμηνευτέα, αφετέρου δε δεν πρόκειται περί κενού του νόμου και ακουσία παράλειψη του νομοθέτη, καθόσον εάν ο τελευταίος ήθελε την χορήγηση της εν λόγω προσαύξησης και στους αντιδημάρχους και τους προέδρους των δημοτικών συμβουλίων, θα έκανε ρητή αναφορά και σε αυτούς ή θα προσδιόριζε τις προϋποθέσεις για την χορήγηση αυξημένων εξόδων παράστασης, ανεξαρτήτως από πρόσωπα και αξιώματα. Το τελευταίο αυτό συνέβαινε με τον προϋσχύσαντα Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα (άρθρο 160 παρ. 2 εδαφ. β΄ του π.δ/τος 323/1989), με τον οποίο ορίζετο ότι «για τους δήμους που η έδρα τους είναι πρωτεύουσα νομού και για τους δήμους με πληθυσμό μεγαλύτερο από δέκα χιλιάδες κατοίκους μπορεί ο νομάρχης, με απόφασή του, να ορίζει έξοδα παράστασης, αυξημένα έως είκοσι στα εκατό, εφόσον διαπιστώνεται η κανονική βεβαίωση των εσόδων». Επομένως, εφόσον ο ισχύων κατά τον κρίσιμο χρόνο Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας (π.δ. 410/1995) απομακρύνθηκε από τη ρύθμιση αυτή, προβλέποντας μόνο για τους δημάρχους δικαίωμα λήψεως αυξημένων εξόδων παράστασης, συνάγεται η βούληση του νεότερου νομοθέτη να αποκλείσει τα άλλα όργανα των δήμων (αντιδημάρχους και προέδρους δημοτικών συμβουλίων) από το δικαίωμα αυτό (βλ. απoφ. VIITμ. 2094/2007, 2663/2006). Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999), ο οποίος τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση υπόθεση (σχ. άρθρο 123 του π.δ/τος 1225/1981, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 12 παρ. 2 του ν. 3472/2006), «αγωγή μπορεί να ασκήσει εκείνος ο οποίος έχει κατά του Δημοσίου ή άλλου ν.π.δ.δ. χρηματική αξίωση από έννομη σχέση δημοσίου δικαίου» (άρθρ. 71 παρ. 1), «το δικόγραφο της αγωγής … πρέπει να περιέχει και: α) καθορισμό της έννομης σχέσης από την οποία απορρέει η αξίωση, β) σαφή έκθεση των πραγματικών περιστατικών… και γ) σαφώς καθορισμένο αίτημα. 2. Αίτημα της αγωγής μπορεί να είναι …β) η αναγνώριση της αντίστοιχης αξίωσης» (άρθρ. 73), «αγωγή για αξίωση που θεμελιώνεται στο παράνομο εκτελεστής διοικητικής πράξης ή παράλειψης δεν είναι απαράδεκτη αν, κατά της πράξης ή παράλειψης αυτής, δεν ασκήθηκε το από τις κείμενες διατάξεις προβλεπόμενο ένδικο βοήθημα» (άρθρ. 78) και «το δικαστήριο, κατά την επίλυση της διαφοράς, είτε δέχεται την αγωγή έν όλω ή εν μέρει και, αναλόγως με το αίτημά της, επιδικάζει την παροχή ή απλώς αναγνωρίζει τη σχετική αξίωση, είτε απορρίπτει την αγωγή» (άρθρ. 80 παρ. 1).

Από τις προπαρατεθείσες διατάξεις συνάγεται, μεταξύ άλλων, ότι: α) με την κατά τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας αγωγή μπορεί να επιδιωχθεί μόνο η ικανοποίηση χρηματικής αξιώσεως από έννομη σχέση δημοσίου δικαίου, β) για το τελέσφορο της αναγνωριστικής αγωγής και την παροχή εννόμου προστασίας βασική προϋπόθεση είναι η αναγνώριση της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας εννόμου σχέσεως ή υποχρεώσεως δημοσίου δικαίου, γ) η κατά τον ανωτέρω Κώδικα αγωγή είναι ανεξάρτητο ένδικο βοήθημα, από το βοήθημα με το οποίο προσβάλλεται η διοικητική πράξη ή παράλειψη, και μπορεί να ασκηθεί αυτοτελώς κατ΄ επιλογή του ενδιαφερομένου και δ) το αντικείμενο της αγωγής προσδιορίζεται, βάσει της αρχής της διαθέσεως, από τον ενάγοντα και αποτυπώνεται στο αίτημα του οικείου δικογράφου.

IV. Στην υπό κρίση υπόθεση, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την 299/1.7.2003 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ηλιούπολης καταλογίσθηκαν εις βάρος των ήδη εναγόντων, οι οποίοι διετέλεσαν Αντιδήμαρχοι και Πρόεδροι του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου κατά τα έτη 1996 έως 1999, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα, τα ποσά που αυτοί έλαβαν ως προσαύξηση σε ποσοστό 20% των εξόδων παράστασης. Σε εκτέλεση της ανωτέρω απόφασης, οι ενάγοντες ενεγράφησαν στον 14/20.1.2004 χρηματικό κατάλογο του Δήμου και βεβαιώθηκαν εις βάρος τους τα εισπραχθέντα από αυτούς ποσά, ύψους, αντιστοίχως, 1.350.000 δρχ. ή 3.961,84 ευρώ από τους 1ο και 2ο, 1.485.000 δρχ. ή 4.358,03 ευρώ από τους 3ο, 4ο και 5η, 675.000 δρχ. ή 1.980,92 ευρώ από τον 6ο, 135.000 δρχ. ή 396,18 ευρώ από τον 7ο και 540.000 δρχ. ή 1.584,73 ευρώ από τον 8ο (βλ. και την από 20.1.2004 σχετική βεβαίωση των ποσών του Δήμου Ηλιούπολης). Οι ανωτέρω άσκησαν, πλην της υπό κρίση αναγνωριστικής αγωγής, την από 24.2.2004 ανακοπή κατά της 14/20.1.2004 εγγραφής στο χρηματικό κατάλογο του Δήμου Ηλιούπολης και της συναφούς πράξης ταμειακής βεβαίωσης. Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η16150/2008 απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία το δικαστήριο έκρινε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

V. Με το υπό κρίση δικόγραφο, οι ενάγοντες προβάλλουν ότι εισέπραξαν τα επίμαχα ποσά από νόμιμη αιτία, δεδομένου ότι αυτά υπολογίσθηκαν σε σχέση με το ήμισυ του αντίστοιχου ποσού που ελάμβανε νομίμως ο Δήμαρχος κατά τον κρίσιμο χρόνο. Ζητούν, κατόπιν αυτού, την έκδοση απόφασης από το παρόν Τμήμα, με την οποία να αναγνωρίζεται αφενός μεν η μη ύπαρξη υποχρέωσης επιστροφής εκ μέρους τους των ανωτέρω αναφερόμενων ποσών, αφετέρου δε η μη ύπαρξη νόμιμης αξίωσης του εναγόμενου Δήμου προς βεβαίωση των σχετικών ποσών εις βάρος τους καθώς και προς είσπραξη της πρώτης δόσης αυτών, που κλήθηκαν να καταβάλουν σε εκτέλεση της 299/1.7.2003 απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Σύμφωνα όμως με όσα έγιναν δεκτά σε προηγούμενη σκέψη, μη νομίμως καταβλήθηκε στους ήδη ενάγοντες η προσαύξηση των εξόδων παράστασης σε ποσοστό 20%, καθόσον οι αντιδήμαρχοι και οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων, υπό το καθεστώς του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα (π.δ. 410/1995), ο οποίος άρχισε να ισχύει από 14.11.1995, (η επίμαχη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 38 του ν.2307/1995, που κωδικοποιήθηκε στο άρθρο 173 του Δ.Κ.Κ., ισχύει από τις 15.6.1995), δεν δικαιούνται της εν λόγω προσαύξησης, αφού αυτή προβλέπεται αποκλειστικά για τους δημάρχους. Περαιτέρω, οι ενάγοντες επικαλούνται τις διατάξεις της 86726/18.11.1992 απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών (ΦΕΚ Β΄, 687/2002), – η οποία εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση της διάταξης του άρθρου 160 παρ. 2 του προϊσχύσαντος Δ.Κ.Κ. (π.δ. 323/1989) -, σύμφωνα με τις οποίες οι αντιδήμαρχοι και οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων λαμβάνουν το 50% των εξόδων παράστασης που καθορίζονται με την ίδια απόφαση για τους δημάρχους. Εκ των διατάξεων όμως αυτών, δεν μπορεί να συναχθεί ότι το ποσοστό αυτό (50%), υπό το καθεστώς ισχύος κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα του π.δ/τος 410/1995, θα υπολογισθεί και επί των τυχόν προσαυξημένων (έως 20%) εξόδων παράστασης, τα οποία προβλέπονται, όπως ήδη προεκτέθηκε, αποκλειστικώς και μόνο και υπό προϋποθέσεις για τους δημάρχους. Εξάλλου, οι διατάξεις της 36133/2000 απόφασης της Υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (ΦΕΚ Β΄ 1489/6.12.2000), τις οποίες επίσης επικαλούνται οι ενάγοντες, δεν τυγχάνουν εφαρμοστέες κατά τον κρίσιμο χρόνο (1996-1999), αφού, πέραν του ζητήματος του εάν ο κανονιστικός νομοθέτης έχει εξουσιοδότηση να χορηγήσει προσαυξημένα έξοδα παραστάσεως, δοθέντος ότι στον τυπικό νόμο αυτά προβλέπονται μόνο υπέρ των δημάρχων, η απόφαση αυτή, όπως στο σώμα αυτής αναφέρεται, ισχύει από 1.1.2001. Κατ’ ακολουθίαν, ως προς τους πρώτο, έβδομο και όγδοο των εναγόντων, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης αγωγής, ενώ, ως προς δε τους λοιπούς, εφόσον δεν στοιχειοθετείται το ουσιαστικό τους δικαίωμα, ήτοι το δικαίωμα για την λήψη προσαυξημένων εξόδων παράστασης, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της ως νόμω αβάσιμη.

Για τους λόγους αυτούς

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αγωγής ως προς τους πρώτο, έβδομο και όγδοο των διαδίκων, Σπυρίδωνα Προβιά, Ανδρέα Βασιλείου και Βασίλειο Βαλασόπουλο.

Ορίζει νέα δικάσιμο για τη συζήτηση αυτής την 23η Απριλίου 2013, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:00 π.μ.

Διατάσσει την εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο της νέας δικασίμου και τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των διαδίκων να παραστούν κατ’ αυτή.

Απορρίπτει την αγωγή ως προς τους λοιπούς ενάγοντες.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2012.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ

Ο ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΣΤΑΜΑΤΙΟΣ ΠΟΥΛΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΑΡΙΑ ΕΞΑΡΧΟΥΛΑΚΟΥ

Δημοσιεύθηκε σε δημοσία συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 15 Ιανουαρίου 2013.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΑΡΙΑ ΕΞΑΡΧΟΥΛΑΚΟΥ