Αριθμός 2858/2016
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
ΤΜΗΜΑ Δ΄(7Μ)
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Απριλίου 2015, με την εξής σύνθεση: Ε. Σαρπ, Αντιπρόεδρος, Προεδρεύουσα, σε αναπλήρωση του Προέδρου του Τμήματος, που είχε κώλυμα, Αικ. Χριστοφορίδου, Σπ. Χρυσικοπούλου, Δ. Κυριλλόπουλος, Κ. Κουσούλης, Σύμβουλοι, Μ. Σωτηροπούλου, Χρ. Σιταρά, Πάρεδροι. Γραμματέας ο Ν. Αθανασίου.
Για να δικάσει την από 27ης Ιανουαρίου 2011 αίτηση:
της Αναστασίας Στρατάκη – Γρηγοροπούλου, κατοίκου Αμαρουσίου Αττικής (Αυτοκράτορος Ηρακλείου 41), η οποία παρέστη με τη δικηγόρο Μαρία Κωστοπούλου (Α.Μ. 20895), που τη διόρισε με πληρεξούσιο,
κατά του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που εδρεύει στην Αθήνα (Αμερικής 5), το οποίο παρέστη με την Αλεξάνδρα Δημητρακοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Με την αίτηση αυτή η αιτούσα επιδιώκει να ακυρωθούν οι υπ’ αριθ. 535/2.11.2010 και 147/23.3.2010 αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και κάθε άλλη σχετική πράξη ή παράλειψη της Διοικήσεως.
Η εκδίκαση άρχισε με την ανάγνωση της εκθέσεως της εισηγήτριας, Συμβούλου Αικ. Χριστοφορίδου.
Κατόπιν το δικαστήριο άκουσε την πληρεξούσια της αιτούσας, η οποία ανέπτυξε και προφορικά τους προβαλλόμενους λόγους ακυρώσεως και ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση και την αντιπρόσωπο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, η οποία ζήτησε την απόρριψή της.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη σε αίθουσα του δικαστηρίου κ α ι
Α φ ο ύ μ ε λ έ τ η σ ε τ α σ χ ε τ ι κ ά έ γ γ ρ α φ α
Σ κ έ φ θ η κ ε κ α τ ά τ ο ν Ν ό μ ο
1. Επειδή, για την άσκηση της κρινομένης αιτήσεως έχει καταβληθεί το νόμιμο παράβολο (1132099, 2867030/2011 ειδικά γραμμάτια παραβόλου, σειράς Α’).
2. Επειδή, με την αίτηση αυτή, η αιτούσα, ιδιοκτήτρια του ραδιοφωνικού σταθμού με το διακριτικό τίτλο «ΙΟΝΙΟΝ FM Πάτρας», ζητεί την ακύρωση: α) της 147/23.3.2010 αποφάσεως του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), με την οποία αποφασίσθηκε η ανάκληση της 58/2006 βεβαίωσης νόμιμης λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού της, καθώς και β) της 535/2.11.2010 αποφάσεως του ΕΣΡ, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση θεραπείας της κατά της ως άνω αποφάσεως του ΕΣΡ.
3. Επειδή, η υπόθεση εισάγεται προς οριστική εκδίκαση ενώπιον του Δ΄ Τμήματος υπό επταμελή σύνθεση, κατόπιν της 698/2015 παραπεμπτικής αποφάσεως του αυτού Τμήματος υπό πενταμελή σύνθεση.
4. Επειδή, από τα στοιχεία του φακέλου προκύπτουν τα εξής: Η ανακληθείσα με την πρώτη προσβαλλόμενη πράξη βεβαίωση νόμιμης λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού ΙΟΝΙΟΝ FM Πάτρας (58/6.6.2006) χορηγήθηκε, ενόψει του ότι ο εν λόγω σταθμός λειτουργούσε κατά την 1.11.1999 και εντεύθεν και, επομένως, κατ’ άρθρο 53 παρ. 1 του ν. 2778/1999, λειτουργούσε νομίμως. Καταγγελία περί μη λειτουργίας του εν λόγω ραδιοφωνικού σταθμού, κατά την ως άνω ημερομηνία και εντεύθεν, έγινε δεκτή από το ΕΣΡ. Ειδικότερα, στην πρώτη προσβαλλόμενη απόφαση (147/23.3.2010), αναφέρεται ότι: «Κατά την προαναφερθείσα βεβαίωση του ΕΣΡ [58/6.6.2006], ο ραδιοφωνικός σταθμός ανήκει στην Αναστασία Στρατηγάκη Γρηγοροπούλου. Όμως, όπως προκύπτει εκ του υπ’ αρ. πρωτ. 11337/10.9.2009 εγγράφου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, η Αναστασία Στρατηγάκη Γρηγοροπούλου δήλωσε έναρξη εργασιών επιχειρήσεως στις 11.10.2001 με κύρια δραστηριότητα «υπηρεσίες συγγραφέως» και δευτερεύουσα «ραδιοφωνικές υπηρεσίες», εν συνεχεία κατά την 3.1.2005 η επιχείρηση διαγράφηκε από το μητρώο διότι διέκοψε τη δραστηριότητα «ραδιοφωνικές υπηρεσίες» και όρισε ως κύρια δραστηριότητα «υπηρεσίες ηθοποιού» και ως δευτερεύουσα «υπηρεσίες συγγραφέως» και «υπηρεσίες μουσικοσυνθέτη», ενώ την 4.2.2008 η επιχείρηση εγγράφηκε εκ νέου στο μητρώο με δευτερεύουσα δραστηριότητα «ραδιοφωνικές υπηρεσίες». Εντεύθεν προκύπτει ότι η επιχείρηση του ραδιοφωνικού σταθμού δεν λειτουργούσε προ της 1.11.1999 και σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται περί σοβαρής επιχειρήσεως ραδιοφωνικού σταθμού, ως εκ του ότι διακόπτει και επαναλαμβάνει διάφορες δραστηριότητες. Ο ραδιοφωνικός σταθμός δεν λειτουργούσε την 1.11.1999 και η χορηγηθείσα βεβαίωση πρέπει να ανακληθεί. Το γεγονός ότι ο υποβάλλων την καταγγελία … με το από 25.2.2010 έγγραφό του προς το ΕΣΡ αναιρεί την καταγγελία δεν ασκεί επιρροή εφόσον τα αποδεικτικά στοιχεία συνηγορούν υπέρ της ανακλήσεως της βεβαιώσεως». Κατά της αποφάσεως αυτής η αιτούσα υπέβαλε την από 2.8.2010 (αριθ. πρωτ. ΕΣΡ 7942/4.8.2010) αίτηση θεραπείας και το από 21.10.2010 (αριθ. πρωτ. ΕΣΡ 10381/25.10.2010) υπόμνημα, με συνημμένα τα εξής στοιχεία: α) το υπ’ αριθ. 6735/24.6.2010 έγγραφο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, με το οποίο το Επιμελητήριο αρνείται να ικανοποιήσει αίτημα της αιτούσας ν’ ανακαλέσει τη βεβαίωσή του, που αποτέλεσε την αφορμή εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως του ΕΣΡ περί ανακλήσεως της βεβαιώσεως νόμιμης λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού της, με την αιτιολογία ότι το έγγραφο αυτό (του Επιμελητηρίου) δεν περιέχει λανθασμένα στοιχεία, β) την από 2.7.2010 έκθεση προσωρινού ελέγχου φόρου εισοδήματος της Δ.Ο.Υ. Αμαρουσίου, γ) έρευνα ακροαματικότητας που διεξήχθη από τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας από 16.4.2007 έως 29.4.2007, δ) διάφορα έγγραφα του ΕΣΡ απευθυνόμενα προς τον επίμαχο ραδιοφωνικό σταθμό κατά τη χρονική περίοδο από 5.7.2006 έως 12.6.2008, ε) το 31463/Φ386/29.7.2010 έγγραφο της ΕΕΤΤ, από το οποίο προκύπτει ότι ο ραδιοφωνικός σταθμός «ΙΟΝΙΟΝ FM» Πάτρας λειτουργούσε από το 2004 έως το 2009, στ) την από 15.3.2010 επιστολή της υπεύθυνης του γραφείου τύπου του Υπουργού κ. Α. Λοβέρδου και την από 8.3.2010 όμοια του Υφυπουργού κ. Τηλέμαχου Χυτήρη, οι οποίες βεβαιώνουν τη λειτουργία του εν λόγω ραδιοφωνικού σταθμού στην Πάτρα και τον διακρίνουν από τον «ΙΟΝΙΟΝ FM» του νομού Ηλείας. Η αίτηση θεραπείας αυτή, με την οποία ζητήθηκε η ανάκληση της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεως του ΕΣΡ, απορρίφθηκε με τη δεύτερη προσβαλλόμενη 535/2.11.2010 απόφαση του ΕΣΡ. Με την απόφαση αυτή, που ελήφθη κατόπιν νέας κλήσεως προς παροχή εξηγήσεων και αφού, μετά την πραγματοποιηθείσα ακρόαση, η αιτούσα υπέβαλε το από 25.10.2010 υπόμνημα (ΕΣΡ 10381/25.10.2010), και στην οποία παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο της αρχικής 147/23.3.2010 αποφάσεως, έγινε δεκτό ότι: «Τα υποβληθέντα στοιχεία δεν αναιρούν τα δια της προσβαλλόμενης αποφάσεως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά. Η υπό κρίση αίτηση θεραπείας είναι ουσία αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί».
5. Επειδή, κατά γενική αρχή του διοικητικού δικαίου, η Διοίκηση δεν έχει, κατ’ αρχήν, υποχρέωση να ανακαλεί τις παράνομες πράξεις της, οι οποίες έχουν διαφύγει τον ακυρωτικό έλεγχο ως εκ της παρόδου άπρακτης της προθεσμίας για την κατ’ αυτών άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως. Ενόψει τούτου, η άρνηση ανακλήσεως διοικητικής πράξεως τότε μόνον έχει εκτελεστό χαρακτήρα, αν εκδηλωθεί κατόπιν νέας ερεύνης του πραγματικού της υποθέσεως και αφού ληφθούν υπόψη νέα ουσιώδη στοιχεία (ΣτΕ 2632/2006, 2176/2004 κ.ά.).
6. Επειδή, από τα εκτεθέντα στην τέταρτη σκέψη προκύπτει ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης απέρριψε, με τη δεύτερη προσβαλλομένη 535/2.11.2010 απόφασή του, την αίτηση θεραπείας της αιτούσας, με αίτημα την ανάκληση της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεώς του (147/23.3.2010) ως μη νόμιμης, χωρίς να προβεί σε νέα κατ’ ουσίαν έρευνα του πραγματικού της υποθέσεως και χωρίς να ερευνήσει τα υποβληθέντα με την αίτηση θεραπείας στοιχεία, τα οποία δεν συνεξετίμησε προκειμένου ν’ απορρίψει επί τη βάσει αυτών την υποβληθείσα κατά της αρχικής αποφάσεώς του αίτηση θεραπείας. Τούτο δε διότι, όπως σαφώς προκύπτει από τη διατύπωση της απορριπτικής αποφάσεώς του ότι «τα υποβληθέντα στοιχεία δεν αναιρούν τα … γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά», το ΕΣΡ έκρινε μη ουσιώδη τα εν λόγω στοιχεία. Πράγματι τα υποβληθέντα με την αίτηση θεραπείας στοιχεία ήσαν μη ουσιώδη, υπό νομική έννοια, ως απρόσφορα να χρησιμοποιηθούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο ως αποδεικτικά στοιχεία περί του ότι δεν συνέτρεχαν εν προκειμένω οι νόμιμες προϋποθέσεις για την ανάκληση της βεβαιώσεως νόμιμης λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού της αιτούσας, που είχε χορηγηθεί από το ΕΣΡ με την 58/6.6.2006 απόφασή του με δεδομένο ότι ο εν λόγω ραδιοφωνικός σταθμός λειτουργούσε κατά την 1.11.1999. Η έλλειψη της νομίμου αυτής προϋποθέσεως (λειτουργίας του σταθμού κατά την 1.11.1999) αποτέλεσε τη μόνη αιτιολογική βάση της ανακλητικής αποφάσεως του ΕΣΡ, ενώ η αναφορά στην απόφαση αυτή περί μη «σοβαρής επιχειρήσεως ραδιοφωνικού σταθμού» αποτελεί συμπερασματική κρίση της Αρχής και όχι αιτιολογική βάση, έστω και επικουρική, της εν λόγω ανακλητικής αποφάσεως. Ειδικώτερα, τα υποβληθέντα με την αίτηση θεραπείας στοιχεία ήσαν απρόσφορα για τη διάγνωση του κρισίμου κατά τ’ ανωτέρω ζητήματος, διότι το μεν έγγραφο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (6735/24.6.2010), που προσκόμισε η αιτούσα με την αίτηση θεραπείας, εκδόθηκε κατόπιν αιτήματος της ιδίας προς το Επιμελητήριο να ανακαλέσει την προηγούμενη βεβαίωσή του προς τρίτον, η οποία αποτέλεσε την αφορμή εκδόσεως της πρώτης προσβαλλομένης πράξεως, με το έγγραφο δε αυτό εκδηλώνεται άρνηση του Επιμελητηρίου ν’ ανακαλέσει την ως άνω βεβαίωσή του, διότι δεν περιλαμβάνει λανθασμένα στοιχεία ως προς τα διαχρονικά στοιχεία εγγραφής της ατομικής επιχειρήσεως της αιτούσας στο Μητρώο του Επιμελητηρίου, αρχής γενομένης από το έτος 2001, παρέχονται δε περαιτέρω στην αιτούσα διευκρινίσεις ως προς το αληθές περιεχόμενο της αρχικής βεβαιώσεως, σχετικώς με το εκάστοτε καταχωρημένο αντικείμενο δραστηριότητάς της. Τα λοιπά δε προσκομισθέντα με την αίτηση θεραπείας έγγραφα αναφέρονται σε στοιχεία πολύ μεταγενέστερα του κρίσιμου χρόνου λειτουργίας ή μη του επίμαχου ραδιοφωνικού σταθμού κατά την 1.11.1999 και, προεχόντως για το λόγο αυτόν, δεν αποτελούσαν ουσιώδη νέα στοιχεία για τη διάγνωση εκ μέρους του ΕΣΡ της υποθέσεως κατόπιν νέας έρευνας. Εξάλλου, άλλα έγγραφα, αναγόμενα στη λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού της αιτούσας κατά το προ της κρίσιμης ημερομηνίας (1.11.1999) χρονικό διάστημα, δεν προσεκόμισε η αιτούσα με την αίτηση θεραπείας της, ανακριβώς δε ισχυρίζεται το αντίθετο με το από 23.5.2013 υπόμνημά της, που κατετέθη στο Δικαστήριο μετά την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο εντός της ταχθείσης προς τούτο προθεσμίας, προσκομίζοντας αυτά απαραδέκτως το πρώτον ενώπιον του Δικαστηρίου και μάλιστα μετά την πρώτη συζήτηση της υποθέσεως, τούτο δε ανεξαρτήτως αν και τα στοιχεία αυτά στα οποία αναφέρεται εκ νέου η αιτούσα με το κατατεθέν την 28.4.15 υπόμνημά της ενώπιον της επταμελούς συνθέσεως θα ήσαν πρόσφορα προς απόδειξη της λειτουργίας του σταθμού την 1.11.1999. Περαιτέρω, μόνο το γεγονός ότι η δεύτερη ως άνω προσβαλλομένη απόφαση εξεδόθη κατόπιν νέας ακροάσεως των εκπροσώπων του ραδιοφωνικού σταθμού δεν προσδίδει εκτελεστότητα στην απορριπτική αυτή απόφαση, διότι η επανάληψη της διαδικαστικής αυτής ενέργειας της Αρχής αποτελεί εν προκειμένω οικειοθελή τήρηση τύπου, η πλήρωση του οποίου τότε μόνον αποτελεί νέο στοιχείο που καθιστά εκτελεστή την εκδιδόμενη επί της αιτήσεως θεραπείας πράξη, όταν, εν πάση περιπτώσει, η πράξη αυτή εκδίδεται μετά νέα έρευνα του πραγματικού της υποθέσεως, προϋπόθεση που δεν συντρέχει εν προκειμένω, εφ’ όσον, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το Ε.Σ.Ρ. δεν ερεύνησε καθόλου το κρίσιμο ζήτημα αν ο επίμαχος ραδιοφωνικός σταθμός λειτουργούσε κατά την 1.11.1999 και εντεύθεν και, επομένως, αν συνέτρεχαν πράγματι οι νόμιμες προϋποθέσεις (κατ’ άρθρο 53 παρ. 1 ν. 2778/1999) εκδόσεως της ανακληθείσης κατόπιν βεβαιώσεως νόμιμης λειτουργίας του. Κατόπιν τούτων, η δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του Ε.Σ.Ρ. δεν είναι εκτελεστή πράξη και η αίτηση ακυρώσεως απαραδέκτως στρέφεται κατ’ αυτής. Εξάλλου, η κρινόμενη αίτηση, στρεφόμενη παραδεκτώς, από την άποψη της εκτελεστότητας, κατά της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεως, που, υπό τα ανωτέρω δεδομένα, δεν έχει ενσωματωθεί στη δεύτερη, ασκήθηκε εκπροθέσμως. Τούτο δε διότι η εξηκονθήμερη προθεσμία προσβολής της αποφάσεως αυτής με αίτηση ακυρώσεως διεκόπη μεν επί 30 ημέρες, λόγω της υποβολής στις 4.8.2010 αιτήσεως θεραπείας (άρθρο 46 παρ. 2 του π.δ. 18/1989), άρχισε δε εκ νέου, μετά και τη λήξη των δικαστικών διακοπών που διαρκούν έως τις 15 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους (άρθρο 11 του Κώδικα περί Δικών του Δημοσίου – κ.δ. από 26.6/10.7.1944, Α΄ 139), στις 16.9.2010 και έληξε στις 15.11.2010 (ημέρα Δευτέρα), δηλαδή την 61η ημέρα, διότι η 60ή, 14.11.2010, ήταν Κυριακή, ήτοι σε χρόνο κατά πολύ προγενέστερο της ημερομηνίας καταθέσεως της κρινομένης αιτήσεως (31.1.2011). Κατά τη γνώμη όμως του Συμβούλου Κ. Κουσούλη, η δεύτερη προσβαλλομένη απόφαση του ΕΣΡ, με την οποία απερρίφθη η αίτηση θεραπείας της αιτούσας (που είχε ως αίτημα την ανάκληση της πρώτης προσβαλλομένης αποφάσεως του Ε.Σ.Ρ.) αποτελεί εκτελεστή πράξη παραδεκτώς προσβαλλομένη και ενσωματώσασα την πρώτη προσβαλλομένη απόφαση. Τούτο δε διότι, κατά την άποψη αυτή προς διασφάλιση του κατοχυρωμένου από το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος δικαιώματος για την αποτελεσματική δικαστική προστασία, η κατόπιν ασκήσεως αιτήσεως θεραπείας εκδιδομένη διοικητική πράξη έχει σε κάθε περίπτωση εκτελεστό χαρακτήρα. Εν όψει τούτων δε η κρινόμενη αίτηση ασκείται παραδεκτώς και θα έπρεπε να εξετασθεί κατ’ ουσίαν.
7. Επειδή, κατόπιν τούτων, η κρινόμενη αίτηση πρέπει ν’ απορριφθεί στο σύνολό της.
Δ ι ά τ α ύ τ α
Απορρίπτει την αίτηση.
Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου.
Επιβάλλει στην αιτούσα τη δικαστική δαπάνη του Δημοσίου που ανέρχεται σε εννιακόσια είκοσι (920) ευρώ.
Η διάσκεψη έγινε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2015
Η Προεδρεύουσα ΑντιπρόεδροςΟ Γραμματέας
Ε. ΣαρπΝ. Αθανασίου
και η απόφαση δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση της 28ης Δεκεμβρίου 2016.
Ο Πρόεδρος του Δ´ ΤμήματοςΗ Γραμματέας
Δημοσθένης Π. ΠετρούλιαςΕ. Καπίρη
./.